تمام یاران به شهادت رسیده بودند و تنها شده بود. برای آخرین " اتمام حجت " خطاب به آنان فرمود: واى بر شما! چرا با من مى‌جنگيد؟! آيا سنّتى را تغيير داده ام؟ آيا شريعتى را دگرگون ساخته‌ام؟! آيا جرمى مرتكب شده ام؟ و يا حقّى را ترك كرده ام؟! گفتند حسین: إِنّا نَقتُلُكَ بُغضاً لابِيكَ تو را به خاطر كينه اى كه از پدرت به دل داريم، می‌کُشیم... اشک از چشمانش جاری شد و بر مظلومیت پدرش گریست... 🥀 :) ينابيع‌الموده‌،ج۳،ص۷۹_۸۰

کاش محرم مثل برق و باد نمی‌گذشت.

‏همونقدر که مسئولیت پذیری مهمه، همونقدر هم فهمیدن اینکه مسئول همه چیز نیستی مهمه.

تمام صبرم و دارم برای تحمل گرما خرج میکنم، دیگه حوصله‌ ارتباط با آدما رو ندارم، لطفا باهام حرف نزنید.

پدر خیال می کرد آدم وقتی در حجره خود تنها باشد، تنهاست. نمی دانست که تنهایی را فقط در شلوغی می شود حس کرد..

یکی یاید نصیحتایی که تو گوش بقیه میخونم و تو گوش خودم بخونه.