‌شبانه زهر بنوشان و صبح در پیکار بکِش به خاکم و نیرنگ چون همیشه بزن

نیرنگ، فاضل نظری.

فصل عوض می‌شود، جای آلو را، خرمالو می‌گیرد جای دلتنگی را، دلتنگی.

تو مگر در به دری خانه نداری ای بغض؟ همه شب سرزده مهمان گلویم هستی ..

متأسفانه در دریای خاطرات، تلخیِ واقعیت‌ها نجات دهنده هستند. (فریب خاطرات رو نخورید) #نطق

ز فراقت چشم هایم غرق باران می شود عاشقِ هجران کشیده زود گریان می‌شود ..

گفتی که اختیار کنم ترک یاد او خوش گفته‌ای، ولیکن بگو اختیار کو ؟

ز یاد بردنت ای آشنای من، سخت است ببخش، مثل تو بودن برای من سخت است ..

[ شاید شما هم بهش نیاز داشته باشید ]

دلتنگی برای کسی که سخت هوای دلت را دارد اصلا هم عجیب نیست. عجیب من هستم که با اینکه می‌دانم همیشه و در همه‌ی احوالتم حواستان به من هست، این‌چنین برای این‌ فاصله‌ی ۴۳۸ کیلومتری آن هم در شب تولدتان زانوی غم بغلم کرده‌ام. واقعا عجیب است؟ نمی‌دانم. فقط به این بیت شعر که بُعد منزل نبود در سفر روحانی دل خوش می‌کنم. #251