امیرالمومنین توی نامه 45 نهج البلاغه میگن شما قطعا نمیتونین مثل من باشین؛ اما منو با پاکدامنی و صبر و مجاهدت و درستی خودتون یاری بدین؛ أَلَا وَ إِنَّكُمْ لَا تَقْدِرُونَ عَلَى ذَلِكَ، وَ لَكِنْ أَعِينُونِي بِوَرَعٍ وَ اجْتِهَادٍ وَ عِفَّةٍ وَ سَدَادٍ.

—

السلامُ علیکَ یا میزانَ الأعمالِ؛

حرفی، سخنی داشتین اینجا میشنوم!

—

غمِ جاریِ نخلستان اباالفضل❤️

مَنْ كَتَمَ سِرَّهُ، كَانَتِ الْخِيَرَةُ بِيَدِهِ. حکمت 162 نهج البلاغه؛

الان که یه فرصت خالی برام پیش اومد چن تا حدیث مرتبط با این روایت براتون میزارم؛ ایشالا مفید باشه.

اولین روایت مربوط به امام صادقه که میفرماین: سِرُّكَ مِن دَمِكَ فلا يَجرِيَنَّ مِن غَيرِ أوداجِكَ؛ ینی اسرار تو، مثل خونِ تو هست که نباید غیرِ رگ های خودت جایی جریان پیدا کنه. بحارالانوار، ج 75، ص 278.

روایت دوم مربوط به نهج البلاغه س که توی حکمت 6، بخشی از روایت در مورد اسرار انسان تاکید داره؛ عبارت به این صورته که امیرالمومنین میفرماین: صَدْرُ الْعَاقِلِ صُنْدُوقُ سِرِّهِ؛ یعنی همونطوری که آدم از دارایی و ثروتش به خوبی محافظت میکنه، از اسرارش هم محافظت میکنه و سینه‌ش، صندوق اسرارشه.