این پیاما خیلی دوستداشتنیان.
انقدری که گریه آدمو در میارن.
نچ. ولی خب بهجز رفیقای مجازی، من یه زهرا دارم که هم مجازیه هم غیرمجازی و همشهری. درسته که یه بار دیدمش، ولی قرار نیست تا آخرم فقط یه بار دیده باشمش که؟ پس میتونم با عروس شدنش گریه کنم. خوبه.