خب والا😭

-

من رنگ آبی رو از بچگی دوست داشتم، دقیقا از زمانی که باید انتخاب میکردم رنگ کوله و کفشم چی باشه، اکثر چیزایی که میبردم مدرسه آبی بود، اول دبستان مامان میگفت برات کیف صورتی بگیرم من میگفتم نه فقط آبی، از صورتی بدم نمیومد، دوسش داشتم ولی عاشق آبی بودم، دریارو هم دوست داشتم چون آبی بود، آسمون، لباس فرم مدرسه، دفترچه‌ی مخصوص مدرسه، پاک کن بلوبری همه‌ی اینهارو دوست داشتم چون آبی بود، گرگ و میش رو دوست داشتم چون آبی بود، لباس جشن تکلیفم آبی بود، اولین چادر نمازم گلای کوچولوی آبی داشت، سجاده‌ی موردعلاقم آبی بود، لباس عقدم آبی بود، اولین رنگ مویی که خریدم آبی بود، یکی از اتاقای خونم آبیه چون از بچگی رنگ آبی رو دوست داشتم اما الان نمیتونم بگم آبی رو دوست دارم چون اگر بگم یک آدم چیپ ترند زده به نظر میرسم، چون آدم‌ها‌ کورکورانه از ترندهایی که حتی ممکنه دوستش نداتشه باشن پیروی میکنن، ترندها نمیذارن آدم‌ها شکل واقعی خودشون رو داشته باشن، سلیقه‌ی فردی خودشون رو داشته باشن، رنگ شخصی، استایل شخصی، شخصیت شخصی و حتی چهره‌ی خودشون رو داشته باشن، همه دارن یک شکل میشن و من دلم میخواد از اینکه شبیه همه بشم با قدرت فرا. کنم.

رنگ سبز و آبی تبدیل شد به یک ترند نه یه سلیقه‌ی شخصی، آدم‌ها خونه‌هاشون رو سبز کردن نه چون واقعا دوست داشتن چون ترند بهشون میگفت چیکار باید بکنن، یکهو همه چایی‌پرسن و قهوه‌پرسن و ماچاپرسن شدن، یکهو همه از رنگ صورتی خوششون اومد، یکهو سوشی خوردن ترند شد، یکهو همه اسمگ بخر شدن، یکهو لباس‌ها یک شکل شد، رنگ لباس‌ها از بین رفت، یه کافه ترند شد، حتی نظر سیاسی هم ترند شد، چیزایی که انسان باید بهش علاقه داشته باشه رفت داخل یک چهارچوب، داخل یک اجبار، انگار یا باید اینها باشی یا اگر نباشی جامعه دوستت نخواهد داشت!

ولی هیچکدوم این ترندها جای سلیقه‌ی شخصی رو نمیگیره، شما قراره زندگی کنید نه یک ویترین باشید برای بازدید آدم‌ها!

حالا مثلا از یه ترند پیروی کنیم چه اشکالی داره؟ هیچی، ولی اینطور نشود که ترندی را دوست نداشته باشیم و فقط برای باکلاس دیده شدن از آن پیروی کنیم.

‌

حالا اگه ما انقد بی‌کفایت بودیم علاوه بر مجلس خدا هم چوب تو آستینمون میکرد🥰

آخه کاش فقط برق بود، آب فشارش کم میشه، هوا گرم میشه، نه میشه به کارات برسی نه میتونی بخوابی تازه نتم سکته‌ای میشه.