ولی الا اگه مشهد بودم آروم تر بودم.

از نادیده گرفتن و اهمیت ندادن هیچی نصیبمون نمیشه عزیز دلم، فقط از هم دور میشیم متوجهی که؟

به شهربازی، اتاق فرار یا یه چیزی که آدرنالین انباشته شده تو وجودم و یهو خالی‌ کنه نیازمندم جداً و فوراً و انقلابی:]

من واقعا نیاز دارم به یه نامه، البته نامه‌ای که میخوام:)

احتمالا هیچوقت هیچ‌کس متوجه نشه که چی میگم، ولی این میتونست حال من و دگرگون کنه..جدا میگم

مقداری شوآف🤏

چیز مهمی نبود ولی من بیشتر از هرموقعی نیازش داشتم.

هیچکس یهویی نمیره هیچکس یهویی عوض نمیشه هیچکس یهویی بیخیال نمیشه هیچکس یهویی سرد نمیشه هیچکس یهویی بی تفاوت نمیشه آرش @farsitweets

پارسال همین موقع‌ها استرس شروع شدن کلاسای تابستونی و داشتم، ولی حالا داره تموم می‌شه؛ میبینی چقد‌ر عمرمون زود میگذره عزیز دلم؟

پارسال همین موقع‌ها نشسته بودم به این فکر میکردم چه شکلی قراره دووم بیارم، اصلا به ذهنم خطور نمیکرد بتونم با فشار کنکور کنار بیام، مطمئن بودم یه جا رها میکنم ولی حالا که یک‌سال گذشته میبینم نه تنها با فشار کنکور کنار اومدم بلکه عادت کردم و حالا که دیگه داره تموم میشه برام عجیبه:] یعنی همین‌که سختیا تموم‌ نمیشن ولی آدمیزاد عادت میکنه به سختی.

با فردا نمیتونم کنار بیام، با جدایی بعد از یک سال نمیتونم کنار بیام، با هرروز ندیدنشون نمیتونم کنار بیام، با اینکه دیگه قرار نیست چشمای خندونشون و ببینم نمیتونم کنار بیام، با دلتنگی نمیتونم کنار بیام، حقیقتش با هیچی نمیتونم کنار بیام ولی بازم آدمیزاد مجبوره به اجبار:)))