کنسر ، خیلی خنده داره که فکر میکنی قراره فراموشش کنی.

به پیش نخل میروم و دوستی ما از آنجا شروع می‌شود.

نخل ها هم حرف می‌زنند. اما خیلی ها نمی‌شنوند. شاید صحبت نخل هارا فقط خود نخل ها می‌شنوند. اما مگر من نخل بودم که شنیدم؟ نمی‌دانم، شاید چون نخل تنها بود زبان آدمی‌زاد های اطرافش را یاد گرفته بود و بخاطر همین متوجه شدم چه میگوید. اما چرا من را برای صحبت انتخاب کرد؟ او برای همصحبتی بسیار داشت ولی این من بودم که بین آن‌همه تانک و انسان مرده، یک نخل زنده را یافتم.

می‌گویند دیگر نیست، می‌گویند تمام شده رفته پی کارش. می‌گوید آن را از ریشه کنده‌اند. من اما نمی‌توانم باور کنم. نمی‌توانم انسان ها را باور کنم، نمی‌توانم باور کنم بی رحم بودن انسان ها را.

نه عکسی از او دارم که وجودش را ثابت کنم، نه دیگر خودش هست که بتوانم بگویم بوده.

I don't believe I can't believe I won't believe

بچه‌ها امتحان خیلی مهم نیست خیلی استرس نداشته باشید. اخرش میشید به فوق لیسانسی بیکار

دوباره، شب همتون بخیر مخصوصا علی🗣

:(

جهیدم

تا رفت مرا از نظر آن چشم جهان بین کس واقف ما نیست که از دیده چه‌ها رفت