به نظرم یکی از عجیب‌ترین لحظاتی که می‌شه تجربه کرد وقتیه که تو یه جای شلوغ نشستی، همه مشغول حرف زدن هستن و انواع صداها تو گوشته. کم‌کم صداها باهم ترکیب می‌شن، غیرقابل تشخیص می‌شن، محو می‌شن و بعد؟ یهو یه صدای سوت از ناکجاآباد می‌شنوی. یه هشداره واسه برگشت به واقعیت؟ یه علامته واسه غرق شدن تو هزاران چیز مختلف؟ معلوم نیست. شاید ذهنت داره می‌گه بسه، تمومش کنید. ولی دقیقا چی قراره متوقف بشه؟ واقعیت؟

یک دنیا معذرت🙏🏻

آهنگایی که دارم ترکیب ابگوشت و پیتزا ایتالیایی ان.

همین‌قدر مرتبط

این اروپایی‌ها یه بنزینشون گرون شده چقدر واویلا بازی درمیارن. اونوقت ما زیر بمب و موشک تو بله کانال زده بودیم همه رو مسخره میکردیم می‌خندیدیم‌.

-

به چشم ظاهر اگر رخصت تماشا نیست نبسته است کسی شاهراه دلها را صائب تبریزی

عمیقاً از جمله‌ی «شاید تو یه زندگی دیگه» بدم میاد. یعنی چی مرد حسابی، فرصت به این خوبی برای زیستن خب غنیمت بشمار دیگه اه.

وقت لرزاندن تن حافظ و شاخه نبات در گور است🎀

نرگس ار لاف زد از شیوه چشم تو مرنج نروند اهل نظر از پی نابینایی حافظ

-