دَر رَفـتـــَـــن جـان اَز بـَــدن
گویَـــــــــند هَر نوعی سُخـَن
مَن خود بـــه چـــشـم خویـشَــــتَن
، دیدَم که جانَم میرَود..: )
حِیف تآیمی که سَرتو هدر دادم،حِیف عِشقی که بخاطرتو،تو قلبم بود،حیف احساساتی که به پآی تو خرج شد:)