[ خسته از فاصله، از دور تو را می بوسم .. ]

تو حسرت پنهان شده در خنده و در زاری من..

دردت به جان بی‌قرار پر گریه‌ام.. شبت بخیر :)

- من که حالم پیداست تو چه حالی داری؟ ..

من عزیزم رفته.. آسمونم کوچ کرده..

- به کوه بار غمم را دهند، می‌شکند چگونه سر کنم این غم، منی که یک نفرم؟

- میان کوچه سپردم به خاک، قلبم را چنان روم که نبینی به چشم خود اثرم ..

نپرس در هوای تو کدام لحظه گم شدم همان همان زمان که رفتی..

- پاشد کنار پنجره، خودرا به کوچه ریخت آتش گرفته بود، خودش را مهار کرد زل زد درون آینه و چشمهاش را باریک کرد و غمزده کرد و خمار کرد آمد کنار قوری سردی که سالها .. یک چای تلخ ریخت کمی زهرمار کرد وا شد دهان پاکت سیگار خالی‌اش آهی کشید و فحش کشیدو نثار کرد فحشی نثار پنجره، مشتی نثار میز .. لعنت به آن شبی که دلش‌را قمار کرد دیوانه‌وار رفت و به‌هم‌ریخت گنجه را بین نوارها هوس لاله‌زار کرد انگار بغض کرده کلاغی درون ضبط تا آن صدای خسته کمی قارقار کرد- حس کرد اینکه باید‌از این‌شهر دور شد مشتی کتاب‌و خاطره در کوله‌بار کرد شاعر هوایی غزلی عاشقانه بود خود را قطار کرد و خودش را سوار کرد! • اصغر معاذی

می‌بینمت اما.. فقط کابوس می‌بینم..

غم‌از چشم تو میبارید و موهایت پریشان بود .. هوای گریه‌هایت سرد و ابری مثل آبان بود دو جین ابر ازپس اندوه بغضت بر نمی‌آمد و چشمان تو رشتِ خسته از شلّاق باران بود دلت آشوب،ناآرام، پرتشویش، غمگین،سرد شبیهِ ساعتِ هفتِ اتوبان‌های تهران بود تو ماهی بودی و تنهایی‌ات را گریه میکردی برایت طول‌و عرض تُنگ‌و اقیانوس یکسان بود تظاهر واژه‌ی تلخی‌ست، میدانم که می‌گویم که میخندیدی اما چشمهایت باز بی‌جان بود [خدا میخواست، دنیا این چنین شد، سرنوشتت بود] برای دیگران این حرفها را گفتن آسان بود تمام شعر بالا در غم مصراع پایانی‌ست زمستان بود، زندان بود، طوفان بود، هذیان بود .. •کیانوش سفری