اینارو امشب از من داشته باشین؛

این یه ذره مثل خرافه میمونه ولی هر سال شبِ تاسوعا که میشه به ماه نگاه میکنم و ماه هرسال تو زیباترین حالت خودشه:) انگار میخواد یه گوشه‌ای از زیباییِ قمر بنی هاشم و نشونمون بده..

دارم. میرم. مشهد:)

دوروز پیش وسط اونهمه مشغولیت فکری و اون حال روحی یهو مامانم خبر دادن که جور شده بریم اما پنجاه پنجاهه، ولی از ذوق همون پنجاه پنجاه بودن و نصفه کاره بودنش چنان پریدم بالا و کل خونه‌رو گذاشتم رو سرم که فکر کنم همسایه‌ها فهمیدن. تمام این دوروز استرس این و داشتم که نکنه نشه؟نکنه نشه بریم؟نکنه... ولی الا تو راه مشهدم و امیدوارم تا آخرش بریم و برسم به حرم:)

میخوام برم اربعینِ امسالم و بگیرم و برگردم، اگه نشه و نتونم برم..حتی نمیتونم تصورش کنم.

شاید فکر کنین یهو خیلی جوگیر و معنوی شدم و چه خبرته و اینا ولی همه‌ی اینا رو دلم بود و منتظر یه فرصت خوب بودم که بگمشون.

میشه دعا کنید برای هرکسی که امشب تو خونه‌ش مونده؟

دلم میخواد یه بار مفصل درمورد‌ اربعینی که پارسال رفتم حرف بزنم، سخت ترین و شیرین ترین اربعینی که تاحالا داشتم:) ولی الا و امشب وقتش نیست نمیدونم چرا ولی وقتش نیست.

:)