توجیه من این است دلم مالِ خودم نیست با قاعدۀ عشق بخوان فرضیه ام را ..

به داغ عشقی که بر سینه‌ام گذاشته‌ای‌ می‌اندیشم، با خود فکر می‌کنم چه موقع بود که توانستی دل و دینم را به لرزه درآوری؟ مبدأ تاریخی‌ای برای ربوده شدن قلبم آن هم از جانب تو پیدا نمیکنم، گویی از اول خلقت بذر محبتت را در دلم کاشته‌اند. و به راستی که " هنوز من نبودم که تو دلم نشستی " #نطق

جمعه ها حال و هوای دل تنگم ابری‌است بی تو بدجور بر این حالِ دلم، زار گذشت ..

خدایا شکرت قسمت ششم همزمان با تدوین یه اف ۱۸ هم زدیم دیگه همینجا بپذیرید ازم😃 خدایا بابت همه چیزهای کوچیکی که به ما دادی و نمی‌بینیم، شکر❤️‍🩹 @SedKhareji ✔️

در نماز شب، دعای دست او بودیم ما با خدا درد و داغ ما تکلم کرد و رفت ..

،،

از هزاران، یک نفر اهلِ دل اند مابقی تمثیلی از آب و گل اند .‌.

از اینکه آدمای مورد علاقه‌م یکی یکی نا‌امیدم میکنن خسته‌م.

،،

تجربه‌گر می‌گفت بعد از تصادف که روح از بدنم جدا شد، خیلی‌ها دور و برم جمع شدن. یه‌عده صحنه رو کارشناسی می‌کردن، یه عده دنبال مقصر می‌گشتن، بعضیا هم که به‌زبان میاوردن کارش تمومه. می‌گفت با هرکلمه‌ی این آدما امید به‌برگشتن در من می‌مُرد و کم‌کم فاصله می‌گرفتم از جسمم. داشتم باور ‌می‌کردم وقت رفتنه و باید بی‌خیال جنگیدن شم. تا اینکه یه‌نفر اومد بالا سرم، به‌صورتم نگاه کرد، منو تکون داد و گفت نترس، زنگ‌زدم آمبولانس، حالت خوب میشه. من اینقدر امیدوار شدم که همون لحظه برگشتم به‌جسمم. بنظرم داستان، داستانِ تاثیر کلمات بود. آدما با یه‌کلمه می‌تونن دیگرانو زنده کنن یا بکشن. کلمه می‌تونه تعلق روح‌به‌جسم رو کم‌وزیاد کنه. با یه‌کلمه هم میشه دل‌شکست، هم میشه مرهم بود و یه‌دست قطعا صدا داره. تو به‌تنهایی می‌تونی دلیلِ امید و برگشتن یه‌نفر باشی. برگشتن به حال‌خوب، به‌زندگی، حتی به‌جسم. اگه همه‌ی آدمای دنیا بگن نمیشه، تو از راه برس، به‌‌صورتش نگاه‌کن، تکونش بده و بگو نترس، خدابزرگه. با کلمات می‌شه مرده‌ها رو زنده کرد یا ریشه‌ها رو سوزوند؛ مراقب کلمات‌مون باشیم.

رفته ای، اما گذشتِ عمر تاثیری نداشت من که دلتنگ توام امروز، فردا بیشتر ..