‌کارکرد آتش‌بس برای ترامپ همانطور که پیش‌بینی می‌شد، دولت ترامپ با این توجیه که الان در آتش‌بس با ایران هستیم، می‌گوید مهلت ۶۰ روزه پایان جنگ هنوز فرا نرسیده. فردا شصتمین روز آغاز جنگ است و براساس قانون اختیارات جنگ، بدون مجوز کنگره، ادامه جنگ از فردا نقض قوانین داخلی آمریکا هم هست. یعنی یکی از فواید اصلی آتش‌بس برای ترامپ توجیه دور زدن قوانین داخلی آمریکا است. متن سوال و جواب در جلسه امروز سنا: سناتور کین: قانون اختیارات جنگ تصریح می‌کند که جنگی که توسط رئیس‌جمهور بدون تأیید کنگره آغاز شود، باید ظرف ۶۰ روز به پایان برسد. اگر رئیس‌جمهور تشخیص دهد و کتباً به کنگره گواهی دهد که ضرورت نظامی اجتناب‌ناپذیر در رابطه با ایمنی نیروهای مسلح ایالات متحده، مستلزم ادامه استفاده از نیروهای مسلح در جریان خروج سریع نیروها از صحنه درگیری است، کنگره می‌تواند این فرصت را ۳۰ روز دیگر تمدید کند. ما درست در ضرب‌الاجل ۶۰ روزه هستیم. آیا رئیس‌جمهور قصد دارد یا مجوز کنگره را برای جنگ با ایران درخواست کند یا گواهی قانونی لازم را برای ما ارسال کند که به ۳۰ روز دیگر برای خروج نیروهای آمریکایی از صحنه جنگ نیاز دارد؟ وزیر جنگ آمریکا: در این مورد، کاخ سفید و مشاور حقوقی آن مرجع پاسخگویی ‌هستند. با این حال، ما در حال حاضر در آتش‌بس هستیم، که برداشت ما به این معنی است که ساعت ۶۰ روزه در آتش‌بس متوقف می‌شود. بنابراین الان در معرض بسر رسیدن مهلت ۶۰ روزه نیستیم. این برداشت ماست. سناتور: من معتقد نیستم که قانون این را می‌گوید. مهلت ۶۰ روز فردا تمام می‌شود. و این یک سوال حقوقی واقعاً مهمی را برای دولت ایجاد خواهد کرد. ما نگرانی‌های جدی در مورد قانون اساسی داریم و نمی‌خواهیم این نگرانی‌ها را با نگرانی‌های قانونی دیگر همراه کنیم.

‌کارکرد مذاکره برای آمریکا توجیه رئیس مجلس نمایندگان آمریکا برای کمک به ترامپ برای دور زدن قانون اختیارات جنگ: "فعلا در حال مذاکره با ایران هستیم." براساس قانون اختیارات جنگ رئیس‌جمهور باید ۶۰ روز بعد از شروع جنگ از کنگره مجوز بگیرد‌. منظور رئیس مجلس این است که چون در مذاکره هستیم ترامپ نیازی به مجوز ندارد. هرچقدر بیشتر درباره مذاکره صحبت کنیم بیشتر به ترامپ کمک کرده‌ایم. گزارش شبکه ان‌بی‌سی:

‌۱۰ نکته درباره نامه امشب ترامپ به کنگره ۱-ساعتی پیش ترامپ در نامه­‌ای به کنگره اعلام کرد درگیری‌های نظامی آمریکا با ایران "پایان یافته" است. با اینکه ترامپ پیش از این گفته بود قانون اختیارات جنگ خلاف قانون اساسی آمریکا است، در عمل با ارسال نامه در ابتدای جنگ و نامه پایان مهلت ۶۰ روزه به کنگره به این قانون تمکین کرد. ۲-با توجه به مخالفت اکثریت قریب به اتفاق نمایندگان دموکرات و اقلیتی از نمایندگان جمهوری­خواه، ترامپ متوجه است که در صورت تلاش برای اخذ مجوز از کنگره برای ادامه جنگ، رأی لازم را به دست نخواهد آورد. ۳-از آنجا که بر اساس قانون اختیارات جنگ، ادامه جنگ نیازمند رأی مثبت کنگره است، رئیس جمهور امکان استفاده از قدرت وتو را ندارد. ۴-برای ترامپ بهتر بود بتواند از کنگره رأی مثبت در راستای اعطای مجوز تداوم جنگ دریافت کند تا به ایران اعلام کند تهدیداتی که در قبال ایران انجام می­‌دهد با پشتوانه کنگره است و با ظاهر قدرتمندتری در مقابل ایران ظاهر شود. از آنجا که وی به این نتیجه رسیده است که فاقد چنین پشتوانه­‌ای است و با توجه به اینکه طبق قانون، وی مخیر به اتمام جنگ (terminate) پیش از ۶۰ روز یا اخذ مجوز از کنگره برای ادامه جنگ فراتر از ۶۰ روز است، ترامپ تصمیم به اعلام اتمام جنگ گرفته است. ۵-ترامپ در عمل در نامه امکان شروع عملیات بعدی را هم گوشزد کرده است. یعنی به زعم خود روزشمار ۶۰ روزه را صفر کرده و در صورت نیاز به اقدام مجدد نظامی روزشمار جدیدی را با شروع عملیات جدید آغاز خواهد کرد. ۶-البته این روش برای دورزدن قانون با مخالفت اکثریت دموکرات­ها و درصدی از جمهوری­خواهان مواجه خواهد شد چرا که به وضوح در اینجا یک جنگ واحد علیه ایران در جریان است. نتیجه برای ایران: ۱-با توجه به اینکه محاصره دریایی ذیل قوانین بین­‌الملل و ذیل قوانین آمریکا اقدام جنگی است، آتش­‌بس یک­طرفه بوده و آمریکا در عمل از ابتدا ناقض آتش­‌بس بوده است. متأسفانه ترامپ با سوء استفاده از نجابت ایران و فضای مذاکراتی کشور موفق شده است در نامه ادعا کند از روز آتش­‌بس سربازان آمریکایی در معرض خطر نبوده­‌اند. ۲-اگر تبادل آتش در پاسخ به محاصره دریایی حتی در حد محدود تداوم می­‌یافت، با فرا رسیدن مهلت ۶۰ روزه، ترامپ چاره­‌ای جز درخواست مجوز ادامه جنگ از کنگره نداشت (که چنین رأیی وجود نداشت). ۳-باید برای این طراحی ترامپ که هدفش صفر کردن روزشمار ۶۰ روزه است پاسخ سیاسی و نظامی داشت. ۴-توجه به محدودیتهای داخلی ترامپ به معنای دلخوش کردن به کنگره آمریکا نیست. بلکه به معنای استفاده از همه ابزارهای موجود برای شکست کامل طرف مقابل است. ترجمه بخش­های اصلی نامه: بدین‌وسیله به اطلاع می‌رسانم که در چارچوب تلاش‌هایم برای مطلع نگاه داشتن کامل کنگره، و در انطباق با قانون اختیارات جنگ (قانون عمومی ۹۳/۱۴۸)، تغییراتی در آرایش نیروهای ایالات متحده در حوزه مسئولیت فرماندهی مرکزی ایالات متحده اعمال شده است. در تاریخ ۷ آوریل ۲۰۲۶، دستور یک آتش‌بس دو هفته‌ای را صادر کردم. این آتش‌بس از آن زمان تمدید شده است. از ۷ آوریل ۲۰۲۶ تاکنون هیچ تبادل آتشی میان نیروهای ایالات متحده و ایران صورت نگرفته است. درگیری‌هایی که در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ آغاز شده بود، پایان یافته است. با وجود موفقیت عملیات ایالات متحده علیه رژیم ایران و تلاش‌های مستمر برای دستیابی به صلحی پایدار، تهدیدی که ایران متوجه ایالات متحده و نیروهای مسلح ما می‌کند همچنان قابل توجه است. با تحول شرایط، مطابق با قانون اختیارات جنگ، همچنان کنگره را در جریان تغییرات مهم در حضور نیروهای مسلح ایالات متحده قرار خواهم داد. @IzadiFoad

‌تنگه هرمز چه‌قدر می‌تواند درآمد تولید کند؟ محاسبه مجله آمریکایی فارین افیرز: سالانه ۸۰ میلیارد دلار. نحوه محاسبه: "۵ دلار به ازای هر بشکه نفت، ۲۰ سنت به ازای هر هزار فوت مکعب گاز، ۲۵ دلار به ازای هر تن گوگرد، و ۳۰ دلار به ازای هر تن اوره" نویسنده طرح معاون اسبق وزارت خارجه آمریکا است، که مـعتقد است مدیریت پول توسط سازمان ملل انجام شود و کشورهای عربی خلیج فارس هم سهیم شوند. نکته مهم مقاله البته همان ظرفیت درآمد سالانه ۸۰ میلیارد دلار در ‌#تنگه_هرمز است: https://www.foreignaffairs.com/iran/price-peace-iran پیش از این خبرگزاری رویترز درآمد ایران از تنگه هرمز را سالانه ۱۱۰ میلیارد دلار محاسبه کرده بود: https://www.reuters.com/commentary/breakingviews/trump-may-have-given-iran-500-bln-money-spinner-2026-04-01/ درآمد سالانه ایران از فروش نفت حدود ۴۰ میلیارد دلار است. @IzadiFoad

‌سه نکته مقاله مهم استاد حقوق بین‌الملل دانشگاه نروژ: ذیل قوانین بین­‌الملل: ۱-ایران می‌تواند کشتی‌های تجاری اسکورت شده توسط آمریکا را هدف قرار دهد. ۲-ایران می‌تواند کل خط ساحلی کشورهای عربی خلیج فارس را محاصره کند. ۳-ایران می‌تواند ناوبری در تنگه بین‌المللی هرمز را به طور کامل ببندد. جملات مرتبط در مقاله که در مجله اروپایی حقوق بین‌الملل چاپ شده: ۱-"اگر کشتی‌های جنگی ایالات متحده یا اسرائیل شروع به اسکورت کشتی‌های تجاری در منطقه خلیج فارس کنند، طبق قانون ۶۰(d) از دستورالعمل سن رمو، کشتی‌های اسکورت شده می‌توانند به عنوان کشتی‌های تجاری دشمن و اهداف نظامی در نظر گرفته شوند." ۲-"آیا ایران از نظر قانونی حق اعمال محاصره دریایی در تنگه هرمز را دارد؟ این امر عمدتاً به این بستگی دارد که آیا کل سواحل خلیج فارس (به جز ایران) بخشی از حضور نظامی یک کشور دشمن، یعنی ایالات متحده، هستند یا خیر. از یک سو، حملات ایران کشورهای عربی در خلیج فارس را هدف قرار داده است که این امر را می‌توان با حضور پایگاه‌های نظامی ایالات متحده در هر یک از این کشورهای عربی توضیح داد. اگر ایالات متحده خطوط ساحلی کشورهای عربی در خلیج فارس را کنترل کند، ایران می‌تواند کل خط ساحلی کشورهای عربی خلیج فارس را محاصره کند. معیار کلیدی محاصره، اثربخشی است (ماده ۹۵ دستورالعمل سن رمو)، که در اصل دلالت بر این دارد که هیچ کشتی یا هواپیمایی نمی‌تواند اجازه نقض محاصره توسط ایران را داشته باشد." ۳-"همانطور که هاینتشل فون هاینگ (در صفحات ۲۶۷، ۲۷۰) اشاره می‌کند، فضای هوایی بالای یک تنگه بین‌المللی می‌تواند برای پرواز هواپیماهای بی‌طرف و متخاصم بسته شود. او (در صفحه ۲۶۵) و همچنین کامینوس و کوگلیاتی-بانتز (در صفحه ۳۰) نیز معتقدند که کشور ساحلی تنگه در صورت «مواجه بودن با شدیدترین شرایط»، می‌تواند اجازه داشته باشد که ناوبری را در یک تنگه بین‌المللی به طور کامل ببندد. مسلماً، به نظر می‌رسد این وضعیتی است که ایران در حال حاضر با آن مواجه است." نویسنده مقاله: دکتر الکساندر لات، استاد مرکز حقوق دریاها در دانشگاه نروژ؛ دانشیار حقوق بین‌الملل و حقوق دریاها در دانشگاه تارتو، استونی. نویسنده کتاب‌های «تهدیدات ترکیبی و حقوق دریاها: استفاده از زور و محدودیت‌های تبعیض‌آمیز ناوبری در تنگه‌ها» (انتشارات بریل، ۲۰۲۲) و «تنگه‌های استونی: استثنائات رژیم تنگه عبور بی‌ضرر یا ترانزیتی» (انتشارات بریل، ۲۰۱۸) و همچنین ویراستار و نویسنده مشترک مجموعه «حقوق امنیت دریایی در جنگ ترکیبی» (انتشارات بریل، ۲۰۲۴). https://www.ejiltalk.org/the-legality-of-irans-closure-of-the-strait-of-hormuz/ IzadiFoad