مسئله‌ی مبرهنی که وجود دارد این است، آدم‌ها نسبت به کار یا رفتاری که ممکن است انجام دادنش احساسی مانند گیلتی پلژر داشته باشند یا بدانند ممکن است بابت کار و رفتاری که انجام می‌دهند قضاوت شوند خود را دیس می‌کنند و به عملی که خود انجام می‌دهند توهین می‌کنند؛ قبل از این‌که توهین بشنوند.

مثالی ملموس می‌آورم برایتان دون‌پایه‌ها: آدمیزادی آهنگ مورد علاقه‌اش را پلی می‌کند و چون شاید وضعیت سلیقه‌اش مانند روانش شخمی و کرینچ باشد و قبل از این‌که سایر شنونده‌ها لب به اعتراض بگشایند‌، خود بگوید: وای با این آهنگ از خنده پاره میشم. تمام. این بود از جلسه انسان‌شناسی امروز

20% 𝓬𝓸𝓸𝓵𝓮𝓻 𝓽𝓱𝓪𝓷 𝓮𝓿𝓮𝓻.

هر ادیت از جوجوتسو یک درصد امید به زندگی کمتر

SOS

-