یه حرف به شدت دلی میخوام بزنم، من خودم از وفاق حالم بهم میخوره، از سرپوش گذاشتن روی اشکالات دولت بدم میاد ولی الان مسئله لاپوشونی اشکالات دولت نیست، الحق و النصاف، انصافی بخوایم نگاه کنیم، این چندوقته دولت خوب مدیریت کرده، حرفایی که یه وقتایی زده میشه رو جدی نگیرین، موضوع آتش بس و اینا اصلا دست دولت نیست و از اون گذشته الان وقت دعواهای سیاسی نیست، این دعواهای سیاسی باید بره بعد جنگ، اشکال درآوردن از دولت باید بره بعد جنگ، حرف تند زدن به دولت باید بره برای بعد جنگ، الان وقت وحدته، اگر حرفی هم قراره به دولت زده بشه باید تو پارچه ابریشم بپیچی بگی، از همون روش ساندویچی، یه خوبی بگو، یه بدی، دوباره یه خوبی گفته شه، توپیدن به دولت الان اشتباه‌ترین کاره حتی اگر عصبی باشیم.

کلا امر به معروف اهم و مهم داره، شما باید تشخیص بدید اگر امر به معروف شما باعث بشه چیزی که مهم‌تره نادیده گرفته بشه، نباید انجام بشه! الان مهم‌ترین چیز وحدته، اگر یک درصد با امر به معروفی که انجام میشه این وحدت بهم بخوره، مقصر کسی میشه که امر به معروف کرده، آقا هم تاکید کردن نقاط مورداختلاف فعلا کنار گذاشته بشه، میخواید امر به معروف کنید؟بذارید این افراد حس پذیرفته شدن بگیرن وقتی حس کنن پذیرفته شدن، خودشون تغییر میکنن، نیاز نیست شما با تشر امر به معروف کنید. اول یاد بگیرید چطوری امر به معروف کنید و بعد واقعا امر به معروف کنید.

-

-

جدی چطوری ۴۰ روز شد؟

من هنوز نپذیرفتم که جدی جدی دیگه نمیتونم دستای نرم و قشنگش و که لکای خوشگل مثل لکای رو ماه داشت، دستم بگیرم:)