. شناسایی و شکار فرمانده عملیاتی موساد 🔹اسرائیل تا می توانست تلفاتش در جنگ با ایران به ویژه تلفات نظامی و امنیتی را پنهان کرد. اما دیوید بارنیا، رئیس موساد امروز گفت: 🔻یک مأمور موساد که با نام «م» شناخته می‌شود، در جریان عملیات‌هایی علیه ایران در خارج از  کشته شده است. او در عملیات «شیر غران» علیه ایران نقش داشت. عملیات‌هایی که او رهبری می‌کرد، ترکیبی از خلاقیت، زیرکی و فناوری بود و تأثیر قابل‌توجهی بر موفقیت کارزار علیه ایران گذاشت. 🔹در بیانیه کوتاه موساد نیز آمده که "این مأمور نقشی مهم در جمع‌آوری اطلاعات و انجام عملیات مرتبط با برنامه‌های ایران ایفا کرده است". 🔻رده و جایگاه این فرد احتمالا آن قدر بالا بوده که امکان کتمان کشته شدنش وجود نداشته است. رئیس موساد می گوید "مامور" اما اذعان می کند که وی، عملیات هایی را رهبری می کرده است. 🔹این فرمانده عملیاتی موساد، کجا کشته شده؟ قبرس؟ اردن؟ امارات؟ یا عربستان؟ 🔻محل هلاکت وی مشخص نیست. اما روشن است که طرف ایرانی فراتر از قدرت عملیات موشکی و پهپادی، دارای قدرت و دقت بالای اطلاعاتی در شناسایی فرماندهان ارشد دشمن و  مراکز استقرار آنهاست. @IMANI_mohammad

اولویت، مذاکره نیست تلافی نقض آتش بس است آمریکا و اسرائیل از روز اول، آتش بس را با حیله گری -به شکل پنهان و آشکار- نقض کردند و این نقض را توسعه دادند، از جمله در ماجرای حمله به لبنان، و توقیف دو کشتی ایران (در اقیانوس هند و ورودی دریای عمان) ظرف دو روز. می خواستند ما را در رودربایستی و تردید آتش بس بیندازند و کار خود را پیش ببرند. اما ایران، پس از پافشاری ترامپ بر تداوم محاصره دریایی، تنگه هرمز را دوباره بست و برتری راهبردی خود را نشان داد. ترامپ و تیم او، دائما تهدید های بالاتر را اظهار کرده و در سطحی پایین تر به اجرا گذاشته ند، تا مثلا زیر آستانه تحمل و خطوط قرمز ایران به نظر برسد و ایران را در واکنش به تردید بیندازد! واقعیت این است که آتش بس در این دو هفته، با اقدامات متعدد نظامی دشمن، زیر پا گذاشته شده و در چنین فضایی، ژست مذاکره او، بیشتر عملیات فریب و باج خواهی است و نه تعامل، حتی برای تمدید آتش بس. بنابراین، اکنون مسئله و اولویت ما، نه مذاکره است و نه تمدید آتش بس. باید پاسخ نقض آتش بس و تعرض نظامی را با قاطعیت داد، نه اینکه دلمشغول بحث رفتن یا نرفتن به مذاکره شد. آن نقض دغلکارانه که با قاطعیت در میدان جبران شد، آن وقت می توان درباره مذاکره هم تامل کرد. شاید هم، اکنون نوبت انسداد باب المندب در کنار انسداد تنگه هرمز است. ترمز دشمن یاغی، فقط با اِعمال زور موثر و نشان دادن ضرب شست، کشیده می شود. @IMANI_mohammad

. پاسخ علوی ایران به رفتار اموی ترامپ دونالد ترامپ، پس از ادعای تمدید (یکطرفه) آتش بس گفت: "تنگه هرمز عملا در کنترل آمریکا است و هیچ کشتی اجازه رفتن به بنادر ایران را ندارد و ایران با یک فاجعه اقتصادی روبرو است. محاصره دریایی ادامه خواهد داشت". البته تنگه هرمز، نه در اختیار آمریکا بلکه در قبضه ایران است. که اگر در اختیار آمریکا بود، باید کشتی ها و نفتکش ها به میل ترامپ تردد می کردند، نه به اراده قاهر ایران. اما خباثت ترامپ در برقراری محاصره دریایی در ورودی دریای عمان به اقیانوس هند، یادآور شرارتی است که لشکر شام به فرمان معاویه مرتکب شدند و امیر مومنان (ع) با بسیج لشکریان خود، درسی سخت به آنها داد. اولویت امام در مقابل اردوگاه شام، پرهیز از جنگ و استقبال از مذاکره بود اما وقتی کار به جنگ افروزی رسید، ماجرا و حکم آن هم تغییر کرد. لشکر شام، زودتر به صفین رسیدند و به دستور معاویه، فرات را محاصره کردند. برخی مشاوران، معاویه را از محاصره آب نهی کردند و گفتند: «علی کسی نیست که تشنه بماند.» اما خصم مغرور، بر محاصره آبی اصرار داشت. لشکر شام، با چند صف تیر انداز و نیزه دار و زره پوش، مسیر آب را مسدود کرده بود. عطش بر لشکر امام فشار آورد و شکایت نزد ایشان بردند. امیر مومنان (ع) در این هنگام، زمام کلام را به دست گرفت و چنان آتشین سخن راند، که لشکر به غیرت و هیجان آمد، بر دشمن تاخت، محاصره را در هم شکست و لشکر خصم را تاراند. خطبه، کوتاه اما پر حرارت است؛ آن چنان که تا ابد، راهنمای هر امت شرافتمند و آزاده است. امیر مومنان (علیه السلام) -که جان ما فدای او باد- فرمود: "قَدِ اسْتَطْعَمُوكُمُ الْقِتَالَ، فَأَقِرُّوا عَلَى مَذَلَّةٍ وَ تَأْخِيرِ مَحَلَّةٍ أَوْ رَوُّوا السُّيُوفَ مِنَ الدِّمَاءِ تَرْوَوْا مِنَ الْمَاءِ؛ فَالْمَوْتُ فِي حَيَاتِكُمْ مَقْهُورِينَ وَ الْحَيَاةُ فِي مَوْتِكُمْ قَاهِرِينَ. أَلَا وَ إِنَّ مُعَاوِيَةَ قَادَ لُمَةً مِنَ الْغُوَاةِ وَ عَمَّسَ عَلَيْهِمُ الْخَبَرَ حَتَّى جَعَلُوا نُحُورَهُمْ أَغْرَاضَ الْمَنِيَّة. شما را به جنگ فراخوانده اند. پس، یا به ذلت تن دهید و در جای خود بمانید، یا شمشیرها را از خون ها سیراب کنید تا از آب سیراب شوید. که مرگ، در زندگی توام با شکست شماست، و زندگی، در مرگ پیروزمندانه ‌تان. بدانید که معاویه، گروهی از گمراهان را به دنبال خود کشانده و حق را از آنان پنهان کرده تا گردن های خود را آماج تیرها و شمشیرها کنند". (خطبه ۵۱ نهج البلاغه) اکنون، ماییم و سرکرده باند جنایتکاران و راهزنان. ترامپ ثابت کرده است که مطلقا زبان مذاکره و منطق را نمی فهمد؛ اما زبان قدرت و قاطعیت را کاملا خوب شیرفهم می شود. ترامپ، هیچ طرفی از تحمیل جنگ و سپس چند نوبت اولتیماتوم دادن نبست، بلکه ظرف چهل روز، سرشکسته شد. او سپس با وجود ادعای آتش بس، مرتکب محاصره دریایی شد که رفتار جنگی و نقض آتش بس است. حمله به دو کشتی و نفتکش ایرانی، نیازمند مجازاتی عبرت آموز است و فرزندان حیدر کرار (ع) به اذن الهی، این عقوبت را به اشرار خواهند چشاند و حقارت امویان مدرن را بیشتر به رخ خواهند کشید. @IMANI_mohammad

. ایران دارد، آمریکا ندارد در جنگ پنجاه و چهار روزه؛ ایران، راهبردی و منسجم و با وقار رفتار کرده است؛ و آمریکا، آشفته و هیجانی و سردرگم. ایران، رهبر حکیم خود را که معمار قدرتمندی کشور و افول قدرت آمریکا بود، در جنگ از دست داد. اما معماری رهبر شهید چنان مستحکم بود که ایران، منسجم و مقتدر ایستاد و بزرگترین شکست هشتاد سال اخیر را به آمریکا تحمیل کرد؛ در مقابل، آمریکا شبه رهبری دارد که معمار از هم گسیختگی، آشفتگی و تحلیل فزاینده اقتدار و اعتبار آمریکاست. رهبر جدید ایران، در کنار جراحت، داغدار شهادت مظلومانه پدر و همسر و سه هزار و چهار صد فرمانده و مدیر و نخبه و شهروند ایرانی است؛ اما حکیمانه و باوقار، خیابان و میدان نظامی و دیپلماسی را پیش برده است. او آخرین بار اذن مذاکره با دشمن را داد و بار دیگر خباثت و عهدنشناسی آمریکا را نمایان کرد؛ سپس، درست جایی که ترامپ تهدید را چاشنی کار کرده بود تا جنگ را مغلوبه کند و امتیاز بگیرد، میز بازی دشمن را به هم زد. با اقتدار، راه سوء استفاده حریف از مذاکره را بست و مجوز برخورد مقتدرانه با دشمن را در دریا صادر کرد. در مقابلِ رهبر جدید ایران -که نیم قرن در مکتب امام شهید انقلاب، حکمت نظری و عملی آموخته است- سیاستمدار جنایتکار اما وامانده ای است که همه دنیا بر خِرد آشفتگی و زوال عقل وی گواهی می دهند. آیا پیروز این میدان، که یک طرف آن شرارت و جنایت و تحمیل جنگ است و طرف دیگر، دفاع شرافتمندانه و حکیمانه و مقدس، به روشنی معلوم نیست؟ @IMANI_mohammad

. فرافکنی یک روان‌پریش ترامپ و حلقه تصمیم گیر او، به وضوح در مقابل رویکرد ایران در مذاکرات، در مانده و کلافه هستند. برنامه و بازی آمریکا این بود که آنچه را در میدان نظامی کسب نکرده، با مذاکره به دست آورد و ضمن القای «شکست ایران» از این طریق، در کشور ما دو دستگی ایجاد کند تا بتواند وحدت کلمه را که زیرساخت پیروزی ملت ایران در جنگ بود، ویران کند. دونالد ترامپ ادعا کرده: ایران در داخل خود در تعیین اینکه رهبرش چه کسی است با مشکل بسیار بزرگی روبه‌رو شده است. تندروها که در میدان جنگ در حال شکست خوردن هستند، با میانه‌روها که اصلاً هم چندان میانه‌رو نیستند اما در حال کسب احترام هستند، در یک درگیری هستند و این درگیری کاملاً دیوانه‌کننده است. او قبل از تمدید یکطرفه آتش بس مدعی شده بود در ایران اختلاف وجود دارد و تمدید آتش‌بس، برای ارائه یک پاسخ مشترک و توافق طبق نظر اوست. ترامپ، همچنین توییت یک نویسنده واشنگتن‌پست را بازنشر و  مخالفان توافق در ایران را تهدید به ترور کرد: «اگر در ایران دودستگی وجود دارد و یک گروه خواهان توافق است و دیگری خواهان توافق نیست، بیایید کسانی که خواهان توافق نیستند را بکشیم». اما واقعیت چیست؟ ایران، بازی حکیمانه ای در مقابل نیرنگ ترامپ انجام داد. بار اول، هیئتی را برای مذاکره به پاکستان فرستاد و بار دوم، از مذاکره مجدد خودداری کرد و آن را دست کم به توقف نقض آتش بس ادعایی و محاصره دریایی موکول کرد. ایران با این کار، هم حسن نیت خود را به دیگر کشورها نشان داد که از توقف جنگ سود می برند، هم آشکار کرد که طرف آمریکایی قائل به تعامل محترمانه نیست و بنابراین مذاکره با او، محال و ممتنع است، و هم انسجام اجتماعی و سیاسی در داخل را به واسطه تجربه جدید، بیشتر تقویت کرد. رهبر انقلاب، که میراث دار حکمت رهبر شهید انقلاب است، اجازه مذاکره را داد و برای آن، چهارچوب حکیمانه ای مبتنی بر مطالبات ایران و امنیت و منافع ملی تعیین کردند. بررسی رفتار سرکشانه فرستادگان دولت آمریکا، نشان داد که ادامه مذاکره، بیهوده و بی دستاورد اما واجد خسارت است و ترامپ، حتی از تهدید مذاکره کنندگان هم دریغ نمی کند. طبیعی است که ملت پیروز در جنگ، در حالی که پای خود را بر گلوی متجاوزان در تنگه هرمز گذاشته، اهرم های بازدارنده نظامی و هسته‌ای را واگذار نکند، بلکه بر دریافت غرامت و تأدیب متجاوز و تضمین عدم تکرار تعرض تاکید داشته باشد بر اساس رفتار طرف آمریکایی در مذاکرات به علاوه نقض آتش بس (ادعای محاصره دریایی)، جمهوری اسلامی ایران تصمیم گرفت این بار «نه» بگوید و نقشه آمریکا برای «دیکته از مسیر مذاکره و نمایش پیروزی در جنگ» را بر هم بزند. ترامپ اگر واقعا دنبال مذاکره و توافق بود، در دو نوبت، وسط مذاکره در حالی که ادعا می کرد توافق نزدیک است، مرتکب خیانت و جنگ نمی شد. دولت ما در حالی که سرگرم مذاکره بود، مورد حمله قرار گرفت، آقای پزشکیان مجروح شد و چند وزیر او به علاوه دبیر شورای عالی امنیت ملی، به شهادت رسیدند. بنابراین، ادبیات ترامپ، مهمل گویی آشکار است. و با توجه به سوابق روان پریشی و خیانت و خباثت وی، ناتوان از ظرفیت موثر برای فریب و شکاف افکنی در ایران است. ایران، در مقابل شگرد «فشار/مذاکره» و رفتار ناقض آتش بس، چند کشتی را توقیف کرد. ضمنا این بار ترامپ را مجبور کرده بدون دریافت امتیاز مذاکره (قابل فاکتور به عنوان عقب نشینی ایران) از موضع تهدید و اولتیماتوم و «آتش‌بس به شرط مذاکره» عقب نشینی کند. این، دومین شکست، پس از شکست در میدان نظامی، برای ترامپ بسیار سنگین است و او تقلا می کند تا با فرافکنی، شکست راهبردی خود را به زمین ایران بیندازد و حال آنکه شخص وی، به عنوان عامل بدترین شکست نظامی، و بدترین دوستگی داخلی در تاریخ چند ده ساله آمریکا شناخته می‌شود. بیش از بیست مقام دولتی و نظامی ارشد، به خاطر نافرمانی و مخالفت، در دولت او اخراج شده اند. مقبولیت وی در پایان سال اول ریاست، سقوط فاحشی را تجربه کرده است؛ و از او در آمریکا، به عنوان دیوانه ای دردسر ساز و فاقد راهبرد که اقتدار و اعتباری ۸۰ ساله را در آستانه نابودی قرار داده، یاد می شود. او در آمریکا، به عنوان رهبری فاقد کمترین شایستگی‌های رهبری شناخته می شود؛ متهم قربانی کردن منافع ملی پای قمارهای سیاسی و اقتصادی خود است, و متهم جنایاتی بزرگ در پرونده مافیای اپستین شناخته می شود. ترامپ، گروگان این مافیاست و هیچ بعید نیست که همچون جفری اپستین، پس از پایان تاریخ مصرفش، سر به نیست شود. @IMANI_mohammad

ارزیابی متن و فرامتن مذاکرات پاکستان -۱ انجام و فرجام مذاکره اخیر در پاکستان، یک تجربه دیگر بر تجارب قبلی ما افزود و عبرت هایی با خود به همراه داشت. می توان بررسی کرد که آیا شرکت در این مذاکره، ضروری بود یا نه؟ مصلحت واقعی پشت آن بود، یا تصوری غیر واقعی از مصلحت؟ برای جلب منفعت بود یا دفع ضرر؟ سودمند بود یا زیانبار؟ هدف، حاصل شد یا نقض غرض شد؟ نیاز بود هیئت مذاکره کننده در سطح ریاست مجلس باشد یا نه؟ اولا اقدام در متن قواعد و قوانین ثابت، به نتیجه واحد و نه متفاوت ختم می شود. ذات آتش، سوزانندگی است و اقتضای دمای صفر درجه، انجماد. توقعی خلاف واقع بوده، اگر تصور شده باشد آمریکا آن هم از نوع ترامپی -که با هیچ کشوری، مذاکره و توافق محترمانه نداشته، و دو بار فقط در یک سال اخیر به ما خیانت کرده- این بار رفتار متفاوتی داشته باشد. رهبر شهید ما، ۱۹ بهمن ۱۴۰۳، با اشاره به سوابق بدعهدی و یاغیگیری آمریکا فرمودند: "تجربه می‌گوید مذاکره با چنین دولتی غیرعاقلانه، غیرهوشمندانه و غیرشرافتمندانه است و با آن نباید مذاکره کرد". با وجود این یقین، دولت نوپا هنوز تصور می کرد مذاکره، هم سایه جنگ را دور می کند و هم (به ادعای رئیس و عضو دیگر شورای اطلاع رسانی دولت) موجب شراکت و جذب سرمایه گذاری دو هزار میلیارد دلاری می شود. دو بار خیانت آمریکا در خرداد و اسفند پارسال، نشان داد که مذاکره نه دفع شر کرد و نه جلب منفعت. دشمن از رصد علاقه افراطی به مذاکره با طرف پایمال کننده برجام، دچار سوء محاسبه و تشدید دشمنی و ارتکاب جنگ شد. اما ماجرای مذاکرات پاکستان. ترامپ، ناکام در چهل روز جنگ و تمدید چند نوبت اولتیماتوم، دنبال راه گریز آبرومندانه می گشت. او آخرین بار مدعی نابودی تمدن ایران شده و ضمنا پاکستان را برای آتش بس واسطه کرده بود تا از بن بست خودساخته رها شود. پیشنهاد مذاکره، راه در روی او بود. در این طرف، پیشنهاد محل بحث قرار گرفت و نظرات مختلف مطرح شد. ترامپِ خودکامه، بدون اعتنا به مصالح ملت آمریکا و صرفا به عنوان گروگان باند صهیونیستی "اپستین" رفتار می کرد. اما در این طرف، بحث های آزاد و مشورت در جریان بود. 💢ادامه دارد @IMANI_mohammad

ارزیابی متن و فرامتن مذاکرات پاکستان -۲ رهبر انقلاب، پس از دریافت همه نظرات و ملاحظه نظر دولت، مجوز مذاکره مشروط را با احصاء برخی شروط مهم صادر کردند. همچنین درخواست دولت برای ریاست هیئت مذاکره کننده از سوی آقای قالیباف را هم پذیرفتند. البته شیاطین آمریکایی، نمی توانستند این بار بر خلاف ذات خدعه و خیانت همیشگی خود رفتار کنند. آنها می خواستند ناکامی در میدان را پای مذاکره جبران کنند و وانمود کردند ایران کم آورده و باید امتیازات بزرگی بدهد! و این در حالی بود که قبل از برپایی مذاکره و برای جلب نظر ایران به طرف میاجی گفته بودند حاضرند بر اساس چهارچوب ده بندی طرف ایرانی مذاکره کنند. در همین حین، رژیم صهیونیستی اولین شرط آتش بس (توقف حمله به لبنان) را زیر پا گذاشت و آمریکا، دومین نقض آشکار را با اعلام محاصره دریایی مرتکب شد. این در حالی بو که طرف ایرانی، مجوز بازگشایی محدود تنگه هرمز و تردد برخی کشتی ها را صادر کرده بود. برای چندمین بار، آشکار شد که آمریکا دنبال تعامل محترمانه -حتی در وضعیت ضعف خود- نیست، بلکه میز مذاکره را محل دیکته عقده های ناگشوده خود می داند. ونس، معاون ترامپ، پس از به بن بست رساندن مذاکرات به فاکس‌نیوز گفت: "خطوط قرمز خود را به روشنی مشخص کردیم و حالا نوبت تهران است که قدمی بردارد. نمی‌خواهم بگویم که فقط اوضاع بد پیش رفت، بلکه معتقدم اتفاقات خوبی هم افتاد. ما پیشرفت زیادی داشتیم... آنها قادر نبودند توافقی را نهایی کند. باید به تهران برمی‌گشتند تا یا از رهبر یا از جای دیگری، تأییدیه شرایطی را که ما تعیین کرده بودیم، بگیرند.» روزنامه فایننشال تایمز هم فاش کرد: "ونس، پس از مذاکرات ناموفق در پاکستان، با حال و هوایی خوش‌بینانه بازگشت و به افراد مورد اعتمادش گفت که محاصره، احتمالاً ظرف چند روز ایرانی‌ها را وادار به تسلیم خواهد کرد". او بد محاسبه کرده بود. آیا نوع مواجهه تیم ما در این باره نقش داشت؟ آیا اولویت بندی در مواجهه با طرف جنایتکار و جنگ افروزی که رهبر و 3400 شهروند ایرانی را به شهادت رساند، رعایت شده بود؟ آیا معقول بود که تعطیلی 10- 15 یا 5 ساله برنامه غنی سازی در مقابل دریافت قسطی 20 میلیارد دلار پول بلوکه شده، موضوع مذاکره شود در حالی که عدم مذاکره در باره حقوق هسته ای و مواد غنی سازی شده، جزو شرط ها بود؟ یک نکته کلان و بسیار مهم درباره متن و فرامتن هر مذاکراتی از جمله مذاکره اخیر، این است که مراقب باشیم چه ادراکی به طرف متخاصم منتقل می شود. آیا از موضع قدرت جدید منطقه ای، و پیروز میدان و طلبکارانه است، یا از موضع غفلت از اولویت بندی و تنازل به معامله سطح پایین؟ این مهم، غالبا در مذاکرات برجام و پسا برجام رعایت نشد و خسارت به دنبال آورد. شرکت رئیس مجلس در این مذاکره، دو لبه متفاوت داشت. از یکسو، مذاکره در سطح بالاتری انجام می شد، با این احتمال که موثر تر و مفید تر باشد. از طرف دیگر، احتمالا خلط شان نظارتی مجلس (نهاد مطالبه گر) با ماموریت های وزارت خارجه بود. برخی تحلیلگران می گویند نباید آقای قالیباف، برای مذاکره ای که سرنوشت آن معلوم بود، هزینه شود و به برخی مجادلات و ابهامات دامن بزند. این، فارغ از هزینه فداکارانه ای است که آقای قالیباف برای کشور به جان خرید، و مواضع انقلابی بسیار خوبی که قبل و بعد از مذاکرات گرفت. 💢ادامه دارد @IMANI_mohammad

ارزیابی متن و فرامتن مذاکرات پاکستان -۳ جمع بندی مذاکرات، به همراه برخی نقدها و ملاحظات فنی قابل تامل، تقدیم رهبر انقلاب شد. نهایتا تصمیم بر آن شد که برای به هم زدن بازی آمریکا و تثبیت پیروزی میدان، این بار مذاکره برگزار نشود. علت هم به میانجی پاکستانی و طرف آمریکایی ابلاغ شد: مادام که طرف مقابل، آتش بس را زیر پا می گذارد و متعرض کشتی های ایران می شود، مذاکره معنایی ندارد و آتش بس هم در واقعیت امر، لغو است. نکته قابل تامل اینکه ترامپ نوبت قبل، آتش بس کذایی را در ازای دریافت امتیاز مذاکره فروخت، اما این بار در مقابل استقامت و اقتدار و تدبیر ایران، مجبور شد با وجود لغو مذاکرات، آتش بس را به شکل یکطرفه تمدید کند. ایران در مرحله جدید، نه تنها مذاکره نکرد، بلکه سه کشتی و نفتکش متخلف را هم در خلیج فارس مورد اعمال قانون قرار داد و مجددا نشان داد که تنگه هرمز، با تهدید و شیطنت های آمریکا گشوده نخواهد شد. آمریکا، مرتکب جنایت جنگی آن هم وسط مذاکره شده و بنابراین، هر نوع مذاکره ای باید شامل معرفی رسمی متجاوز، مجازات جنایتکاران، دریافت غرامت، و ارائه تعهد معتبر مبنی بر عدم تکرار جنایت باشد. با وجود برخی اشکالات در کیفیت مذاکره، کشور ما دستاوردهای فرا مذاکراتی در زمینه تقویت نیروهای مسلح و قدرت آفندی و پدافندی کشور هم داشت. ضمنا -ولو با پرداخت هزینه هایی- بار دیگر حجت بر دیر باورترین افراد تمام شد که آمریکا دنبال دیکته و تحمیل است و نه توافق محترمانه. انواع اهانت ها و دروغ هایی که ترامپ بر زبان راند، از کلافگی و درماندگی در مقابل ابتکار عمل رهبری ایران حکایت می کند. او کوشید با فرافکنی، دودستگی و شکافی را که شخصا در آمریکا به بار آورده، به ایران نسبت دهد. این در حالی است که هم در میان مردم و هم در میان مسئولان ایرانی، بالاترین انسجام ممکن ظرف چند سال اخیر پدید آمده است. در عین حال باید مراقب مشورت های مسموم جریان نفوذ و همچنین اختلاف افکنی خنّاسان بود. بسیار ضرورت دارد که اعضای تیم مذاکره کننده، عبرت ها و درس های مذاکره اخیر را برای ارتقای انسجام ملی بازگو کنند و راه دو قطبی سازی های جعلی (مثل مذاکره یا مقاومت) را ببندند. همچنین، مهم است که ایستادگی بر مطالبات و خطوط قرمز رهبر انقلاب جا بیفتد و مدیران ارشد بر این اصل تاکید کنند که خطوط قرمز حکیمانه ای که از سوی رهبر انقلاب اعلام و ابلاغ می شود، غیر قابل عدول و چانه زنی است. @IMANI_mohammad

. 💢 تصویر واقعی ستاد جنگ ترامپ @IMANI_mohammad

. تصویر واقعی ستاد جنگ ترامپ 🔹این، یک تصویر معمولی نیست؛ نمایه واقعیت توانمندی آمریکا، فارغ از رنگ و لعاب های رسانه ای است. 🔹نیوزویک نوشت: 🔻«تصاویر غذای نظامیانی که در ناو لینکلن حضور دارند، توسط یکی از آنها منتشر شده. کهنه ‌سربازی که تصاویر را منتشر کرده، می‌گوید یکی از دوستانش، از کاهش وزن ۸ کیلویی فرزندش در ناو خبر داده است. 🔻اما مشکل فقط غذا نیست؛ مشکل روحیه هم هست. خانواده‌ها می‌گویند بسته‌ها و نامه‌هایی که فرستاده‌اند، هنوز به مقصد نرسیده و در بن‌بست لجستیکی گیر کرده است. 🔻وقتی سیستم غذا و ارسال پستی یک ارتش در هفته هشتم جنگ می‌لنگد، حتماً چیزهای مهم‌تری هم درحال فروپاشی است که ما از آنها بی‌خبریم.» 🔹این عکس ها، تصویر واماندگی اتاق جنگ پنتاگون و دولت آمریکاست. 🔹نظامی خط مقدم، وقتی از غذا شکایت می کند و تصویر آن را به پشت جبهه می فرستد و منتشر می شود، یعنی این جنگ، کمترین قداستی در ذهن او ندارد و تاب آوریش در هم شکسته است. 🔹خبر دیگری که در تصویر نیوزویک پنهان است، از هم گسیختگی لجستیک (پشتیبانی) با میدان جنگ، در همان چند هفته اول است و حال آن که وزیر جنگ متوهم آمریکا دیروز ادعا کرد عجله ای برای پایان جنگ نداریم. 🔹تصویر، همچنین تایید اخبار قبلی درباره مخالفت خدمه ناوهای آمریکایی با اعزام به جنگ است. 🔹قبل از اقدام خدمه ناو لینکلن، خدمه ناو فورد، با خرابکاری در فاضلاب کشتی و آتش سوزی در رختشویخانه، موجب اعزام ناو به تعمیرگاه شدند. صف های طولانی دستشویی، حاکی از بحران فاضلاب در نیروی دریایی پنتاگون بود! 🔹احتمالا همین وضعیت در ناوهای بوش و تریپولی و.. هم حاکم است. نظامیان آمریکایی نمی دانند برای چه باید با ایران بجنگند و تلفات بدهند. 🔹اما خبر مهم تر، همان است که دیروز روزنامه انگلیسی تلگراف نوشت: 🔻"پنتاگون، تحت فشار جنگ با ایران فروپاشیده است. برکناری رئیس نیروی دریایی، نشان دهنده ناامیدی ترامپ از ناکامی در پایان دادن به بن بست جاری است. 🔻وزارتخانه ای که تحت رهبری پیت هگسث به هرج و مرج کشیده شده، گزینه هایش رو به پایان است. 🔻نه تنها کشتی های ایرانی محاصره را می شکنند و کشتی های خارجی را توقیف می کنند، بلکه به نظر می رسد نیروی دریایی ترامپ، رهبری خود را از دست می دهد. 🔻جنگ مدت هاست از چهار تا شش هفته اولیه ای که ترامپ پیش بینی کرده بود، گذشته است. پنتاگون تحت رهبری هگست، به پارانویا، هرج و مرج و خیانت فرو رفته است. 🔻او در سه هفته، رئیس ستاد ارتش آمریکا و چند نفر دیگر را برکنار کرده است. از فوریه ۲۰۲۵، تعداد بی سابقه ای از رهبران ارشد پنتاگون اخراج شده اند". 🔹ژنرال کین رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا، پیش از آغاز جنگ به ترامپ هشدار داد که پنتاگون و ارتش، تاب و توان طولانی شدن جنگ را ندارند و اگر جنگ از چند هفته بگذرد، تلفات و خسارات غیر قابل تحمل خواهد شد. 🔹پریشان حالی آمریکا را در مخالفت ناتو با همراهی در جنگ ایران (شراکت در خسارات آن) هم دید. 🔹برخی تحلیلگران ارشد در آمریکا مکرا می گویند که ترامپ و تیم کوتوله وی، سیاست خارجی و اعتبار و اقتدار نظامی آمریکا را به مفهوم واقعی کلمه "به گند کشیده اند". @IMANI_mohammad

رئیس سابق سیا در روز پنجاه و هفتم جنگ رئیس سابق سیا: جنگ با ایران چاله عمیقی است که در آن مانده ایم آمریکا در مقابل حکومت ریشه‌دار ایران گزینه مطلوبی روی میز ندارد دیگر تحلیلگران چه می گویند؟ اثر سیلی تحقیرآمیز ایران به اسرائیل و آمریکا تا دهه‌ها خواهد ماند. خاورمیانه به وضعیت پیش از جنگ بازگردد، غیر واقع‌بینانه و خطای محاسباتی آمریکاست. ایران با اهرم‌هایی مانند کنترل تنگه هرمز همچنان دست برتر را دارد. نظریه مرد دیوانه و قلدری ساده‌لوحانه ترامپ، نسبت به ایران جواب نداد. ترامپ شبیه گورباچف و شرایط آمریکا شبیه سال‌های پایانی شوروی است. خروج آمریکا از منطقه اختیار نیست، اجباری است. آمریکا عملاً تسلیم شده است. ایران در اراده و پایداری دست برتر را دارد. @IMANI_mohammad

۳ احتمال درباره شلیک با اسلحه شکاری 🔻سخنگوی پلیس آمریکا: فرد تیراندازی کننده در مراسم امشب (شام ترامپ با خبرنگاران) تنها بوده و کسی او‌ را پشتیبانی نکرده است. 🔻رئیس پلیس واشنگتن: مظنون با چندین سلاح - تفنگ ساچمه‌ای، تپانچه و چاقو - به ایست بازرسی سرویس مخفی حمله کرده است. 🔻مدیر اف‌بی‌آی: مهاجم از یک سلاح شکاری استفاده کرده است. همچنین اف‌بی‌آی در حال بررسی سلاح کشف‌شده از مظنون و پوکه‌های گلوله‌ای است که در محل تلاش برای نفوذ پیدا شده‌اند. 🔹ماجرای تیراندازی در مهمانی ترامپ واقعی بوده یا ساختگی؟ 🔹اگر واقعی بوده، چگونه یک معلم عادی توانسته با تفنگ ساچمه ای و چاقو و تپانچه، از چند لایه امنیتی شدید و ده ها پلیس و نیروی امنیتی عبور کند؟ 🔹اصلا یک معلم آمریکایی چرا باید تصمیم بگیرد ترامپ را از پای در آورد؟ با کدام نفرت و برانگیختگی؟ 🔹این امر، چه ارتباطی به سقوط شدید مقبولیت رئیس جمهوری که فقط یک سال از روی کار آمدنش می گذرد و دائما سرگرم پمپاژ جنگ اعصاب و شکاف سازی در داخل آمریکا و جنگ افروزی پر هزینه در خارج بوده، دارد؟ 🔹اما اگر فرض کنیم ماجرا، صحنه سازی ترامپ یا اطرافیان وی بوده، چه معنایی می تواند داشته باشد؟ آیا او و دولتش، آن قدر دستشان از ارائه حداقل دستاورد خالی است که مجبورند با صحنه سازی، اذهان را منحرف کنند؟ 🔹ترامپ، رکورد عدم مقبولیت بایدن و بوش را شکسته است. 🔹فرض سوم می تواند این باشد که مافیای پشت پرده پرونده اپستین، خواسته باشند از ترامپ زهر چشم بگیرند. شاید هم به وقتش -اگر احساس کردند تاریخ مصرف ترامپ تمام شده- او را مثل اپستین قربانی کنند. 🔹این احتمال البته باید ثابت شود و سند و مدرکی داشته شد. 🔹در غیر این صورت، احتمالات قبلی تقویت می شود، به ویژه اینکه متهم، یک معلم با تفنگ ساچمه ای و اسلحه شکاری است. @IMANI_mohammad