آسمان از سر دلتنگی گریست؛ بارانی شد، چشمِ تمامِ زائران ..

تو جانِ مایی. پس بگیر این حق خود را ..

وقتی دخیل‌ها گره این درند و بس این خانواده نیز گداپرورند و بس اینان که سنگ را به نظر فضه می‌کنند از کودکی قبیله‌ی‌شان زرگرند و بس در آستان شمع که طور مقدس‌ست پروانه‌ها همیشه مقرب‌ترند و بس دل دادن و ندادن ما دست ما نبود اینان به شیوه‌ی خودشان دلبرند و بس بگذار بشکنند دلم را یکی یکی اینجا فقط شکسته دلی می‌خرند و بس ارباب زاده‌ها همه ارباب می‌شوند چون بنده‌زاده‌ها که همه نوکرند و بس این خانواده‌ای که مرا صید کرده‌اند حالا اسیر زلف علی اکبرند و بس وقتی میان کوچه‌ی ما راه می‌رود یک شهر در زیارت پیغمبرند و بس ای بهترین! یگانه‌ترین آفریده‌ها! پیغمبر تمام پیمبر ندیده‌ها! زیبا زیبا .. - علی‌اکبر لطیفیان.

ندایی برای جوان ها .. (: - شهید مرتضی عطایی.

نظریه کم‌طرفدار : شب نیمۀ شعبان از غمگین‌ترین شبهای ممکنه..

در کل قوز نکن. اما در خونه خدا تا میتونی قوز کن گردنِ‌تم کج کن. خودتو حقیرش نشون بده (:

اگر حداقل جوابی ( دقت کنید! جواب. نه بهانه و غر ) فقط برای حاج قاسم دارید در انتخابات شرکت نکنید .. مابقی شهیدان و کسایی که مدیونشان هستیم بماند.

ما را تو به خاطری همه شب ..

جزو نواهایی که دل را می‌لرزاند ..

بیا تا سحر زمزمه کنیم ..

راه باز کنید واسه ما بدا ..

برای بارِ آخر .. شاید که دیگر نباشیم ببینیم روی ماهت را.