- مَتروح .
و شب و شب و امان از شب ؛ نکنه شب اصلا اومده که غم بیاره با خودش ؟ چرا شب وقتی میخواد سوغاتی بیاره برامون غم میفرسته ؟ یاد اتفاقات ِغمناك زندگیت که میفتی تا عمق وجودت ُاتش فردا میگیره ؛ غم به قلب و روحت نفوذ میکنه ؛ طوری که با یك بحث کوچك تا چند ساعت فقط بغض و گریه داری ؛ تا حالا چایت ُبا بغض قورت دادی ؟ امان از شب هایی که مثل چله زمستان طولانی میشه و نمیگذره ؛بین غمهای زندگی معلق بودم که تصمیم گرفتم قرآن ُباز کنم آخر تامین کننده آرامش ِزندگیم همین نور ِالهی ِ. آیه اومد : ولاتحزن ان الله معنا . دلم آروم شد ؛ دیگه شب طولانی نبود ؛ دیگه تنها نبودم ؛ دیگه دردهای ِزندگیمو روی دایره نریختم فقط زیر لب رزق امشب ُزمزمه کردم اتفاقات زندگی ُسپرده ام به همونی که سر ِبزنگاه گفت غصه نخوریا من هوات ُدارم 🤍 .
- بماند بهیادگار از شبهایی که صبح شد ؛