گاهی تاریکی، تنها جایی است که میتوانیم خودمان را بدون ترس از قضاوت، پیدا کنیم.
-تاریکیهای میان ما
ما درست مثل سایهها هستیم؛ در کنار هم، اما هرگز نمیتوانیم واقعاً در هم ادغام شویم. همیشه فاصلهای تاریک میان ما باقی میماند که هیچ نوری نمیتواند آن را پر کند.
ـ سایه های میان ما
آدمها هیچوقت نمیدانند چه چیزی در انتظارشان است، اما همیشه امیدوارند که اتفاقهای خوب در راه باشند.
ما عادت میکنیم. به همهچیز عادت میکنیم. به نبودنها، به رفتنها، به تمام شدنها.