مرض داشتم و رفتم این وقت صبح درصدام و دیدم و خب.. میل زیادی به کشتن خودم دارم. اعصابمم درحدی خورد شده که کاش امروز مطلقا هیچکس نزدیکم نشه البته میدونم که نمیشه. کاش جدی جدی یه جوری نیست و نابود شم.

هیچوقت برای هیچکس صدتون و نذارین.

_

این روزا، این ساعت که میرسم خونه از خستگی و ذوق ذوق پا حتی نمیتونم راه برم و این خستگی و دوست دارم.

حتی باعث شده قبل از دوازده خوابم ببره که جزو عجایبه چون حتی سال کنکورمم خوابم درست نشد.

:)))

اینم مثل fourth of july قابلیت پین شدن داره، و از اون آهنگاس که دلم میخواد بذارمش رو آخرین درجه‌ی صدا و گوشش بدم.

butterfly:)))

اینکه ندونی حالت خوبه یا بده خیلی بدتر از اینه که بدونی حالت بده، رسما نمیدونی باید چیکارکنی، چیکارنکنی مثل یه خلأ میمونه شایدم سیاهچاله تو رو میکشونه تو خودش. از این حالت متنفرم، متنفر.

بچه‌ها آدم به ذوق زنده‌ست؛ اگه ذوقش بمیره اونم میمیره.