زاده شده از غبار ستاره و لرزش نور؛ محکوم به فانیت سفید و رنگ قمری. از ازلت قطره قطره شراب ستاره نوشیدی. از ازل آماده برای ابد میشدی. غرق نور، سرور، عظمت. غرق شراب مقدس نور آسمان. برکهی ریخته شده بر قمر را نوشاندند تا پاک شوی. پاک از گرد زمینت، پاک از خاکستر و بوی فلز. اما پاک بودن سخت بود. از قنداق ابریشم که بیرون میخزیدی سخت بود. قدم به قدم فرو در آب مقدس دریا میرفتی. دریا، اقیانوس، بی انتها و چشمه آن نور طهورای آفتاب. موج آب اطرافت را گرفته. میگیرتت. میگیری اش. از مشت هایت لیز میخورد و تو را میبلعد.
نمیدونم. شبتون بخیر. قراره تقدیمی بدم. این پیام و یکی از پستای چنل رو فور کنید و آدرس دیلیهاتون + یک کلمه اینجا بندازید. حتی نمیدونم چیکار میخوام بکنم.
حتما عضو باشید
یه مدت اینطورب بودم که این صفحه رو باز میکردم و رندوم یکیشونو ادامه میدادم ولی بعد یه مدت تصمیم گرفتم دونه دونه کاملشون کنم