از استرس شاید نزدیک دوساعته که دارم رو تختم وول میزنم تا خوابم ببره حتی روز کنکورمم انقدر استرس نداشتم.

زیاد بلد نیستم چشم بکشم ولی اینارو دوست دارم؛

خدایا به من یه مقدار دقت نظر بده که تو یه گروه سی نفره ضایع نشم🤲

📪 پیام جدید 💬مگه چقدر هرکسی میمونه که انقدر غصه ش رو میخوریم که انقدر نگرانیم مبادا بره #دایگو

فکر میکنم بخش زیادی از ترس رفتن آدما تنها موندن و شامل میشه و بخش دیگه‌ش ترس رفتن اون آدم نیست ترس دوست داشتنمونه، با تمام وجودمون یه آدمی‌رو دوست داریم و نمیخوایم بره و باعث میشه ترس رفتن آدمارو داشته باشیم و غصه‌ش رو بخوریم. شاید یه آدم اصلا دوروز بمونه ولی ما انقدر دوسش داریم که بازم ترس رفتنش رو داریم. بحث چقدر موندن نیست بحث دوست داشتنه و احساس نیازه و تنها نموندن‌س.

گاهی‌ اوقاتم انقدر اون آدم خوبه و میدونیم اگر نباشه دیگه نمیتونیم همچین آدمی‌رو داشته باشیم ترس از دست رفتنش رو داریم.

گاهی وقتام تجربه‌ی گذشته‌س.. انگار اون آدم یه سری افراد و دوست داشته و اون یه سری افراد ترکش کردن برای همین وقتی آدم جدیدی وارد زندگیش میشه ترس از دست دادنش رو داره.

📪 پیام جدید 💬همیشه چیزی که هست اینه کههه اگر فلانی نمیرفت اگه فلان اتفاق نمیافتاد هیچ وقت بعدش اینجوری نمیشد برام فلانی نمیموند مثلا یا من مثلا حواسم به فلانی که بیشتر باهامه کمتر بود یا اگه یه اتفاقی نمیفتاد من اینو نداشتم نثلا اونحوری نبودم درکل تهش همیشه یه حال تلخیه اما یه لبخند رضایت داره #دایگو

میفهمم چی میگی؛ نمیدونم ولی امسال به شکل عجیبی تقریبا همه‌رو متحول کرد، میشه گفت از همه نظر. اولش واقعا پذیرش این عوض شدنه و تحوله خیلی سخته ولی بعدش وقتی به خودت میای میبینی خیلی چیزای خوبی بدست آوردی. البته اگه درست رفته باشی.

📪 پیام جدید 💬اینا که میگم فقد برا خودم نیستا این مدت بعد کنکور اصن عجیب حال چند نفریُ عوض کرد کلی میگم یعنی #دایگو

نمونش من😂 فکر کنم این عوض شدن حال برمیگرده به اون آزادی‌ نسبی فکری‌ای که برای ذهن به وجود میاد.