. حرزت در این زمانهٔ غم چاره ساز شد گفتیـم یــا جــواد و در بسـته باز شد . #یا_جوادالائمه #شهادت_امام_جواد

. عشق یعنی اینکه زهـرا هر سحر قبل از نماز مدتی محو تماشای عـلی می‌ایستد... .

خدایا از استقامت ما راضی هستی؟!

شاید به نظر، دیوانگی بیاید، اما ترجیح می‌دهم برگردم… به بیست‌و‌نهمِ اردیبهشت ۱۴۰۳؛ به آن خبرِ نصفه‌نیمه‌ای که وسطِ راه بند آمد: «هلیکوپترِ حاملِ رئیس‌جمهور و همراهان… در منطقه‌ی ورزقان…» به همان سه‌نقطه‌ی لعنتی که بعدش هیچ‌چیز روشن‌تر نشد؛ فقط هوا تیره‌تر شد، دل‌ها تنگ‌تر. ترجیح می‌دهم برگردم به ثانیه‌هایی که کش می‌آمدند و پاره نمی‌شدند؛ ثانیه‌هایی که مثل مه‌ی لجوجِ کوهستان، نه کنار می‌رفتند، نه می‌باریدند، فقط می‌ماندند و راهِ نفسِ زمان را می‌بستند. به دقیقه‌هایی که هی گم شدنتان را نشُستند و آب نکشیدند، به امیدهای واهی‌ای که به تماسِ حاج‌آقا آل‌هاشم بند بود؛ به آن‌همه «شاید»، آن‌همه «حتماً خیری در کار است»، که بعداً فهمیدیم فقط چسبِ زخمِ موقّت روی زلزله‌ی در پیش‌رو بود. ترجیح می‌دهم برگردم به دروغِ زمینی راهیِ تبریز شدنتان؛ به دروغی که آن شب، از هر حقیقتی مهربان‌تر بود؛حقیقتی که دیر آمد و وقتی رسید، تمامِ دنیا را از نو تا تهِ استخوان، یخ کرد. دوباره برگردم و از نو، ثانیه‌به‌ثانیه‌اش را اضطراب بکشم؛ از نو بلرزم و برای اولین‌بار در زندگی‌ام، بیست‌وچهار ساعتِ تمام، بی‌وقفه گریه کنم؛ آن‌قدر که شورِ اشک، زبانِ دعا را بسوزاند و گلوی روضه، خش‌خش کند. ترجیح می‌دهم باز هم برگردم به همان ساعاتِ پایانیِ شب؛ جایی که فکرِ سرما‌زده شدنتان نمی‌گذاشت پلکم روی هم بیاید. به سقفِ اتاق خیره شده بودم؛ سقفی که آن شب،نه آسمان داشت، نه ستاره، فقط لکه‌های نمِ قدیمی و هاله‌ی صدای خبر. بله، آقای رئیس‌جمهور؛ بیست‌و‌نهمِ اردیبهشتِ ۱۴۰۵ آن‌قدر سهمگین است، آن‌قدر زخمش تازه است، که ترجیح می‌دهم برگردم به همان هوای مِه‌آلود، به همان جنگلی که پیچ‌و‌تابِ درخت‌هایش، نمازِ بارانِ چشم‌ها بود. ترجیح می‌دهم برگردم و آن‌قدر در آن جنگل دنبالتان بگردم تا بمیرم؛ آن‌قدر اسم‌تان را از لابه‌لای شاخه‌ها صدا کنم، تا گلویم از هوار خالی شود، تا پایم در گل فرو برود، تا نفسم، زیرِ نفسِ باد گم شود. بمیرم، و زخمِ هشتاد روزِ زنده ماندن، این عمرِ اضافیِ بعد از رفتنِ او، روی جسم و روحم نَمانَد…

کاش می‌فهمیدم چه رازی، چه حکمتی نهفته تویِ این فرمولِ «آری گرفت هرچه، ز مهرِ رضا گرفت»…

. ‌سَلَامٌ عَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ 🏴... .

. گلدسته‌ای نداشت حرم، مرقدی نبود صحن و سرا نیافتم و گنبدی نبود .

. از عکس تو و بغض، همینقدر بگویم... دردا که چه شب ها، که چه شب ها چه شب ها .... .

✨🖤 . آقا نیا که کوفه پر از کینه و بلاست آقا نیا که کوفه پر از یار بی وفاست آقاقسم به دوست که این قوم بی خرد خنجر به دست منتظر کشتن شماست...💔 . #زیر‌لب‌میگفت‌اقا‌کوفه‌نیا🥀 . ساخته‌شده‌با‌هوش‌مصنوعی] ❲➛↭@AI_graph .

الله‌ اکبر🇮🇷

در نمازم خَم ابروی تو با یاد آمد حالتی رفت که محراب به فریاد آمد...