🚩مبادا توصیه به وحدت را هم دستاویز یک دعوای تازه کنیم. 🔸گفتارگاه: دستور به حفظ وحدت، خطاب به یک جناح خاص نیست. همه مخاطب‌اند؛ از آن‌که به مسئولان اتهام خیانت می‌زند تا آن‌که نهادهای نظام را می‌کوبد، از رسانه‌ای که بذر بدبینی می‌پاشد تا فعال سیاسی‌ای که اختلاف را به نزاع تبدیل می‌کند. هنر امروز، پیدا کردن مقصرِ تفرقه نیست؛ کنار گذاشتن تفرقه است. مبادا توصیه به وحدت را هم دستاویز یک دعوای تازه کنیم. 🔹@GoftarGah

🚩این چه مدل انقلابی‌گری است که هرکس شبیه شما فکر نکرد، از دایره انقلاب بیرون گذاشته می‌شود؟! 🔸گفتارگاه: وقتی کسی می‌گوید «میدان انقلاب را از دست غیرانقلابی‌ها نجات دهید»، ناخواسته این پیام را مخابره می‌کند که بخش بزرگی از همین مردمی که در بزنگاه‌ها پای کار کشور و انقلاب ایستاده‌اند، انقلابی نیستند! انگار انقلابی بودن، به یک برچسب اختصاصی تبدیل شده که فقط عده‌ای خاص حق توزیعش را دارند. 🔺عجیب‌تر اینکه این حرف‌ها درست در روزهایی مطرح می‌شود که رهبر انقلاب از وحدت، همدلی و پرهیز از دوگانه‌سازی سخن گفته‌اند. هنوز جوهر پیام وحدت‌آفرین خشک نشده، بعضی‌ها آتش تهیه اختلاف را آغاز می‌کنند. انقلاب با تنگ‌تر کردن دایره خودی‌ها حفظ نمی‌شود؛ با جذب، با همدلی و با پرهیز از مرزبندی‌های بی‌مبنای سیاسی حفظ می‌شود. 🔹@GoftarGah

🚩شلیک به رئیس مجلس قبل از روشن شدن حقیقت 🔸گفتارگاه: امروز آقای قالیباف در نطق پیش از دستور، که به‌صورت وبیناری برگزار شد، نکته مهمی را مطرح کرد؛ اینکه برگزاری جلسات علنی مجلس در صحن، منوط به مجوز شورای عالی امنیت ملی است و هیئت‌رئیسه نیز درخواست بازگشت جلسات به صحن را به شورا ارائه کرده و منتظر تصمیم آن نهاد است. 🔺حالا ماجرا روشن است؛ اگر این روایت نادرست باشد، طبیعی است که شورای عالی امنیت ملی باید به آن واکنش نشان دهد و توضیح بدهد که چنین درخواستی در میان نبوده یا اساساً تصمیم دیگری گرفته شده است. اما تا این لحظه، خبری از چنین تکذیبی نیست. 🔺بنابراین، اگر سخن رئیس مجلس صحیح باشد، سؤال اصلی متوجه آن دسته از نمایندگانی است که در این مدت، به‌جای پیگیری واقعیت، توپخانه خود را به سمت هیئت‌رئیسه گرفتند و تعطیلی جلسات علنی را مستقیماً به رئیس مجلس نسبت دادند. پرسش ساده است؛ آیا واقعاً نمی‌دانستید هیئت‌رئیسه خواهان بازگشایی صحن بوده و موضوع در شورای عالی امنیت ملی در حال بررسی است؟ اگر نمی‌دانستید، این همه قضاوت و اتهام‌زنی بر چه مبنایی بود؟ و اگر می‌دانستید، آن وقت باید پرسید هدف از این فضاسازی‌ها چه بوده است؟ 🔺مشکل بعضی‌ها این است که قبل از روشن شدن حقیقت، حکم را صادر می‌کنند و بعد دنبال دلیل می‌گردند. در حالی که تقوا اقتضا می‌کند اول واقعیت روشن شود، بعد انگشت اتهام بالا برود؛ نه اینکه برای چند روز بهره‌برداری سیاسی، اعتماد مردم خرج دعواهای داخلی شود. ✍🏻 ۱۰/خرداد/۱۴۰۵ 🔹@GoftarGah

🚩جهاد تبیین، میدان منطق است؛ نه میدان انگ‌زنی 🔸گفتارگاه: یکی از آفت‌های جدی فضای انقلابی این است که هرجا با مشکلی روبه‌رو می‌شویم، بی‌درنگ از یک «شبکه نفوذی» یا «جریان فاسد پنهان» حرف می‌زنیم، اما وقتی نوبت مصداق می‌رسد، چیزی جز کلی‌گویی باقی نمی‌ماند. نتیجه چیست؟ بدبین شدن مردم به همه مسئولان و در نهایت، ضربه خوردن اعتماد عمومی به کل ساختار. نفوذ واقعیت دارد و وظیفه کشف آن با دستگاه‌های اطلاعاتی است، اما تبدیل هر اختلاف نظر کارشناسی به پرونده خیانت و نفوذ، کشور را از مسیر اصلاح دور می‌کند. آنجا که باید درباره کارآمدی یک ایده بحث شود، ناگهان همه چیز به اتهام‌زنی شخصی تقلیل پیدا می‌کند. راه درست، نقد محتوایی و تخصصی است؛ نه برچسب‌زنی. اگر حرفی غلط است، با استدلال ردش کنیم، نه با متهم کردن گوینده به خیانت. جهاد تبیین، میدان منطق است؛ نه میدان انگ‌زنی. ✍🏻 ۱۱/خرداد/۱۴۰۵ 🔹@GoftarGah

#گُفتارَک برخی فقط گزاره‌های سلبی دارند. می‌گویند آتش‌بس نباید پذیرفته می‌شد، مذاکره نباید انجام شود، فلان تصمیم غلط است؛ اما وقتی نوبت ارائه نقشه راه می‌رسد، سکوت می‌کنند. کشور را نمی‌شود با شعار اداره کرد. برای آینده باید نسخه داشت؛ نسخه‌ای که هم میدان را ببیند، هم اقتصاد را، هم سیاست را و هم جامعه را. @GoftarGah

#گُفتارَک در نگاه سطحی، عبور کنترل‌شده‌ی کشتی‌های تجاری و ممنوعیت عبور کشتی‌های نظامی از تنگه هرمز این‌طور دیده می‌شود که ایران تنگه را بدون گرفتن امتیاز از دشمن باز کرده است. اما واقعیت، عمیق‌تر و دقیق‌تر است: ایران بدون اعلام رسمی، با اجازه دادن به تعداد مشخصی از کشتی‌ها، مدیریت جدید خودش را بر تنگه تثبیت می‌کند و به همه جهان، به‌ویژه کشورهایی که تجارت‌شان به هرمز وابسته است، نشان می‌دهد که قانون و امنیت عبور تحت نظارت ایران است. این حرکت، نه یک عقب‌نشینی، بلکه یک قدرت‌نمایی هوشمند و پرمنطق است. @GoftarGah

🔺عبور ۲۴ فروند کشتی پس از کسب مجوز با هماهنگی سپاه از تنگه هرمز در شبانه روز گذشته روابط عمومی نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی: 🔹طی شبانه روز گذشته ۲۴ فروند کشتی پس از کسب مجوز با هماهنگی و تامین امنیت نیروی دریایی سپاه از تنگه هرمز عبور کردند. 🔹کنترل هوشمند تنگه هرمز با اقتدار انجام می شود و بیگانگان شرور جایگاهی در خلیج فارس و تنگه هرمز نخواهند داشت. @iribnews

🚩غدیر، تجلّی حکمرانی الهی با پشتوانه مردمی 🔸گفتارگاه: در تحلیل واقعه غدیر، اگر از زاویه‌ای فراتر از احساسات آیینی بنگریم، با رخدادی مواجه می‌شویم که نه صرفاً بیانگر منزلت معنوی امام علی علیه‌السلام، بلکه دربردارنده الگویی از حاکمیت سیاسی در چارچوب آموزه‌های دینی است. 🔺آیت‌الله جوادی آملی، در تبیین این تمایز، به نکته‌ای ژرف اشاره می‌کند: «ولایت باطنی» ائمه، امری تکوینی است که از سوی خداوند اعطا می‌شود و نه نیازی به جعل و ابلاغ دارد و نه قابل سلب است. اما آنچه در غدیر رخ داد، «نصب سیاسی» حضرت امیر علیه‌السلام به عنوان جانشین پیامبر بود؛ منصبی که در گرو ابلاغ، پذیرش و همراهی مردم قرار دارد. 🔹از همین منظر، امیرالمؤمنین علیه‌السلام نیز حکومت را بدون اقبال عمومی، ممکن و مشروع نمی‌داند. در خطبه‌ای از نهج‌البلاغه می‌فرماید: «به جان خودم قسم! امامت منعقد نمی‌شود، مگر با حضور عامه مردم» خطبه۱۷۳. این جمله، دربردارنده اصل مهمی در فقه سیاسی اسلام است: اگرچه مشروعیت منصب از ناحیه خداست، اما تحقق آن بدون مقبولیت اجتماعی، امکان‌پذیر نیست. 🔺در تاریخ اسلام، نمونه‌ای مانند غدیر را تنها می‌توان با بیعت عقبه قیاس کرد؛ همان هنگام که گروهی از مردم یثرب با پیامبر بیعت کردند و مسیر هجرت و تشکیل حکومت اسلامی هموار شد. 🔹امیرالمؤمنین علیه‌السلام نیز، دو بار بیعتی مردمی و گسترده را تجربه کرد؛ نخست، در روز غدیر، و دیگر بار، پس از کشته شدن خلیفه سوم، زمانی که مردم با شور و اصرار بی‌نظیر به سوی او شتافتند. در توصیف آن لحظات، حضرت از ازدحام جمعیت، پاره‌شدن نعلین و افتادن عبا سخن می‌گوید، و از شور و شوقی عمومی که حتی بیماران، سالخوردگان، و دختران حجله‌نشین را به صحنه بیعت کشاند. 🔺امروز که در جهان از مدل‌های حکمرانی و نقش مردم در مشروعیت سخن به میان می‌آید، لازم است غدیر نه فقط به عنوان رویدادی تاریخی، بلکه به‌عنوان الگویی از حکومت دینی با تکیه بر اراده مردم معرفی شود. 🔹این بیعت گسترده، با آن همه نشانه‌های مشارکت، نه در خلا شکل گرفت و نه در اتاق‌های بسته سیاست‌ورزی؛ بلکه در برابر چشم هزاران نفر، با اعلام رسمی پیامبر، و با همراهی و استقبال مردمی صورت پذیرفت. آیا نمی‌توان از آن، به عنوان الگویی منحصر به‌فرد در تاریخ سیاست دینی یاد کرد؟ 🔺پس چرا امروز، ما مسلمانان و شیعیان، از این نقطه عطف تاریخی به عنوان یک الگوی قابل عرضه به جهان معاصر یاد نمی‌کنیم؟ چرا غدیر را تنها در هیئت جشن و خطابه محدود می‌کنیم و از ظرفیت سیاسی و اجتماعی آن غافلیم؟ 🔹اکنون، بیش از هر زمان دیگری، نیاز است که غدیر را نه فقط در آیینه فضائل، بلکه در چارچوب واقعیت سیاسی و اجتماعی آن بازخوانی کنیم؛ تا نشان دهیم که در منطق اسلام، «حاکمیت»، پیوندی ژرف میان آسمان و زمین است؛ مشروع به نصب الهی، و ممکن به خواست مردم. 🔸با نگاهی به گفتاری از حجت‌الاسلام قنبریان پیرامون لزوم تبیین جنبه حاکمیتی غدیر ✍🏻 ۲۰ خرداد ۱۴۰۴ 🔹@GoftarGah

برشی از متن: https://eitaa.com/GoftarGah/971 امروز که در جهان از مدل‌های حکمرانی و نقش مردم در مشروعیت سخن به میان می‌آید، لازم است غدیر نه فقط به عنوان رویدادی تاریخی، بلکه به‌عنوان الگویی از حکومت دینی با تکیه بر اراده مردم معرفی شود. 🔹@GoftarGah