"تفاهم" تمام شد نوبت "تفهیم" است تفاهم نامه، هر چه بود- خوب یا بد- پایمال شده و پایان یافته است. بنابراین باید موضع طرف ایرانی در سطوح سیاسی، به روز رسانی شود. ماندن در خاطره -سوء- تفاهم نامه، در جا زدن، سکوت اختیار کردن، یا به امید واسطه ها برای بازگشت به تفاهم نشستن، تغییری در تهدیدات دشمن ایجاد نمی کند. بلکه می تواند عامل تشدید جنگ و تهدیدات نظامی باشد. آمریکا در حالی ریسک نظامی می کند که از تجربه جنگ گسترده و منطقه ای شده، ناکام برگشته و شدیدا از بازگشت به آن وضعیت فشار اقتصادی سنگین، نگران و گریزان است. در عین حال، در اثر دریافت برخی پالس های نادرست، تصور می کند که با عملیات محدود نظامی، تهدید به گسترش آن و تولید فشار روانی، می تواند طرف ایرانی را مرعوب کند تا سلاح بازدارنده خود (تنگه هرمز) را کنار بگذارد. بر خلاف برخی القائات شبکه نفوذ، کوتاه آمدن ایران از حقوق حاکمیتی و قدرت بازدارندگی در تنگه، نه تنها جنگ را متوقف نمی کند، بلکه به دشمن جرئت می دهد تا جلوتر بیاید و بیشتر تهدید کند. اکنون چه باید کرد؟ اولا سعی مبارزان در میدان مذاکره، مشکور! اما حالا که دشمن در قول و فعل اعلام کرده که تفاهم نامه تمام شده، باید رئیس جمهور، رئیس تیم مذاکره کننده و یا شُعام، رسما اعلام کنند که تفاهم نامه را پایان یافته می دانند و مسئولیت عواقب سنگین آن هم بر عهده طرف آمریکایی است. ثانیا اکنون، نوبت تفهیم (فهماندن) و شیر فهم کردن حریف است. برای اینکه جنگ تشدید نشود (برای بازدارندگی و کشیدن ترمز طرف آمریکایی که دائما در حال تهدید است) باید خطوط قرمز نظامی، به روز رسانی و اعلام شود که در صورت تعرض، منافع و پایگاه های دشمن و میزبانان آنها در منطقه به شکلی شدیدتر، در هم کوبیده خواهد شد. باید به پاشنه آشیل دشمن در دو حوزه "نفت و انرژی" و "تلفات نظامی/ خسارات ناوگان و پایگاه ها" ضربات کاری زد. امکان ندارد شمال خلیج فارس (ایران) در معرض بمباران و ناامنی باشند و جنوب خلیج فارس و دریای عمان، و حاشیه دریای سرخ و دریای عرب، امن بماند و نفت و گاز منطقه صادر شود. @IMANI_mohammad

گزارش روز صد و سی و هفتم جنگ فشار حاکمیت ایران بر تنگه هرمز، تحریم های آمریکا را هم لغو خواهد کرد دونالد ترامپ در بازآفرینی صحنه های شکست خورده و دریافت ضربات جدید، به یک سیاستمدار منحصر به فرد در دنیا تبدیل شده است. وال استریت ژورنال: ایران درقبال تنگه هرمز، راهبرد بلند مدت دارد. حفظ کنترل بر تنگه هرمز، برای این کشور از ده‌ها میلیارد دلار معافیت تحریمی که ترامپ وعده داده، مهمتر است. ایران به دنبال تثبیت موقعیت جدید خود از طریق برقراری ترتیبات دائمی برای کنترل این آبراه حیاتی است. با تحقق این اهداف، سایر مسائل از جمله لغو تحریم‌های آمریکا نیز به‌صورت طبیعی حل‌وفصل خواهد شد. روزنامه گاردین هشدار داد شمارش معکوس برای کاهش ذخایر جهانی نفت دوباره آغاز شده است. استیو هانکه، اقتصاددان آمریکایی: ذخایر نفت ته‌کشیده، بازار نمی‌تواند بی‌تفاوت بماند. موجودی انبارها رو به اتمام است، پس به زودی واقعیت از راه می‌رسد و این بازارها را بیدار می‌کند. چاس فریمن، دیپلمات سابق آمریکایی: دو طرف تلاش می‌کنند تا توانایی طرف مقابل را تضعیف کنند و ایران قطعاً دست برتر را دارد. ذخایر نفت ما در حال کاهش است و جایگزین نمی‌شود. کمبود نفت خام تُرش، منجر به متوقف شدن تولید سوخت جت و گازوئیل خواهد شد و سیستم حمل‌ونقل ما را فلج خواهد کرد. آنتی وار: حملات جدید ترامپ علیه ایران، شکست را به فاجعه‌ای بزرگ‌تر تبدیل می‌کند. تنگه هرمز، به قدرتمندترین اهرم فشار ایران تبدیل شده است. 💢 گزارش روزنامه کیهان @IMANI_mohammad

گزارش خواندنی نیویورک تایمز: درماندگی راهبردی آمریکا در برابر حریفی که زانو نمی زند نیویورک تایمز نوشت: در روز صد و سی و ششم جنگ علیه ایران، پرزیدنت ترامپ با طرحی جدید وارد میدان شد؛ اخذ عوارض از کشتی‌های عبوری از تنگه هرمز. اما تنها ۲۴ ساعت بعد، در پی اعتراضات شدید متحدان عرب، او با یک چرخش ۱۸۰ درجه‌ای طرح خود را ملغی کرد. این سردرگمی مطلق نشان می‌دهد رئیس‌جمهوری که به تحمیل اراده بر سایر کشورها عادت دارد، در پیشبرد جنگ علیه ایران کاملاً سرگردان مانده است. عملیاتی که قرار بود یک حمله تر و تمیز ۴ تا ۶ هفته‌ای باشد، در بیستمین هفته پرهرج‌ومرج خود دست و پا می‌زند و ثابت کرده که بداهه‌پردازی، رفتارهای تکانشی و تصمیمات لحظه‌ای، در این میدان هیچ کارایی ندارد. ترامپ که نمایش قدرت در صحنه جهانی را به نماد دوره دوم ریاست‌ خود تبدیل کرده بود، اکنون با حریفی روبرو شده که به هیچ وجه در برابر اراده او سر خم نمی‌کند. این یک مناقشه ژئوپلیتیک پیچیده است که با پست‌های تند و پرخاشگرانه در شبکه‌های اجتماعی یا تهدیدهای تعرفه گمرکی قابل پیروزی نیست. تفاهم‌نامه‌ای که ترامپ برای توقف درگیری‌ها میانجی‌گری کرد، در عمل به یک «سوءتفاهم» تبدیل شد. اکنون به نظر می‌رسد واشنگتن نه استراتژی مشخص نظامی دارد و نه یک چشم‌انداز دیپلماتیک. ترامپ با کشوری مواجه شده که حاضر نیست بر اساس قواعد بازی او رفتار کند؛ قواعدی مبتنی بر تعظیم کردن، بوسیدن حلقه قدرت، تمجید از عظمت ترامپ و سپس التماس برای دریافت امتیازاتی که او مایل به اعطای آنهاست. ماجراجویی بدون چشم‌انداز و بی‌سرانجام در خاورمیانه، درس عبرت جدیدی است از اینکه چرا این منطقه در طول نسل‌ها، همواره به باتلاقی سیاه‌چاله برای جاه‌طلبی‌ رؤسای جمهور آمریکا تبدیل شده است. اهرم‌های قدرتی که به پیشبرد منافع ما در سایر نقاط کمک می‌کنند، لزوماً در این نقطه از خاورمیانه کارکردی ندارند. 💢نیویورک تایمز همچنین در تحلیل دیگری نوشت: حملات متقابل ایران و آمریکا، پنجشنبه برای ششمین روز متوالی ادامه یافت. پنتاگون اطلاع‌رسانی محدودی داشته و توضیح روشنی ارائه نکرده و همین موضوع، پرسش‌هایی را درباره چشم‌انداز درگیری ایجاد کرده است. از زمان فروپاشی آتش‌بس، پنتاگون جز اطلاعیه‌های کوتاه، توضیح بیشتری درباره اهداف و برنامه‌های جنگ ارائه نداده است. اطلاعیه‌های سنتکام از الگوی ثابتی پیروی می‌کنند؛ بیانیه‌هایی کوتاه که تنها به اعلام حملات موشکی و انتشار تصاویر و ویدئوهایی از نیروها و تجهیزات آمریکایی در خاورمیانه محدود می‌شوند. قبلا عملیات پروژه آزادی برای بازگشایی تنگه هرمز، در کمتر از ۴۸ ساعت بعد متوقف شد، زیرا عربستان از بیم واکنش تلافی‌جویانه ایران، اجازه استفاده از حریم هوایی خود را به نیروهای آمریکایی نداد. @IMANI_mohammad

چشم انداز میدان در روز ۱۴۰ جنگ -۱ درباره حملات نظامی یک هفته اخیر آمریکا و پاسخ های متقابل ایران، چه قضاوتی باید کرد؟ چشم انداز میدان چگونه است؟ تجاوزات نظامی آمریکا، پس از سه هفته اجرای نیم بند تفاهم نامه "خاتمه جنگ" رخ داد. (و این، بیدار باشی برای هر فرد خوش بین است). آمریکا به همراه اسرائیل، چهل روز جنگید. اما وقتی از عهده پیامدهای طاقت فرسای جنگ از جمله نفت در حال تصاعد به ۱۳۰ دلار بر نیامد، در میانه فروردین ماه درخواست آتش بس کرد. (آمریکا بلافاصله پس از توافق ایران با آتش بس، آن را زیر پا گذاشت و اعلام محاصره دریایی کرد) مذاکرات اسلام آباد، سرانجام به تفاهم نامه ای انجامید که اجرای آن بیش از سه هفته دوام نیاورد، هر چند که در حین اجرا نیز بارها از سوی آمریکا و اسرائیل نقض شد. آمریکا و اسرائیل، ۱۴۰ روز قبل، به قلب پایتخت حمله کردند و همزمان چهار گوشه ایران را با بمباران و موشکباران سنگین کوبیدند، با این برآورد که دو- سه روزه یا نهایتا ظرف چهار هفته، کار ایران را تمام می کنند. پنچ ماه بعد، نه تنها آن پروژه بزرگ برای بلعیدن ایران پیش نرفته، بلکه تنگه هرمز همچنان بسته مانده و آمریکا با بزرگترین تحقیر نظامی و سیاسی تاریخ ۲۵۰ ساله خود دست به گریبان است. تمامیت ارضی ایران، شمال و جنوب، و شرق و غرب یا مرز و مرکز نمی شناسد و یک کل یکپارچه و محترم است که هر جای آن مورد تعرض قرار گرفت، برایش جانفشانی می کنیم. خاک گلگون خوزستان و ایلام و کرمانشاه، مقتل رزمندگان و سرداران بسیاری است که در دفاع مقدس از سراسر ایران برای دفاع مقدس شتافتند و گور صدام را در همان دفاع مقدس کنندند. (این، همان زمانی بود که سلطنت طلبان و منافقین و کومله و دموکرات، پا اندازی ارتش متجاوز بعث را می کردند). مقایسه وضعیت میدان به فاصله ۱۴۰ روز نشان می دهد، دشمنی که دی ماه و اسفند ماه اراده کرده بود پایتخت را قبضه و اعلام کشور گشایی کند و به غارت منابع و قتل عام نوفس بپردازد، اکنون در خلیج فارس درمانده شده است. ترامپ تا کنون چندین بار تلاش کرده تا با تهدید و حمله و تفاهم و توافق، سلاح قدرتمند تنگه هرمز را از پنجه ایران بیرون بکشد و نتوانسته است. او در جنگ ۴۰ روزه شکست خورد و عقب نشست، چرا که اسیر مهندسی حکیمانه رهبر شهید ایران شد و چندین ضربه را یکجا خورد: - در خیابان، از ملت مبعوث شده ای که وانمود می شد از عزت و کرامت خود برگشته و آماده واگذاری ایران به دزدان دریایی و غارتگران آمریکایی است. - در میدان، از فرماندهان و رزمندگانی که عمق اسرائیل، پایگاه های راهبردی آمریکا و برخی زیر ساخت های مهم را هدف گرفتند و تنگه هرمز را مقتدرانه بستند و حال آن که ادعا می شد توان نظامی ایران، نابود شده است. - در میدان سیاست، از مجلس خبرگان که رهبری شایسته را به مردم معرفی کردند و رشته های دشمن درباره زدنِ سر نظام را پنبه کردند. یاس بزرگی بر سر دشمن آوار شد. - در خیابان های ایران و عراق (و هند و پاکستان و کشمیر و افغانستان و لبنان و...) با مراسمات وداع و تشییع ده ها میلیون نفری پیکر رهبر شهید ایران که زرادخانه عظیم انتقام و خونخواهی را از اراده و مطالبه انباشت. دور جدید حملات به مناطق جنوبی ایران و پژواک و روایت سوگیرانه ماجرا از سوی یگان های رسانه ای وابسته به سیا و موساد و ام آی سیکس، قرار است همه این فتوحات بزرگ را بپوشاند و آمریکای درمانده را در موقعیت ابتکار عمل و تسلط بر میدان نشان دهد! هدف، شکستن اراده قاهره ملت/ حاکمیت ایران است. احتمالاتی که امروز (در پایان هفته بیستم جنگ) درباره چشم انداز حملات هفته اخیر مطرح است، تقریبا همان هایی است که از هفته های اول مطرح بود و به جایی نرسید: -عملیات نظامی برای تصرف جزایر مُشرف به تنگه هرمز و یا جزیره نفتی خارک، -هلی برن نیرو به عمق خاک ایران، -انهدام تاسیسات راداری و پدافندی و آفندی در سواحل جنوبی ایران که کنترل تنگه را پشتیبانی می کنند، -اعزام گروه های مزدور تروریستی از مرزهای جنوب شرق و شمال غرب، -عملیات ترکیبی تروریستی- آشوب افکنانه در پایتخت، -زدن زیرساخت ها و فلج کردن زیست عمومی، و.... 💢 ادامه دارد @IMANI_mohammad

چشم انداز میدان در روز ۱۴۰ جنگ -۲ در مقابل تحرکات دشمن، نه باید دستپاچه و منفعل شد، و نه از این تحرکات غفلت کرد و کوچک شمرد. دشمن بیش از فشار نظامی برای پیشیرد اهداف، به اخلال در اِدراکات و محاسبات طرف ایرانی امید بسته است. برنامه موازی دشمن، شکاف انداختن در انسجام و اتحاد قدرتمند ملت ایران است که از طریق بازی دوگانه مذاکره- فشار و تهدید، انجام می شود. آخرین ارزیابی ها در آمریکا، از درماندگی راهبردی دولت ترامپ در جنگ حکایت می کند. بنابراین، اولا باید این روایت درست و دقیق را دائما با جزئیات به افکار عمومی منتقل کرد. ثانیا بسیار اهمیت دارد که از بازی در زمین دشمن و با قواعد مطلوب او پرهیز شود. طرف ایرانی باید در میادین گوناگون، رفتار فعال و ابتکار عمل پویای خود را داشته باشد. هیچ دلیلی ندارد در حالی که دشمن برای چندمین بار زیر میز مذاکره و توافق زده وتمام تهدید ها را برگردانده، ما در وارد کردن تمام فشار ممکن بر او تعلل و تردید کنیم. مسئولان ارشد باید درباره پایان تفاهم نامه و مذاکره، صریح و قاطع حرف بزنند و نتیجه این قاطعیت را در فشار بازار نفت بر دشمن ببینند. آرام کردن بازار نفت، نیاز دشمن است و نه ما. باید دست او را در تحرکات نظامی اخیر خواند و هر جا لازم است، قدرتمندانه پیشدستی کرد. باید سقف های تهاجمی را شکست. ضربات متقابل نباید متوازن و متناسب با حملات حریف باشد. حمله دشمن به زیرساخت ها به عنوان مقدمه نقشه های بعدی، چیزی نیست که قابل تحمل یا موکول کردن پاسخ آن به آینده و پس از تکمیل نقشه او باشد. همین حالا باید تنش را فراتر از محاسبه و آستانه تحمل دشمن تشدید کرد تا بازدارندگی احیا شود. تلفات انسانی سنگین، انهدام ناوها و هواپیماها، قطع صادرات نفت و انرژی از منطقه جنوب خلیج فارس و دریای سرخ، هزینه هایی است که آمریکا را عقب به زانو در می آورد. نباید در سقف برآوردهای قابل تحمل دشمن محدود ماند و اجازه داد که نقشه جنایتکارانه خود را پیش ببرد. همچنین باید از هر نوع ارسال پالس نرمش و تمایل به مذاکره و تفاهم نامه بشدت پرهیز کرد. نهایتا اینکه مراجع امنیتی و قضایی باید با شدت تمام، شبکه نفوذ و ستون پنجمی را که منویات ناکام دشمن را ترجمه و به زبان ایرانی بومی سازی می کنند، زیر ضرب بگیرند. اینان، همان هایی است که با دروغ "توافق ۱۰۰۰ تا ۲۵۰۰ میلیارد دلاری و دور کردن سایه جنگ"، کشور را بیچاره و ناچار از توافق نمایاندند. آنها دشمن را برای حملات جنایتکارانه به طمع انداختند و حالا هم که تفاهم نامه زیر پای ترامپ بی سر و پا لگدمال شده، دم از صلح شرافتمندانه (!؟) می زنند و برای هزینه های جنگی که بر سر ملت کشاندند، اشک تمساح می ریزند. نباید با وطن فروشان مدارا کرد. این مدارا، موجب دریافت پالس های غلط از سوی دشمن و ارتکاب جنایات جنگی بیشتر می شود. @IMANI_mohammad

فاکتور هگست: فقر دستاورد 🔹پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا، تصویر تخریب یک برج مراقبت فرودگاه در چابهار را منتشر کرد. این اقدام را باید پای توانمندی او نوشت؟ یا به عنوان ضعف و تهیدستی مطلق وی تلقی کرد؟! 🔻آمریکا ظرف چند ساعت به ونزوئلا حمله کرد، رئیس جمهورش را ربود و به غارت منابع نفتی این کشور پرداخت. بنابراین، تلقی/ تلقین آمریکا این شد که ظرف دو روز، کار ایران را یکسره می کند. 🔹اما ۱۴۰ روز بعد، وزیر جنگ آمریکا مثل کودکی ذوق زده، یا جنگ سالاری عقده ای و تحقیر شده، تصویر بمباران برج مراقبت یک فرودگاه را فاکتور می کند! 🔻"پیت هگست"، چه کاری از دستش بر می آید؟ یک کوتوله نظامی و نوچه ترامپ که توانسته یک برج مراقبت را منهدم کند و آن قدر دستش خالی بوده که همین را به عنوان شاهکار(!) دستاورد نظامی منتشر کرده است. 🔹حق با روزنامه نیویورک تایمز است که نوشت: 🔻"دونالد ترامپ که به تحمیل اراده بر سایر کشورها عادت دارد، در پیشبرد جنگ علیه ایران کاملاً سرگردان مانده است. 🔻عملیاتی که قرار بود یک حمله شُسته رُفته ۴ تا ۶ هفته‌ای باشد، در بیستمین هفته پرهرج‌ومرج خود، دست و پا می‌زند. این مناقشه ژئوپلیتیک پیچیده، با پست‌های پرخاشگرانه در شبکه‌های اجتماعی به پیروزی نمی رسد. 🔻حملات متقابل ایران و آمریکا، پنجشنبه برای ششمین روز متوالی ادامه یافت، اما وزارت جنگ، هیچ توضیح روشنی درباره چشم‌انداز جنگ ارائه نکرده است". @IMANI_mohammad