از کودکی فهمیده بودم که هیچ چیز دردناکتر از آن نیست که کسی را دوست بداری و ندانی آیا او هم تو را دوست دارد یا نه .
داستایفسکی
امشب آسمان سعی کرد کمی به اندازه چشمانت زیبا باشد، ولی از شدت نومیدی باریدنش گرفت.
روزهایم پر از کارهای کوچک بود، اما شبهایم پر از تو. به خودم میگفتم وقتش رسیده فراموشت کنم، اما حتی نفس کشیدن هم یادآور بودنت شده بود.
صدایم کن ؛ نه به نامی که میشناسیام، به نامی که میدانی و یکبار برایت گفتهام هر زمان که آرام نبودی آرام صِدایم کن در کنج دیوار اتاقت جوانه خواهم زد.
گفت، خانهها در غیاب ساکنانشان خواهند مرد ؛ و سپس به قلبش اشاره کرد...
محمود درویش