بسیار سال‌ها گذشت تا بفهمم آن که در خیابان می‌گرید از آن که در گورستان می‌گرید بسیار غمگین‌تر است

خدایا وقت کردی مسیر زندگی ما رو دوباره بررسی کن ظاهرا قسمت آسفالتش دقیقا افتاده رو دهنمون

ماشالله انگار کل ایران قضاوت و سیاست خوندن

به تن تبعید شد روحِ عدم پیمای من ای عمر بگو بر شانه باید بُرد تا کی بار هستی را؟

‌دریاچه‌ی ارومیه به خوابم آمد و گفت: نوبت چشم توست.

«رادیو تراژدی: ویژه‌ی میناب» را از طاقچه گوش بدهید https://taaghche.com/audiobook/259574

نه پرسشیم نه پاسخیم نه عزم جزم راسخیم نه سرفه ایم نه عطسه ایم ما گیج و خواب الوده ایم خمیازه ایم خمیازه ایم

سیگار های بهمنش را دوست دارم بوی بد پیراهنش را دوست دارم گفتند دیوانه شنیدی زن گرفته؟ دیوانه ام حتی زنش را دوست دارم

حالمون گرفتست ایشالا ازادیش

و قسم به حقارت واژه و شکوه سکوت که گاهی شرح حال ادمی ممکن نیست

هدفم در زندگی آموختن دوچرخه سواری به ماهی هاست

نشسته‌ام به ایران نگاه‌میکنم جوانیم آه میکشد