اینجا رو دیل نمیزنم چون انبوهی از بدبختیام اینجاست که هرموقع احساس کردن خیلی خیلی بدبختم و بدبخت تر از من وجود نداره بیام پیامای بالاتر رو چک کنم تا به حرفم يقين پیدا کنم.

باکلاس باشید دیگه نگید "شیشه زدی؟" بگید "متامفتامین زدی؟"

I think I broke the first rule of Fight Club.

فیلمایی که با بابا میبینیم همیشه بهم درس زندگی و درس اخلاق میدن. مثلا خانه پوشالی، فرار از زندان، مختارنامه، بهتره بزنگی به سال و الانم که سریال امام علی (ع).

بابام واقعا عالیه

من اسکل فکر میکردم چیزی غمناک تر از بترکال سال وجود نداره.

بابا من تا همین دو روز پیش نمیدونستم منظورش از I should have called him by his last name چیه ولی واقعا الان میفهمم.

وای بچها امشب اولش که اومدم یه غمزده‌ی روانی بودم و الان یک خوشحال طومار نویس و روانی هستم و این تغییر بخاطر وجود شماست. ممنونم که همیشه وقتایی که واقعا و واقعا فکر میکردم خیلی تنها و آشغال هستم بودید. واقعا شما واقعی ترین دوستایی هستید که داشتم.

یعنی راهی نیست.راهیم باشه،الکی درستم بشه،دردش مونده،جای حرفا مونده،غمش مونده،خستگیش مونده. بچها من حس میکنم هیچی قرار نیست تو زندگیم درست بشه. درست بشه هم فایده نداره. این یه زخم بدون التیامه. یه اشک بی پایانه. من خستم.

من واقعا هیچوقت از همه متنفر بودم.