. ‍ ۳۶۰ و ۹۰ ورزشی یا مدار صفر درجه ؟! قدیم ها وانمود می شد که ورزش و هنر از سیاست در جهان جداست. اما امروز کمتر کسی چنین ادعایی را می پذیرد و با واقعیت منطبق می پندارد. همین جام جهانی فوتبال را ببینید. فیفا بیطرف بود؟ هرگز! فیفا به کارشکنی های دولت آمریکا علیه تیم ملی ایران اعتراض کرد؟ هرگز! فیفا به خاطر جنگ اوکراین، روسیه را از جام جهانی محروم کرد. سپس، آمریکا دو بار به ایران حمله کرد و مرتکب جنایات جنگی گسترده شد؟ آیا فیفا، آمریکا را هم محروم کرد؟ خیر! اینفانتینو در حد نوچه ترامپ ظاهر شد. او در قبال رژیم جنایتکار اسرائیل نیز هم رفتار حمایتی داشته است. مسابقه فینال امسال، فقط مسابقه اسپانیا و آرژانتین نبود. نتانیاهو روز قبل از بازی و در دیدار با سفیر آرژانتین برای آرژانتین در دیدار فینال جام جهانی آرزوی موفقیت کرد. سفیر، پیام صوتی خاویر میلی، رئیس ‌جمهور آرژانتین را برای نتانیاهو پخش کرد که می گفت: «تو دوست و حامی ما هستی". نتانیاهو هم در پاسخ گفت: «خاویر! تو دوستی حقیقی هستی. ما به شیوه‌های گوناگون، از جمله برای بازی فردا، از تو و آرژانتین حمایت می‌کنیم. موفق باشید.» این تماس برای چه بود؟ نتانیاهو چه کاری می توانست برای تیم آرژانتین بکند؟ او بیش از یکصد هزار نفر را در غزه به خاک و خون کشیده و به اتهام نسل کشی، تحت تعقیب محاکم بین المللی است. بنابراین می خواست از طریق فوتبال، خونشویی کند و دولت آرژانتین همراهی کرد، "مسی" هم همین طور. (مضحک تر اینکه نتانیاهو سه سال قبل، پیروزی عربستان بر آرژانتین را با این جمله تبریک گفته بود : شهروندان اسرائیلی به شدت تحت تاثیر بازی بازیکنان عربستان و این پیروزی تاریخی قرار گرفتند) در طرف مقابل فینال، تیم ملی اسپانیا قرار داشت که نخست وزیر کشورش از حق حاکمیت ملت فلسطین بر سرزمین شان دفاع می کند و بازیکانش مانند لامین یامال، پرچم فلسطین را بالا می برند. در چنین جهانی، هنگامی که اسپانیا بر آرژانتین غلبه کرد، فقط تعیین نتیجه یک بازی فوتبال نبود، بلکه گویا دفاع مقدس بر اشغالگری و تجاوز و جنایت پیروز می شد. در جهانی که در التهاب جنگ های پیاپی و ظالمانه می سوزد و می گدازد، مگر می شود بیطرف بود و با طرف دفاع کننده از موجودیت و شرافت خود همدلی نکرد؟! در چنین جهانی، کمترین توقع از امثال فردوسی پور و دایی و مهدوی کیا و علی کریمی، این بود که بگویند ورزش از سیاست جداست و ما خودمان را قاطی دعوای ایران با اسرائیل و آمریکا نمی کنیم! البته زشت بود، اما پذیرفتنی تر از این بود که آنها در پویش اشرار اسرائیل و آمریکا برای نابودی تمدنی ایران، به سمت دشمن غش کنند و طوری رفتار کنند که مطلوب دشمنان ملت ایران برای اختلاف افکنی و یاس آفرینی است. متاسفانه برخی سلبریتی ها در زمین سیاست لغزنده سیاست وارد می شوند اما دست بر قضا، همیشه هم به سمت دشمنان مردم ایران غش می کنند! آنها در دو فتنه سال 1401 و 1404، در حالی هیزم کش آشوب و ناامنی شدند که اسرائیل و آمریکا علنا اعلام کردند کارگردان بازی بوده اند. در دو جنگ تحمیلی نیز کمتر حاضر شدند جنایات ترامپ و نتانیاهو علیه کودکان میناب و ناو دنا و جنایت در لار و حمله به زیر ساخت ها و بیمارستان ها را صریحا محکوم کنند. اما در عوض، طوری مطلق جنگ را تخطئه کردند که از دل آن، محکومیت دفاع در برابر متجاوزان و رفتن به سمت مذاکره و تسلیم برداشت شود! مطابق آنچه گفته شد، مسئله را نباید در حد برنامه فیلتر شدن فلان برنامه ورزشی اینترنتی فروکاست و یا با مظلوم نمایی ادعا کرد: چرا نمی‌گذارند آدم در این مملکت کار کند ؟ اسرائیل و آمریکای سرشکسته در مقابل ملت ایران، هر بار علیه تیم ملی فوتبال ایران که درخشیده و افتخار حضور در جام جهانی را کسب کرده -و دیگر قهرمانان ورزشی کشور- پروژه تخریب و ترور شخصیت و جنگ روانی را به اجرا گذاشته اند تا سرمایه امید و افتخار را بر ضد خود تبدیل کنند. از ادعای تحریم تیم های ایران تا ادعای اینکه آنها تیم حکومت هستند، ادعای دودستگی و جدایی در داخل تیم ها، جنگ روانی علیه ورزشکاران و کارشکنی گسترده برای اینکه تیم های ایرانی با قدرت ظاهر نشوند و در میانه جنگ روانی دشمن برای ناامید کردن ملت ایران، افتخار کسب نکنند و اقتدار نیافرینند، همه در قالب یک پروژه انجام می شود. در چنین جنگ ناجوانمردانه ای، انتظار بدیهی این است که سلبریتی ها - بدهکاران ملت ایران- در کنار تیم ها و ورزشکاران ایرانی بایستند و عملیات روانی دشمن را پس بزنند یا دست کم بیطرف بمانند. اما متاسفانه برخی افراد که گویا گیر و گورهایی در نسبت با نفوذ سیاسی و فرهنگی دشمن دارند، همواره در حد پیاده نظام حریف بازی کرده اند و ضمنا ژست مظلوم نمایی گرفته اند؛ همان که شگرد صهیونیستی- آمریکایی است. @IMANI_mohammad

دست مقاومت چگونه از اردن تا یمن گشوده شد؟ اسرائیل و به طور خاص نتانیاهو، در نگاه بخشی از سیاستمداران غربی، به شدت مورد بدبینی هستند. چرا که بانی جنگ افروزی های اخیر در خلیج فارس و پیامدهای منفی آن محسوب می شود. این تلقی منفی، رو به افزایش است. گفته می شود -و بیراه هم نیست- که اسرائیل، نتانیاهو و موساد، اطلاعات و محاسبات گمراه کننده به ترامپ داده، و نقش عمده ای در تشویق او به جنگ افروزی داشته اند. اگر این جنگ افروزی به اهدافش می رسید، احتمالا بسیاری از سیاستمداران مذکور نیز همراهی می کردند. چنان که صدر اعظم آلمان در جنگ دوازده روزه ادعا کرد "این، کار کثیفی است که اسرائیل به نیابت از همه ما انجام می دهد". اما "مرتس" پس از جنگ چهل روزه، نظرش تغییر کرد و این بار گفت: "ایران، آمریکا را که بدون استراتژی وارد جنگ شد، تحقیر کرد. ایرانی‌ها قوی‌تر از آن چیزی هستند که انتظار می‌رفت. آمریکا هیچ راهبرد قانع‌کننده‌ای در مذاکرات ندارد و راه خروج از جنگ را هم نمی داند". شاید سیاستمدارانی در رژیم صهیونیستی و شخص نتانیاهو، خیال کنند زرنگی کرده اند: آتش جنگ علیه ایران را برافروخته و خود را کنار کشیده و آمریکا و برخی کشورهای منطقه را به جان ایران انداخته اند. اما نکته مهم این است که ایران دائما نقشه دشمن را هضم و بازتولید می کند و از تهدید، فرصت جدید می سازد. این، یک روند است. ایران پنج دهه قبل، محاصره شده بود و یک تنه و مظلومانه، در داخل مرزهای خود با ائتلافی از ارتش صدام، ارتش های عربی مرتجع و لجستیک آمریکایی- اروپایی می جنگید. اما ایران و متحدانش در مقابل تجاوزات اخیر دشمن، به مفهوم واقعی، جنگ را در منطقه گسترش داده، بخش مهمی از پایگاه های آمریکا را زیر ضرب بُرده و از حیّز انتفاع ساقط کرده، و مجددا به مرزهای جعلی اسرائیل رسیده اند. امروز چنان که تحلیلگران غربی اذعان می کنند، جنگ به ایران محدود نیست؛ بلکه یک سرِ آن به اردن، سوریه و عراق امتداد یافته، و سرِ دیگر آن، از کویت و بحرین و قطر به امارات و سعودی و دریای عمان، عرب و سرخ کشیده شده است. صدای بلند ضربات دردناکی که پنتاگون در عمق اردن خورد و بی سابقه بود، در سرزمین های اشغالی (بندر ایلات و...) شنیده شد. مهندسی این ضربات، بدون همکاری عناصر غیرتمند در میان مردم و ارتش اردن ممکن نبود. از دیگر سو، در حالی که ترامپ، صد و چهل و چهار روز است خود را به درِ بسته می کوبد و نمی تواند تنگهء همیشه گشوده هرمز را باز کند، مقاومت یمن در کرانه باب المندب، تازه وارد میدان شده است. یمن در پاسخ به تعرضات رژیم سعودی اعلام کرد که از امروز، عربستان را محاصره دریایی می کند و اجازه نمی دهد نفت این کشور صادر شود. این رویداد مهم، که صادرات روزانه چهار میلیون بشکه نفت از طریق دریای سرخ را دچار اختلال جدی می کند، همین امروز موجب شد ۲ نفتکش حامل نفت به عربستان برگردند. قیمت جهانی نفت هم تا ۹۱ دلار صعود کرد. نتانیاهو می تواند خوشحال باشد که با جنگ افروزی پیاپی، از نهایی شدن محاکمه اش فرار می کند و فعلا در قدرت می ماند. اما او با شرارت هایش، بزرگترین خدمت را به جبهه مقاومت کرد و دست این جبهه را به شکل بی سابقه ای گشود. این در حالی است که استقرار سنتی پنتاگون در منطقه زیر و رو شده و یک خم آمریکا، در اختیار ایران قرار گرفته است. همین امروز امروز نشریه فارین‌پالیسی نوشت: "برخی کشورهای خلیج فارس در حال پیگیری توافق‌های جداگانه با ایران و متحدان آن هستند". این، آغاز یک زلزله ژئوپلتیک در منطقه است. @IMANI_mohammad

گزارش روز صد و چهل و چهارم جنگ ترامپ در جنگ با ایران به اردک فلج تبدیل شده است وضعیت آمریکا در مقابل ایران هرگز به اندازه امروز بد نبوده است ایان گلدبرگ، مدیر ارشد مرکز امنیت نوین آمریكا: من ۲۰ سال روی ایران کار کرده‌ام. گزینه‌های ما هیچ‌وقت عالی نبوده‌اند، اما هرگز اوضاع را تا این حد بد ندیده‌ام. برای اولین بار در دوران حرفه‌ای‌ام، سردرگم هستم. ما می‌توانیم از طریق کاهش تحریم‌ها، صادرات نفت و دسترسی به سیستم بانکی بین‌المللی به ایران غرامت بدهیم. اما پس از چهل روز جنگ، تهران عصبانی، بی‌اعتماد و متقاعد شده که دست قوی‌تر را در دست دارد. ترامپ، با این جنگ غیرضروری، فاجعه ای استراتژیک ایجاد کرد که سال‌ها طول خواهد کشید تا از آن خلاص شویم. شبکه سی‌ان‌ان ترک: ایران نشان داد که این جنگ برای او موجودیتی است. ترامپ روز به روز به یک اردک فلج تبدیل می‌شود و هر روزی که آمریکا پیروز نمی‌شود در واقع شکست می‌خورد. گلن کارل افسر پیشین سیا: ایران هزینه‌های سنگینی را بر ایالات متحده تحمیل کرد؛ هزینه‌های وارد بر ایالات متحده، چه از منظر انسانی و چه مالی، بسیار بالاست. تامیر هیمن، (رئیس پیشین سازمان اطلاعات نظامی ارتش اسرائیل): ایران با هوشمندی توانسته روایت پیروزی خود را بر چهار پایه راهبردی استوار کند: حفظ ثبات و بقای نظام، اعمال حاکمیت بر تنگه هرمز، تحمیل محدودیت‌های بازدارنده بر تحرکات نظامی اسرائیل علیه حزب‌الله و صیانت کامل از برنامه هسته‌ای. بانک گلدمن ساکس: در صورت تداوم اختلال در تنگه هرمز قیمت نفت می‌تواند تا پاییز از ۱۲۰ دلار فراتر رود. رزماری کلانیک، عضو موسسه دیفنس پرایوریتیز: در موضوع محاصره دریایی عربستان چیزی، مسئله فقط از دست رفتن صادرات نفت از بندر ینبع نیست. این همان راهبردی است که آمریکا می کوشد با آن ایران را تحت فشار بگذارد. معاریو: تنگه هرمز بزرگترین دستاورد استراتژیک در تاریخ ایران و شکست دریایی آمریکاست که دولت ترامپ سعی در پنهان کردن آن دارد. بر اساس نظرسنجی منتشر شده توسط فاکس‌نیوز "۶۹% مردم آمریکا از عملکرد ترامپ در موضوع جنگ با ایران رضایت ندارند. لارا اینگراهام، مجری فاکس‌نیوز هشدار داد: زمان برای رئیس‌جمهور ترامپ به‌سرعت در حال سپری شدن است. اکانت توییتری "منچ‌اوسینت": اردن کلید ماجراست؛ آخرین و مهم‌ترین لایه دفاعی از اسرائیل. سنتکام طی ۲۰ سال کشورهای عربی را به گنبد دفاعی برای محافظت از اسرائیل تبدیل کرد و حالا ایران در حال برچیدن این ساختار است. واشنگتن پست به نقل از گزارش سیا اذعان کرد حملات علیه ایران، موضع مذاکراتی تهران را تغییر نمی‌دهد. مکس بلومنتال، روزنامه‌نگار آمریکایی: در سفر به ایران فهمیدم بسیاری از مردم ایران، اکنون متحدتر از قبل شده‌اند. شدت خشم عمیق و میل به انتقام از ترامپ و نتانیاهو، مرا شگفت‌زده کرد. 💢گزارش روزنامه کیهان @IMANI_mohammad

. اردک های گالری تیراندازی ترامپ وقتی جنگ را شروع کرد، هرگز به ذهنش خطور نمی کرد هزار و چند صد کیلومتر دورتر از ایران، در اردن تلفات بدهد. اما چشمان و دستان قدرتمند ایران، اکنون به همه جای منطقه گشوده است و می تواند تروریست های پنتاگون را در مناطق امن شکار کند. رسانه های آمریکایی و صهیونیستی و بارها گفته اند که عناصر دو رژیم به اردک های فلج یا قابل شکار تبدیل شده اند. سی‌ان‌ان ترک: ترامپ روز به روز در جنگ با ایران به یک اردک فلج تبدیل می‌شود. گاردین : ترامپ در هشتاد سالگی با حریفی شکست ‌ناپذیر به نام زمان می جنگد و توان قلدرمآبی را ندارد. او که تحت نظر ۲۲ پزشک است، در جریان مصاحبه با ان‌بی‌سی به قدری کنترل خود را از دست داد که با لحنی تند به خبرنگار حمله، و برنامه را نیمه ‌کاره رها کرد. ترامپ، در وضعیت اردک لنگ گرفتار شده است. دکتر شموئل هارلاپ، مؤسسه صهیونیستی INSS: ادبیات امنیت ملی یک وضعیت تجربی آشنا را نادیده می‌گیرد: «اردک بودن در گالری تیراندازی». اگرچه هیچ‌کس چنین وضعیتی را انتخاب نمی‌کند، ما در برابر دشمنانی که موشک‌های بالستیک مرگبار به سوی ما شلیک می‌کنند، بی‌دفاع ایستاده‌ایم. @IMANI_mohammad

ترامپِ چه زمانی هار و چگونه مهار می شود؟ ترامپ دیشب تهدید کرد تاسیسات هسته ای "کوه کلنگ" را هدف قرار خواهد داد و امروز نوشت: "از این لحظه به بعد، هر بار که ایران به کشتی‌ای در تنگه هرمز شلیک کند، ایالات متحده یک پل یا نیروگاه، از جمله آنهایی که در کنار یا داخل پایتخت قرار دارند را بمباران و نابود خواهد کرد". ترامپ، وانمود می کند ابتکار عمل را در اختیار دارد اما بشدت منفعل است. او از هدف براندازی و نابودی توان دفاعی و هسته ای ایران در آغاز جنگ، به بازگشایی تنگه هرمز عقب نشینی کرد، اما پس از پنج ماه تقلا به جایی نرسیده است. نه تنها نتوانسته تنگه هرمز را باز کند، بلکه پایگاه های سابقا امن آمریکا در اردن و عراق و سوریه و کویت و بحرین و قطر و امارات هم زیر ضرب رفته و نماد کتک خوری نظامیان پنتاگون شده اند. بدتر اینکه نه تنها تنگه هرمز باز نشد، بلکه باب المندب و دریای سرخ نیز میدان قدرت نمایی مقاومت یمن شده و در آستانه انسداد کامل است. چندین نفتکش حامل نفت سعودی دیروز و امروز ناچار به بازگشت به مبدا شدند و قیمت نفت از ۹۵ دلار فراتر رفت. همین امروز روبیو وزیر خارجه آمریکا در حاشیه نشست آ سه آن اذعان کرد: روبیو: چند هفته اخیر حملات ایران بسیار ویران کننده بوده و آسیب‌های زیادی به نیروهای آمریکایی وارد شده است. خب! واکنش ترامپ به این حجم از درماندگی و گسترش بهمن وار ضربات مقاومت چیست؟ آیا می تواند تاسیسات کوه کلنگ را بمباران کند (فارغ از موثر بودن یا نبودن حمله) یا مثلا زیرساخت ها را در داخل ایران هدف بگیرد و از ضربات ویرانگر و کوبنده به پایگاه ها و منافع خود و زیرساخت های انرژی در منطقه فرار کند؟ ایران اگر قرار بود با این تهدید ها جا بزند، آمریکا را در طول بیست و یک هفته جنگ، بیچاره نمی کرد و به مذلت نمی کشاند. ایران و متحدانش قادرند با زدن ضربات بی سابقه ای که ترامپ هنوز طعم تلخ آن را نچشیده، قیمت نفت را به بالای صد و پنجاه دلار بکشاند و آن وقت او به خاطر بنزین شش تا ده دلاری در آمریکا "هو" خواهد شد. ذات ترامپ، وحشیگری و پاچه گیری است؛ وقتی در تنگه هرمز تودهنی می خورد و تحقیر می شود، می گوید نزن تا نزنم، توقف در برابر توقف! اما وقتی رهایش می کنید یا واسطه های مذاکره را می پذیرید، هار می شود و می گوید تاسیسات هسته ای ات را می زنم! وقتی بی محلی می بیند، تشنه مذاکره می شود و التماس می کند. اما وقتی اجابت یا تامل می کنید و خیال می کند که درباره جنگ تردید کرده اید، دوباره هار می شود. چاره چیست؟ برداشتن محدودیت های قبلی، توقف تاکتیک یک ضربه در مقابل یک ضربه و تشدید مداوم ضربات دردناک به نحوی که آرامش و تمرکز را از دشمن سردرگم بگیرد. @IMANI_mohammad