همین.

اصلا همه‌چی به کنار، میگی دله‌رو چیکار کنم؟

برای بار چندمه که از خودم متنفر شدم؟حسابش از دستم در رفته

دستِ بریده دستای زیادی و میگیره:) امشب خیلی برام دعا کنین دستم به همین دعا بنده..

اینارو امشب از من داشته باشین؛

این یه ذره مثل خرافه میمونه ولی هر سال شبِ تاسوعا که میشه به ماه نگاه میکنم و ماه هرسال تو زیباترین حالت خودشه:) انگار میخواد یه گوشه‌ای از زیباییِ قمر بنی هاشم و نشونمون بده..

دارم. میرم. مشهد:)

دوروز پیش وسط اونهمه مشغولیت فکری و اون حال روحی یهو مامانم خبر دادن که جور شده بریم اما پنجاه پنجاهه، ولی از ذوق همون پنجاه پنجاه بودن و نصفه کاره بودنش چنان پریدم بالا و کل خونه‌رو گذاشتم رو سرم که فکر کنم همسایه‌ها فهمیدن. تمام این دوروز استرس این و داشتم که نکنه نشه؟نکنه نشه بریم؟نکنه... ولی الا تو راه مشهدم و امیدوارم تا آخرش بریم و برسم به حرم:)

میخوام برم اربعینِ امسالم و بگیرم و برگردم، اگه نشه و نتونم برم..حتی نمیتونم تصورش کنم.