ولی به نظر من اونی که واقعا دوستت داشته باشه، وسط مهمونی بهت یه پیام میده، وسط مسافرت بهت پیام میده، وقتی کلی کار داره بهت پیام میده، وقتی با عجله داره میره به جلسه و کار و زندگیش برسه یه تکست کوچیک میده، این حس ببین من حواسم بهت هستی که بهت منتقل میشه خود عشق و علاقه‌ست.
هیچی رو نمیتونی از من پنهون کنی.
یا حسش میکنم، یا خوابشو میبینم، یا میبینمش، یا بلاخره پیداش میکنم، باور کن من همیشه میفهمم.
من از اونام که جواب پیام رو زود میدم، اگه زنگ بزنی جواب ندم بعدش زنگ میزنم و توضیح میدم که چرا نبودم.
نه که بیکار یا ساده باشم، فقط اینا از نظر من ادب و احترامه.
انقد از آدمایی که پایه‌ن خوشم میاد.
پایه‌ی دیوونه‌بازی، رقص، مسخره‌بازی، آبروریزی.
هرچی بهش میگی میگه پایه‌تم. آدمای ناپایه واقعا پیرت میکنن.
هیچ دراگی مثل حس دوست داشته شدن نیست.
حتی پول هم نیست. اینکه یکی دوستت داشته باشه و تو خیالت از این بابت همیشه راحت باشه یعنی خوشبختی.
تو زندگیم یه پهلویچی سالم ندیدم.
همه فحاش، بی بند و بار، بی‌سواد، بی‌عقل. کاش نسلشون زودتر منقرض بشه.
کسی که زود سین میزنه یه حس خوب بهت میده
یه حسی که یعنی "مزاحم نیستی، خوشحالم که پیام دادی، منتظر پیامت بودم" .
همینقدر قشنگ.