کاش من پتو بودم همینجوری میموندم رو تخت یکی دیگه میرفت پی بدبختی

پس این بهار جان‌ها کی می‌خواد بیاد، شاخه‌هامون خشک شد

تو ز من ملول گشتی که من از تو ناشتابم صنما چه می شتابی که بکشتی از شتابم تو رئیسی و امیری دم و پند کس نگیری صنما چه زودسیری که ز سیریت خرابم چه شود اگر زمانی بدهی مرا امانی که نه سیخ سوزد ای جان نه تبه شود کبابم چه شود اگر بسازی نشتابی و نتازی نشود دلم نمازی چو ببرد یار آبم تو چه عاشق فراقی چه ملولی و چه عاقی ز کف جز تو ساقی ندهد طرب شرابم بتپد دلم که ناگه برود به حجره آن مه چو نهان شد آفتابم به دو دیده چون سحابم به کمی چو ذره‌هایم من اگر گشاده پایم چه کنم وفا ندارد به طلوع آفتابم عجب آسمان چه بارد که زمین مطیع نبود تو هر آنچ پیشم آری چه کنم که برنتابم تو چو من اگر بجویی به شمار خاک یابی چو تویی اگر بجویم به چراغ‌ها نیابم نفسی وجود دارم که تو را سجود آرم که سجود توست جانا دعوات مستجابم تو بگفتیم که دل را ز جهانیان فروشو دل خود چگونه شویم چو ببرد هجرت آبم صنما چو من کم آید به کمی و جان سپاری که ز رشک دل کبابم و به اشک چون سحابم به سحر تویی صبوحم به سفر تویی فتوحم به بدل تویی بهشتم به عمل تویی ثوابم تو چو بوبک ربابی به ستیزه تن زدستی من خسته از ستیزت به نفیر چون ربابم تو نه آن شکرجوابی که جواب من نیایی مگر احمقم گرفتی که سکوت شد جوابم مولوی

دمی به سختی و پسی به بدبختی، ما بوم محنت دولت آشیان خویشیم

آقای امام رضا، یه کارت دعوت تولد لطفاً

می‌تونم واسه پوسترش خودمو ریال ریال کنم

You could've been the نبات to my چایی

تولد آقای امام رضا، تجمعات شبونه، پرچم ایران، عروسی تو خیابون، کنار متروی خوشگلم، روبه‌روی ساختمون الف عزیزم، ماه درخشان تو آسمون. همزمان هزارتا چیز فرح‌بخش کنار هم🌚

-

+یعنی می‌خواهید دور دنیا بگردید؟ -مگر بده؟ از این که دور خودمان بگردیم که بهتره! من او