تو حسرت پنهان شده در خنده و در زاری من..

دردت به جان بی‌قرار پر گریه‌ام.. شبت بخیر :)

- من که حالم پیداست تو چه حالی داری؟ ..

من عزیزم رفته.. آسمونم کوچ کرده..

- به کوه بار غمم را دهند، می‌شکند چگونه سر کنم این غم، منی که یک نفرم؟

- میان کوچه سپردم به خاک، قلبم را چنان روم که نبینی به چشم خود اثرم ..

نپرس در هوای تو کدام لحظه گم شدم همان همان زمان که رفتی..

- پاشد کنار پنجره، خودرا به کوچه ریخت آتش گرفته بود، خودش را مهار کرد زل زد درون آینه و چشمهاش را باریک کرد و غمزده کرد و خمار کرد آمد کنار قوری سردی که سالها .. یک چای تلخ ریخت کمی زهرمار کرد وا شد دهان پاکت سیگار خالی‌اش آهی کشید و فحش کشیدو نثار کرد فحشی نثار پنجره، مشتی نثار میز .. لعنت به آن شبی که دلش‌را قمار کرد دیوانه‌وار رفت و به‌هم‌ریخت گنجه را بین نوارها هوس لاله‌زار کرد انگار بغض کرده کلاغی درون ضبط تا آن صدای خسته کمی قارقار کرد- حس کرد اینکه باید‌از این‌شهر دور شد مشتی کتاب‌و خاطره در کوله‌بار کرد شاعر هوایی غزلی عاشقانه بود خود را قطار کرد و خودش را سوار کرد! • اصغر معاذی

می‌بینمت اما.. فقط کابوس می‌بینم..

غم‌از چشم تو میبارید و موهایت پریشان بود .. هوای گریه‌هایت سرد و ابری مثل آبان بود دو جین ابر ازپس اندوه بغضت بر نمی‌آمد و چشمان تو رشتِ خسته از شلّاق باران بود دلت آشوب،ناآرام، پرتشویش، غمگین،سرد شبیهِ ساعتِ هفتِ اتوبان‌های تهران بود تو ماهی بودی و تنهایی‌ات را گریه میکردی برایت طول‌و عرض تُنگ‌و اقیانوس یکسان بود تظاهر واژه‌ی تلخی‌ست، میدانم که می‌گویم که میخندیدی اما چشمهایت باز بی‌جان بود [خدا میخواست، دنیا این چنین شد، سرنوشتت بود] برای دیگران این حرفها را گفتن آسان بود تمام شعر بالا در غم مصراع پایانی‌ست زمستان بود، زندان بود، طوفان بود، هذیان بود .. •کیانوش سفری

مثل ابری شده‌ام دربه درِ شهربه شهر ..