هدایت شده از قابِ مَهیار
وقتی که حرف از غزل عاشقانه شد
دستی نوشت فاطمه ، دنیا ترانه شد
یک عمر می گذشت که شعرم نمی گرفت
از راه آمد و غزلم شاعرانه شد
وقتی قدم قدم به جوار دلم رسید
کم کم تمام قافیه ها عارفانه شد
آنشب به یاد جای مزارش دلم گرفت
بی اختیار قافیه ام «بی نشانه» شد
نام تو آبروی غزل هاست مادرم
اینگونه حرف های دلم جاودانه شد
#فاضل نظری
هدایت شده از .moon.
ملائک در طواف چادرش، پروانه پروانه
به سوی جانمازش می‌رود سلانه سلانه
شبی در عرش از تسبیح او افتاد یک دانه
از آن دانه بهشت آغاز شد، ریحانه ریحانه
هدایت شده از .moon.
ریحانه است اگر چه ولی در دفاع حق
چون ذوالفقار، مثل کوه،سخت و محکم است