eitaa logo
قلم دست|سجاد رحیمی مدیسه
13 دنبال‌کننده
58 عکس
2 ویدیو
0 فایل
به تاریخ هفتم آذر 1403 تخلص "قلم‌دست" به من عطا شد. باشد که پاسداری شایسته برای این امانت الهی باشم. فعالیت اصلی و مستمر این کانال در تلگرام است. تماس: @Madiseh
مشاهده در ایتا
دانلود
از گرانی و سختی زندگی می گفت و من بگوش: دکتر جان ما که صدایمان به جایی نمی رسد تو را به خدا اینها را بنویس حرف دل مردم است شاید بشنوند ما همان مردم دفاع مقدسیم. هستیم و از ایران و انقلاب دفاع خواهیم کرد. ولی به خدا قرار ما این نبود؟ ۴۷ سال گذشته؟ پس کی شعارهای انقلاب عملی می شود؟ کی؟ مگر قرار نبود مستضعف آقا شود؟ پس چه شد؟ قالتاق ها، هفت خط ها، زرنگ ها، کلاهبردار ها، دروغ گو ها و ناکس ها هستند که با دوز، کلک، پارتی بازی و هر کاری دلشان می خواهد می کنند داریم با چشمان خودمان می بینیم. بیا ببین چایکاری ها، شالیزارها و زمین های گیلان دارد ویلا و خانه لاکچری و کاخ می شود؟! حتی بالای کوه ها؟ اینها کی هستند اینقدر قدرت و ثروت و نفوذ دارند؟ وام های هزاران میلیاردی می گیرند، با زور و قلدری بدهی ها را هم نمی دهند؟ تجارت می کنند، املاک چند همتی خرید و فروش می کنند، هلدینگ؟! می زنند و حتی قوه قضاییه هم حریفشان نیست. بیچاره ما کشاورزها، مردم عادی و ضعیف که برای ۱۰۰ میلیون وام باید آبرویمان را گرو بگذاریم و اگر یک قسط چند روز عقب بیفتد بانک پدرمان را در می آورد چون ضعیفیم؟! انقلاب کردیم که گردن کلفتی و سرمایه داران فاسد، خاندان سالاری، شاهزاده ها و ظلم و تبعیص نباشند گیر اقا زاده ها، خاندان‌ ها، بانک های ربوی، رابطه، پارتی، قدرت، حزب و جناح و ... افتادیم و کلان سرمایه دارانی که شاه بدبخت و بچه هایش در مقابلشان هیچ اند. دکتر قرار ما این نبود پیر شدیم بلدیم گردن ظالمان خارجی را بشکنیم ولی حریف داخلی هایش نمی شویم؟ چرا؟ گذاشتم همه حرف ها، درد ها، گله ها و رنج هایش را بگوید تا سبک شود. منتظر جوابم بود. پیشانیش را بوسیدم و گفتم: صبور باش، این پیچ تاریخی طاقت فرساست. ✍️ دکتر علی کرمی ۷ مهر ۱۴۰۵ @GhalamDast
✍️درخت انجیر باغ پدری یکی از دوستان را وقتی دیدم، با خودم گفتم: شکوه یعنی همین! هر چه پربارتر، سنگین‌تر! هر چه پرمحتواتر، ارزشمندتر و پرمیوه‌تر! یکی از سؤالات مهمی که هر روز باید از خود بپرسیم، این است که: امروز چکاری بکنم که انسانی باکیفیت‌تر باشم؟ چگونه به آدم‌های بیشتری به فراخور تخصص و دانشم کمک کنم؟ @GhalamDast
برگ برنده هر انسانی ذات خوب و قلب بزرگشه❤️ @GhalamDast
۱ ریال ایران در صرافی‌های بین‌المللی = ۰.۰۰ دلار. سؤال از متولیان امر: با این دست فرمان اقتصادی می‌خواهیم بر دشمنان در این جنگ فائق آییم؟ آیا وقت آن نرسیده است که دولت در همه شئون خود و به خصوص پرداخت و پاداش‌هایش، آرایش جنگی بگیرد و بازار و اقتصاد را با تفکر نظامی اداره نماید؟ @GhalamDast
✍ در یادداشتی که وب‌سایت VegOut منتشر کرده، از نوشتن با روی کاغذ نه به عنوان عادتی نوستالژیک، بلکه به عنوان روشی برای فکر کردن عمیق‌تر دفاع می‌شود. وقتی با دست می‌نویسید، فقط در حال ثبت اطلاعات نیستید. شما در حال ساختن یک تجربه چندحسی هستید. مغز شما حرکت دست را هماهنگ می‌کند، بازخورد بصری دیدن شکل گرفتن حروف را پردازش می‌کند و هم‌زمان بخش‌های مسئول زبان و درک را درگیر می‌سازد. این فرایند چیزی را ایجاد می‌کند که عصب‌پژوهان آن را «شناختِ تن‌مند» می‌نامند. یادگیری‌ای که نه فقط ذهن، بلکه کل بدن را درگیر می‌کند. در مقایسه، تایپ کردن تقریبا منفعلانه است. هر حرف به همان حرکت پایه‌ای نیاز دارد. انگشتان شما از راه حافظه عضلانی کلیدها را پیدا می‌کنند، در حالی که ذهن آگاه شما از فکر جلوتر می‌دود. با دست، برخلاف تایپ، فرایندی ذهنی و جسمی را فعال می‌کند که به تمرکز، یادگیری و شکل‌گیری ایده‌ها کمک می‌کند. 🍃 نشریه Scientific American توضیح می‌دهد که «درگیر کردن دستگاه حرکتی ظریف برای تولید حروف با دست، اثرات مثبتی بر یادگیری و حافظه دارد.» 📜 در کاغذ، هیچ لینکی برای دنبال کردن وجود ندارد، هیچ اعلانی نیست که بخواهید آن را چک کنید، هیچ تصحیح خودکاری نیست که املای شما را زیر سؤال ببرد. فقط شما هستید، فکرهایتان و عمل آهسته و سنجیده گذاشتن نشانه‌ها روی کاغذ. این محدودیت، محدودکننده نیست، رهایی‌بخش است. @GhalamDast
اینکه نام یک فرد در فضای اینترنت دیده شود، با اینکه او به‌عنوان یک صاحب‌نظر شناخته شود، یکسان نیست. ممکن است نام فردی هزاران بار در شبکه‌های اجتماعی دیده شود، اما وقتی درباره تخصص او سؤال می‌کنیم، شواهد روشنی از دیدگاه‌ها، پژوهش‌ها یا تجربه حرفه‌ای او پیدا نکنیم. در مقابل، فرد دیگری ممکن است مخاطبان بسیار کمتری داشته باشد، اما مجموعه‌ای منسجم از مقاله‌ها، پژوهش‌ها و تحلیل‌های تخصصی از خود به جا گذاشته باشد. این مجموعه به‌تدریج به سابقه قابل‌بررسی او تبدیل می‌شود. شاید برندسازی شخصی با یک لوگو، یک شعار یا حتی تعداد زیادی دنبال‌کننده آغاز نشود. گاهی از یک پرسش جدی آغاز می‌شود: «من در چه زمینه‌ای حرفی برای گفتن دارم که برای دیگران ارزشمند است؟ مطالعۀ متن کامل http://rahimim.ir/post/466/ لینک پشتیبان https://rahimim.blogfa.com/post/466 @GhalamDast