وَسَخَّرَ لَكُمُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ ۖ وَالنُّجُومُ مُسَخَّرَاتٌ بِأَمْرِهِ ۗ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَعْقِلُونَ

همیشه از بچگی دوست داشتم یه جای دنج و راحت واسه خودم داشته باشم. یه قلعه‌ی بالشتی، یه خونه‌ی کوچیک زیر میز، یا حتی زیر پتو. بزرگتر که شدم فهمیدم افکار و احساساتم هم نیاز به چنین مکانی دارن، به یه جای متفاوت،‌ به ثبت شدن. بعضیاشون رو روی کاغذ آوردم و نوشتم. بعضیا رو تبدیل به نقاشی کردم و یه سریا هم تبدیل به کاردستی های کوچولوی روی میز شدن. شاید نیاز باشه یه چیز جدید رو امتحان کنم؟ حالا اینجا یه اتاق زیرشیروونی قدیمی و ساده‌ست، با یه پنجره‌ی بزرگ که بشه آسمونو نگاه کرد، با وسایل خاک خورده و خاطرات سیاه و رنگی. یه جای دور از دنیا واسه نفس کشیدن، یا شاید درست در مرکز واقعیت واسه کسب تجربه و لمس کردن لحظات مختلف. درنهایت، مرز بین رویا و واقعیت اینجا مشخص نیست، اینجا هرچیزی پیدا می‌شه.

𝐖𝐡𝐞𝐧 𝐰𝐢𝐥𝐥 𝐭𝐡𝐞𝐲 𝐛𝐞𝐜𝐨𝐦𝐞 𝐫𝐞𝐚𝐥𝐢𝐭𝐲?

این بهار اصلا حس بهار نمی‌ده، انگار تو یه فصل پنجم از سال داریم زندگی می‌کنیم

این آهنگ واسم به طرز عجیبی وایب این روزا رو می‌ده

خب دیگر برویم در خیابان‌ها برای جهاد🙏🏻

من حتی اون لحظه‌ای که دارم سریال میبینم هم حوصلم سر میره.