فکر میکنی همهچیز همینطور ادامه پیدا میکنه، آدمها، گفتگوها، نفسهایی که بیصدا از کنار هم میگذرند، اما زندگی هیچوقت قول نمیده چیزی موندنی باشه، یک روز بیدار میشی و میبینی آنچه عادی بود تبدیل شده به یک خاطرهی دور، پایانها اعلام نمیشن فقط اتفاق میافتن، و تو میمونی با لحظههایی که دوست داشتی بیشتر نگهشون داری، اما عمرشون از چشم بر هم زدنی کوتاه تر بودند!
1.1M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
روزِ، از خود گذشتگی های بی صدا، مهربونی های بی منت، پناه بودن های به موقع، روز فرشته های زمینی مبارک🤍
پاییز عزیزم؛
امسال اونجور که باید نبودی! پاییز نبودی! بیشتر غم بودی، دود بودی، گرما بودی تا سرما، درد بودی تا مرهم، اشک بودی تا لبخند، غریبه بودی تا آشنا.
سال بعد قشنگتر برگرد! پاییزتر برگرد!
بدرود
این روزا فقط امیدوارم، امیدوارم صبحها هنوز دلیلی باشه برای بیدار شدن حتی اگه شب قبلش پر از خستگی و سوال بوده، امیدوارم چیزایی که از دست دادم یه جایی توی آینده جبران بشن، یا حداقل یاد بگیرم بدونشون هم ادامه بدم، امیدوارم آدمها همونقدر که قول میدن بلد باشن بمونن، و فاصلهها فقط روی نقشه باشن نه توی دل، این روزا فقط امیدوارم به روزایی که سبکتر نفس میکشم، به خندههایی که زورکی نیستن، به آرامشی که نیاز به توضیح دادن نداره، امیدوارم یه وقتهایی خودم رو کمتر سرزنش کنم و بیشتر بفهمم، بفهمم که همیشه قوی بودن قرار نبوده معنای زندگی باشه.