چقد بدم میاد آدما وسط فیلم هی حرف میزنن.
عزیزم خب یکم ساکت باش بخدا ماهم داریم میبینیم چه اتفاقی داره میوفته. همش حرف میزنی.
وقتی یکیو خیلی دوست دارم
انقدر زود ازش ناراحت میشم که بعضی وقتا خودم باورم نمیشه، یعنی تو فکر کن شاید طرف اصلا کاری نکرده باشه ولی همین که یکم دیر پیام بده، کم باشه یا حتی نبینمش منو عصبی یا ناراحت میکنه
نمیدونم زیادی دوسش دارم یا زیادی زود رنجم:)
شمارو نمیدونم ولی من کسی رو تو زندگیم میخوام که اول عاشق خدا، دوم عاشق امام حسین و سوم عاشق من باشه.
ولی به نظر من اونی که واقعا دوستت داشته باشه، وسط مهمونی بهت یه پیام میده، وسط مسافرت بهت پیام میده، وقتی کلی کار داره بهت پیام میده، وقتی با عجله داره میره به جلسه و کار و زندگیش برسه یه تکست کوچیک میده، این حس ببین من حواسم بهت هستی که بهت منتقل میشه خود عشق و علاقهست.
هیچی رو نمیتونی از من پنهون کنی.
یا حسش میکنم، یا خوابشو میبینم، یا میبینمش، یا بلاخره پیداش میکنم، باور کن من همیشه میفهمم.
من از اونام که جواب پیام رو زود میدم، اگه زنگ بزنی جواب ندم بعدش زنگ میزنم و توضیح میدم که چرا نبودم.
نه که بیکار یا ساده باشم، فقط اینا از نظر من ادب و احترامه.
انقد از آدمایی که پایهن خوشم میاد.
پایهی دیوونهبازی، رقص، مسخرهبازی، آبروریزی.
هرچی بهش میگی میگه پایهتم. آدمای ناپایه واقعا پیرت میکنن.
هیچ دراگی مثل حس دوست داشته شدن نیست.
حتی پول هم نیست. اینکه یکی دوستت داشته باشه و تو خیالت از این بابت همیشه راحت باشه یعنی خوشبختی.