ابزار های شناخت سه تان. اولیش که حسه . گسترده ترین ابزار برای شناخت جهان پیرامون. دومیش عقله . سه نوع شناخت مرتبط با عقل داریم 1. شناخت تجربی: شناختی که ما از طریق همکاری عقل و حس بدست میاریم.ارسطو مبانی این شناخت رو پایه گذاری کرد. 2.عقل درونی: مث محبت دشمنی،تنفر و .... 3 شناخت عقلی محض:فقط از طریق عقل میشه بهش رسید . خیلی از تئوری های عقلی جزو این نوع شناختن. ابزار سوم قلب یا شهوده: حقایقی که از طریق عرفان بدست ما میرسه از طریق قلبه.

تو تاریخ فلسفه تو هر دوره به از ابزار های متفاوتی استفاده میکردن. تو دوره اول در یونان باستان که مهد فلسفه هستش از ابتدا به بین اینکه کدوم یکی از ابزار شناخت معتبرن اختلاف پیش اومد. اگه یادت باشه هراکلیتوس هم به عقل اهمیت میداد هم به حس اما پارمنیدس فقط میگفت عقل و اعتباری برا حس قائل نبود.اونم چرا؟ چون میدید که هم محدوده و هم خطا داره . اومد دید که چرا اونطرف دیوار رو نمیتونه حس کنه یا اینکه چرا یه دستش تو آب گرم باشه یه دست دیگش تو آب سرد حس سرما یا گرما نمیکنه. یهو نتیجه گرفت که حس معتبر نیست. بعدش دوره سوفیستای یونانه که دیدن تناقض بین اندیشمندا پیش اومد پس هم عقل و هم حس پشمن و هر کی هر چی میفهمه درسته. تا اینکه به دوره سقراط و افلاطون و ارسطو رسید . اونا اومدن با استفاده از استدلال و شیوه های درست و حسابی نشون دادن که حس و عقل معتبرن. دوره دوم دوره مسلموناس : فارابی و ابن سینا ارسطو رو الگو قرار دادن و از استدلال زیاد استفاده میکردن .شناخت شهدی رو هم قبول داشتن ولی ازش تو استدلال استفاده نمیکردن.مکتب مشایی سهروردی اومد از شهود داخل استدلال هاش استفاده کرد و فلسفه اشراق رو پایه گذاری کرد. ملاصدرا که یکی از بزرگتریناس تو فلسفه اومد استدلال کرد بعد از شهود داخل این استدلال هاش استفاده میکرد. ملاصدرا مکتبی رو پایه گذاری کرد که تاحالا کسی نتونسته درست و حسابی نقضش کنه . مکتب حکمت متعالیه می رسیم به دوره جدید اروپا. مردم که تازه از چنگ کلیسا ها خلاص شده بودن اول از همه شهود رو رد کردن و به عقل اهمیت زیادی ندادند. اینا مشهور شدن به تجربه گرا ها Empiricist (امپریشیست) که از شخصیت های اصلیشون ویلیام جیمز ، جان لاک هستن. بعد از اینا عقل گرا ها Rationalist اومدن اینا میگن که علاوه بر تجربه و حس ، عقل هم معتبره و باید بهش توجه کرد. از شخصیت های اصلیش هم رنه دکارت و کانت هستن. بعد از اینا آگوست کنت اومد گفت که اصن عقل چیه؟ هر چی هست من قبولش ندالم. اومد پوزیتیویسم Positivism رو بنیان نهاد. ایشون علاوه بر فلسفه جامعه شناسی تبیینی یا پوزیتیویستی رو هم قرار داد و از جامعه شناسی به عنوان فیزیک اجتماعی یاد کرد. این جریان تقریبا تو اروپا منسوخ شده ولی شدیدا تو ایران مخصوصا تو مدارس و دانشگاه ها شیوع پیدا کرده. بعد آگوست کنت پراگماتیست ها Pragmatist وارد شدن. هانری برگسون و ویلیام جیمز از پیشتاز هاشون بودن. اینا میگفتن کاری که برای ما نتیجه خوبی داره درسته. مثلا من یه فیلمی رو میبینم که برام یه نتیجه خوب داره. پس این کار خوبیه.اگه دوباره ببینم و یه اثر بدی برام داشت پس میشه یه کار بد.

تشکر از اینکه به حرفام گوش کردید.امیرحسین

خیلیییی ممنوننن🙏🏻💙

فیض بردیم مچکرم✨

چرا انقدر لغتاش سختن

من اگه بخوام این پیامو بلند بخونم لکنت میگیرم رسما

دقیقا مثل این

🙏

اکیپ ما اینجوریه که یکی اشتباه تایپی میکنه و بووووم میشه سوژه یه ماهمون

مثلا قراره این هفته بریم قارچ سوراخی بخوریم .