کاش لااقل آقارو می‌شناختید و پشت آقا قایم نمی‌شدید.

بیخیال، شنیدم امشب منافق‌کشون داشتیم.

دوستان، بنده آدم انتقاد پذیری نیستم حقیقتا، با تشکر.

رهبری آدم توجه کردن به جزئیات بود، آدم این بود که نذاره حتی در سخت‌ترین شرایط حق‌الناس ایجاد بشه. مثلا همون کلیپ معروفی که خبرنگارانی که با کفش وارد چادر شدن رو از چادر بیرون کردن که بی‌حرمتی به اون مردم عزیز نشه، حالا آخه الان وقت این کاراست آقاجان؟ الان بی‌خیال. نه، آقا تو هر شرایطی تو سخت‌ترین شرایط هم دست از انجام کار درست نمی‌کشید، حتی در همین حد کوچیک و به ظاهر بدون اهمیت. تو هر لحظه حواسش بود حقی ناحق نشه و اشتباهی صورت نگیره. رهبری رو درست بشناسید و درست معرفی کنید.

حالا اینکه مسئله‌ی کم اهمیتیه واقعا، اما بیاید کمی درباره‌ی مسائل پر اهمیت هم صحبت کنیم.

تو این مدت دوتا کار خیلی زشت رو دیدم که از جانب ما انقلابیمون داره انجام می‌شه.

۱. بعضیا خیلی دارن این صحبت رو می‌کنن که بمب هسته‌ای بسازیم و تنها کسی که مانع بمب هسته‌ای بود رهبری بود و این‌ها. تنها کسی که مانع بود رهبری بود؟ خیر، تنها کسی که مانع بود و هنوز هم هست ایدئولوژیِ ماست که رهبری بهش مقید بود. خیلی حرف زشتیه و خیلی مسئله‌ی زشتیه که ما انقدر راحت پشت رهبری رو خالی کنیم. پس بیاید هرکی هم از این حرفا زد پشت دست بزنیم دهنش که رو حرف آقا حرف نزنه.

۲. رهبری این اواخر نمی‌دونم چند صدبار از کلمه‌ی وحدت صحبت کردن. چند بار گفتن دولت رو تقویت کنید، گفتن دولت داره زحمت می‌کشه، تضعیفش نکنید، دو دستگی نکنید‌. همین دو سه روزه من دیدم چقدر دوستان انقلابی راه افتادن توهین و فحاشی به مسئولین نظام می‌کنن، بعضی‌ها باز دارن نمه نمه بحث‌های جلیلی/قالیباف وسط میندازن و همون مسائل همیشگی. ان‌شاءالله همه باهم همت کنیم و دهن همه‌ی اینارو ببندیم. اجازه ندیم به هیچکدوم از مسئولین خدوم جمهوری اسلامی توهین بشه و نذاریم حرف رهبری زمین زده بشه.

یه غرِ ریز؟ چقدر حالم از این استوری‌های بی‌طرفانه به هم می‌خوره. اینکه فعل رو متهم کنی و از فاعل اسمی نبری یه سطح عجیبی از بی‌شرفیه. کودک‌کشی و جنگ بده؟ بله خیلی ولی بگو کی این کودک‌کشی و جنگ رو راه انداخته سلبریتیِ نون به نرخ روز.

لامصبا دیگه چه اتفاقی باید بیفته که یه تف لااقل به سمت عاملین اصلیِ این مصیبت‌‌ها پرت کنید؟ چی باعث می‌شه شما یه‌کم اون غیرتتون به جوش بیاد و یه «مرگ بر آمریکا» نه، یه «ترامپ باید جواب پس بده» لااقل بزنی تنگ اون استوریت؟

این روزها چند دقیقۀ ابتدایی روز برایم زیباترین لحظات است. ذهن ناباورم از خواب آشفته‌ای که دیده بیدار می‌شود و هنوز نمی‌خواهد یا نمی‌تواند به یاد بیاورد آن یکشنبۀ تلخ را. و من در این خلسۀ شیرین چندثانیه‌ای خدا را شکر می‌کنم که آن کابوس لعنتی خواب بود. اما امان از لحظه‌ای که حقیقت بر سرم آوار می‌شود؛ آن‌وقت است که «دیگر تنها گریه حالم را می‌داند»...

بی‌انصافی‌ست اگر از زیبایی‌های دیگر سخن نگوییم. زیبا لحظه‌هایی‌ست که مرد و زن، با هر فکر و اعتقاد و سلیقۀ سیاسی میدان را خالی نمی‌کنند. زیبا حرکت آن جوانان فعال بسیجی‌ست که داغدیده و ماتم‌زده، لحظه‌ای ایست‌های بازرسی را رها نمی‌کنند و بادقتی عجیب، به دنبال نیت‌های شوم می‌گردند. و چه زیباست طنین صدای یک‌صدای مردم وقتی دست‌های گره‌کردۀ خود را فریاد می‌کنند «مرگ بر اسرائیل».