یکی از پایگاه های بسیج از بنده درخواست کردن که یه پخش زنده در مورد مسائل اقتصادی داشته باشم گفتم فوروارد کنم توی کانال اصلی تا سایر عزیزان هم استفاده کنند

✅ توی کانال تجربه های تنهامسیری گاهی وقتا فروشندگان تنهامسیری شهرهای مختلف رو معرفی میکنیم

حجاب و مسئولیت نهادهای فرهنگی آیا بی‌حجاب دشمن خداست؟ علیرضا پناهیان در میدان ونک 📍ما بیشتر از اینکه بخواهیم سر کسانی که حجاب ندارند یا رعایت نمی‌کنند، فریاد بزنیم، باید سر نهادهای آموزشی و فرهنگی این فریاد را بزنیم. اگر کسی بی‌حجابی بکند، دشمن خداست؟ حتماً نهادهایی مثل آموزش‌وپرورش، صداوسیما، سینما و وزارت ارشاد، خیلی بیشتر دشمن خدایند؛ چون بی‌اعتنایی وحشتناک بسیاری از نهادهای تعلیم‌وتربیتی ما درباره موضوع مهمی مثل حجاب، خیلی بیشتر است از آن کسی که خودش رعایت نمی‌کند. 🔸ما طرز تعلیم دینمان غلط بوده که این بی‌حجابی را داریم. ما باید به نهادهایی که تا حالا نتوانسته‌اند یک سریال، یک فیلم سینمایی جذاب، عمیق و حکیمانه درباره حجاب بسازند، حرف بزنیم. 🔹نباید به همین سادگی بیاییم بی‌حجابی را مساوی با دشمنی با خدا و دین خدا تلقی کنیم؛ انصافاً این درست نیست، در هر شرایطی؛ مخصوصاً در این شرایط که حالا موضوع علی‌حده است و باید در این باره خیلی دقت کرد. 🔘اولاً خودمان را مقصر می‌دانم که ما درباره حجاب کار شایسته و بایسته‌ای انجام ندادیم. 🔻ثانیاً ما گناهان سنگین‌تر از حجاب خیلی داریم که خصوصاً بین ما مذهبی‌ها مرسوم است. این را یک بار امام شهید فرمودند: مثل غیبت کردن. دقت فرمودید؟ حتی گاهی تهمت هم هست که دیگر نعوذبالله. خب، این‌ها خیلی بدتر از بی‌حجابی است. 🚩 ما نمی‌توانیم هر معصیتی را اسمش را «دشمنی با خدا» بگذاریم. این به‌طور کلی در هر زمانی است. ◻️وقتی مسلمان شدیم، وقتی در یک جامعه‌ای که حکومت خصوصاً اسلامی است و مومنانه زندگی می‌کنیم، مؤمنین باید همه گناهکاران را به عهده بگیرند. باید بگویند این تقصیر ماست، چون جامعه اسلامی است. یک وقت تو جامعه اسلامی را، جامعه را اسلامی تلقی نمی‌کنی، حکومت اسلامی ندارد. 🌀این حرف را هم من به هیچ‌وجه قبول ندارم که بگویند که ما درباره حجاب اتمام حجت کرده‌ایم و معلوم است قصه حجاب ابداً این‌طور نیست. ما خیلی از قسمت‌های دینمان را هنوز خوب توضیح نداده‌ایم. ما عاجزیم از اینکه نماز واجب را برای دبیرستانی‌هایمان جا بیندازیم. قدرت بیان می‌خواهد: «قُلْ فِي أَنْفُسِهِمْ قَوْلًا بَلِيغًا» (نساء،63)؛ در یک سخنی بگو که در جانش بنشیند.