علاوه بر بحث قبلی که کردیم در مورد شکر گذاری محبت ائمه، باید به این توجه داشته باشیم که فقط این نعمتی که داریم توی دوست داشتن ائمه و پیامبر خلاصه نشه؛ بلکه باهاش رشد کنیم؛ خودمونو نزدیکشون کنیم تا از این عذابی که توی روایت گفتن در امان باشیم

حالا جدا از این موضوعِ عذاب جهنم، باید اینم بدونیم که ما اعمالمون با خودِ امیرالمومنین مقایسه میشه؛ توی زیارت مطلقه امیر المومنین این عبارت وارد شده که مولا معیار اندازه گیری اعمال ماست؛ "السلام علیک یا میزانَ الاَعمال"

اما خب ما میدونیم که نمیتونیم به اون حد عالی که همون حد ائمه ماست برسیم؛ پس وظیفمون چیه در مقابل ائمه و خودمون و خدا؟

امیرالمومنین توی نامه 45 نهج البلاغه میگن شما قطعا نمیتونین مثل من باشین؛ اما منو با پاکدامنی و صبر و مجاهدت و درستی خودتون یاری بدین؛ أَلَا وَ إِنَّكُمْ لَا تَقْدِرُونَ عَلَى ذَلِكَ، وَ لَكِنْ أَعِينُونِي بِوَرَعٍ وَ اجْتِهَادٍ وَ عِفَّةٍ وَ سَدَادٍ.

—

السلامُ علیکَ یا میزانَ الأعمالِ؛

حرفی، سخنی داشتین اینجا میشنوم!

—

غمِ جاریِ نخلستان اباالفضل❤️

مَنْ كَتَمَ سِرَّهُ، كَانَتِ الْخِيَرَةُ بِيَدِهِ. حکمت 162 نهج البلاغه؛