آه اما من چه بگویم در وصف تو ای آرام جانم! من مالک تو بودم تو برای من بودی، من تو را همیشه پیش خودم نگاه می‌داشتم، اما امان از آن دقیقه که همزمان با صدای رعد و برق، تو نیز رفتی. تو برای همیشه از دست من فرار کردی. اما مگر من چه آسیبی به تو زده بودم که لایق فراق توام؟

رفتی و رفتی، من با حیرت به رفتنت نگاه میکردم و حسرت میخوردم. سرعتت بیش از آن بود که بتوانم ماری کنم. رفتی زیر تخت و همانجا ماندی. هرچه سعی کردم تو را از آن جا بیرون بیاورم نشد. رفته بودی در عمق تاریکی و تنهایی به صدای رعد و برق گوش میدادی. دست من به تو نمی‌رسید...

آنقدر آنجا تاریک بود که چشمانم توانایی دیدنت را نداشت. نمی‌توانستم تو را ببینم. تو تنها در آن تاریکی و من در اینجا تنها تر از تو.

امیدوارم در آینده که تصمیم گرفتم زیر تختم را جارو کنم، دیدار مجدد ما حاصل شود و دوباره تو را محکم در آغوشم بگیرم.

گوجه سبزم را به من باز گردانید😭😭😭😭😭😭.

من این هوا رو بیشتر از همه دوست دارم.

دیگه مطمئم یادم نمیره

نمیدونم اگه استیکر🙏 وجود نداشت چجوری لپِ مطلب رو به بقیه می‌رسوندم🙏