من که تکلیفم مشخصه ، جا موندم . ولی شما بین‌الحرمین منو یاد کنید . .

آقای امام حسین ، ما دلتنگ تر از این حرف‌هاییم ، اونقدر دلتنگ که با شنیدن نام ِشما اشك از چشمانمان سرازیر میشود ، ما دلتنگ مشایه ، دلتنگ گرمای ِعراق ، دلتنگ مای بارد و چای تلخ عراقی هستیم ، ما دلتنگ حرم قشنگتون ، دلتنگ بین‌الحرمین ، دلتنگ سختی های ِاین راه هستیم . ما خیلی بدیم ، ما خیلی نوکرهای بدی براتون هستیم ، ولی شما ، شما خوب و بد ُسوا نمیکنی ، شما برات خوب و بد فرقی نداره ، چیشد که امسال نگذاشتی به حرمت برسیم ؟ : )

نوش جانش بشود هر ك حرم رفت ، حسین ؛خودمانیم ، ولی گاه ، حسادت کردم : )

تمام جهان را می‌شود ترک کرد اما خیالِ تو را هرگز ‌؛

آدم های با اصالت ، کسانی که بدون هیچ چشم داشتی بهت محبت میکنند ، کسانی که با دیدنشون کلی حس خوب بهت تزریق میشه ، امنیت و آرامش و حس پناه بودن تزریق می‌کنند ، این آدم‌ها واقعا فرشته‌ند قدرشونو بدونید 💙 : ) .

کاش وسط اینهمه نمیشه یك‌بارم بشه . .

گاهی تمام عشق به دور ایستادن است ؛

من وسطِ دریایی از غم افتاده بودم ، هرچه بیشتر دست‌وپا می‌زدم بیشتر فرو می‌رفتم . او خودش شنا بلد نبود ، اما وقتی دید دارم غرق می‌شوم بی‌فکر خودش را به آب زد . بعدها فهمیدم بعضی آدم‌ها برای نجات دادنت نمی‌آیند چون قهرمان‌اند ، می‌آیند چون نمی‌توانند غرق شدنت را تماشا کنند 🤎 .

پس گریزگاهم کجاست ، اگر چشمانت سرنوشت من نباشد ؟