شب جمعست نثار دل مرحوم خودم میروم از سر بازارچه خرما بخرم

همه کینه هام جم شد تو مُشتم و این در و دیوار بود که همیشه قورت داد کینه هامو.

برنده جایزه بهترین شعر سال ۲۰۰۵ جهان توسط یک بچه افریقایی وقتی بدنیا آمدم سیاه بودم. بزرگ هم که شدم سیاه بودم. جلوی آفتاب هم که رفتم سیاه بودم. وقتی میترسیدم هم سیاه بودم. موقع بیماری هم سیاه بودم. زمانیکه میمیرم هم سیاه هستم و اما تو بچه سفید... وقتی بدنیا میایی صورتی هستی. بزرگ که میشوی سفید جلوی آفتاب قرمز وقتی سردت میشود بنفش هنگام ترس زرد موقع بیماری کبود و زمانیکه میمیری طوسی. حالا تو به من میگویی رنگین پوست؟

ایران عزیزم پرچمت پایین نمیاید مگر بر روی تابوت های ما

شما فکر کن قدیما یه عده احمق خورشید می‌پرستیدن

تو کورتیزول باشی ایران بهترین جا برای ترشحه‌

دلم یه کپی از خودم میخواد که به جام درس بخونه، یه کپی دیگه هم به جام کار کنه و پول در بیاره، یکی دیگه هم همش واسم غذا درست کنه، خودمم فقط بخوابم و سریال ببینم.

هوا یه جوری گرمه که انگار نسخه آزمایشی جهنمه و برای پریمیومش باید گناه کنیم.

+ببین موضوع من نیستم موضوع منم كه ديگه من نيستم

نعرهی هیچ شیری خانه چوبی را خراب نمی‌کند من از سکوت موریانه میترسم

-کهکشان چشم ها.

کاش می‌شد آدم اندوه را از پنجره بیرون بریزد..