واقعا سر تفکرات یه عده کسی که استعداد داره حیف میشه..
مثلا واقعا یکی استعداد فنی حرفه ای داره ولی میره نظری..
مثلا شخصی که میره رشته برق میتونه از فنی حرفه ای بره.. و اونجا علاوه بر نظری عملی بیشتر باهاش کار میشه
ولی سر حرف مردم که بهش نگن تو فنی حرفه ای هستی میره ریاضی..
در صورتی که اون ریاضی ها نظریشون خیلیی قویه
فنی حرفه ایا عملیشون.. ک برای برق همون عملی مهمه..
یچیزی ک هست اینه ک ریاضیا بنظر من خیلیی بهتر از پس رشته اقتصاد بر میان.. چون ریاضیاتشون شدیدا قویه...
هدایت شده از یه دنیای رندوم؛
اما درمورد افسرده بودن،
باید بگم که ما ۲ نوع حزن داریم،
حزن سبز و حزن سیاه؛
حزن سبز باعث رشد و کمال میشه و روح مارو صیقل میده.
اما حزن سیاه، همون افسردگی خودمونه که آدم رو غرق میکنه و آدم بابتش هیچوقت شاد نیست. (مثل یه نفر که عزیزی رو از دست داده)
جنس غم امام حسین، همون حزن سبزه.
روح مارو صیقل میده، مارو به کمال میرسونه، باعث رشد میشه، حال مارو بهتر میکنه و اصلا باعث افسردگی نمیشه. (دوستای اهل هیئت اگر دقت کرده باشن بعد روضه بیشتر از حالت عادی خندمون میگیره و دلقک بازی درمیاریم مخصوصا اگر با رفیقامون باشیم)
جدای از اون، ما مجالس جشن و شادی هم داریم، مثل غدیر و نیمه شعبان و..
کلبه هآنیل کوچولو🌱
اما درمورد افسرده بودن، باید بگم که ما ۲ نوع حزن داریم، حزن سبز و حزن سیاه؛ حزن سبز باعث رشد و کمال
واقعا جنس غم اهل بیت فرق داره
و خب وقتی بر غم اونها گریه میکنی
گناهات خب طبیعتا کم میشه تو حالت معنویتی هستی و خب روحت از آلودگی ها پاک میشه برای همینه ک بعد روضه روحت سرزنده تره..
چون روحت پاک میشه..
سر همین نشاط بیشتری پیدا میکنه..
به خصوص اینکه همراه گریه درکی از اون واقعه هم داشته باشیم
و خب نورانیت و معنویت بیشتر میشه در ما.. و روحمون از گناه و.. پاک میشه
و خب غم. و مصیبت این خانواده اینقدری بزرگ هست که هرچقدرم تا قیامت گریه کنیم..حقش ادا نمیشه
که دوباره تکرار نشه..
امام کشی رایج نشه
و هرکسی راحت نیاد ولی خدا و امام رو به شهادت برسونه
یک لحظه فکر کنیم ک دیکه عزاداری نبود..
همه چیز از یاد میرفت. فراموش میشد اینکه چیشدع چ اتفاقی افتاده..