eitaa logo
ما اهل کوفه‌ ایم
153 دنبال‌کننده
175 عکس
309 ویدیو
57 فایل
❣️ سیاست و مهدویت 💥 این سنت الهی است که اگر شما در برابر ظالم خضوع کنید، او بیشتر فشار می‌آورد. https://eitaa.com/MaKofian/6 https://eitaa.com/MaKofian/7 .
مشاهده در ایتا
دانلود
۰۰۵۹ ❣️ مهدی شناسی رابطه ولایى ما با مولایمان فقط با شناخت برقرار نمى‌شود؛ بلكه خداوند، ساختمان روحى انسان را به گونه‌اى آفریده است كه با فكر و عمل ساخته و پرداخته مى‌شود. مسأله‌ی ولایت فقط با اندیشیدن و تصمیم گرفتن حل نمى‌شود: الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ. به همان اندازه كه ایمان واقعى باشد، در عمل تأثیر مى‌گذارد و وقتى عمل تحقّق یافت، ایمان تقویت مى‌شود. بین ایمان و عمل، رابطه متقابل برقرار است. اگر مى‌خواهید ایمانتان تقویت شود، حتماً باید بیندیشید تا معرفتتان بیش‌تر شود. هم رابطه‌ی امام زمان (علیه السلام) را با خدا بیش‌تر بشناسید و هم این رابطه را به صحنه عمل بیاورید. شب میلاد امام زمان(علیه السلام) به حضرت اظهار محبّت كنید. به دوستان امام عصر عجل اللّه تعالى فرجه الشریف هدیه بدهید. چه سنّت خوبى گذاشته‌اند كه در این ایّام، به هر كس كه نامش مهدى است، احترام مى‌كنند و به او هدیه و جایزه مى‌دهند. ما همه گوشت و پوستمان با نام مهدى ارواحنا فداه روییده و بزرگ شده است. زندگیمان در پرتو نام اهل بیت (علیهم السلام) شكل گرفته است و پیش مى‌رود. همه چیز ما مال آن‌هاست. گاهى اشخاصى را به جهت این كه اصطلاحات فقه و اصول یا فلسفه و كلام ما را بلد نیستند، جاهل و عوام مى‌شمریم؛ امّا میان همین‌ها گاهى افرادى پیدا مى‌شوند كه مرتبه‌ی ایمانشان چنان آن‌ها را بالا برده است كه اگر سال‌ها با تمام سرعت نیز بتازیم، به گَرد راهشان هم نمى رسیم. خلاصه، رابطه‌ی ولایت فقط با درس خواندن درست نمى شود. درس را باید خواند؛ چرا كه واجب، و كوتاهى كردن در آن حرام است؛ امّا همه‌اش با این درس خواندن درست نمى‌شود. بكوشیم با اهل بیت (علیهم السلام) رابطه عملى پیدا كنیم. براى محبّت اهل بیت (علیهم السلام) انفاق كنیم؛ هر چقدر كه برایمان میسّر است؛ براى مثال اگر صد تومان پول دارى، امشب بگو مى‌خواهم این صد تومان را به عشق امام زمانم به دوستان فقیر او بدهم. به كسى هم نگو. كسى هم نفهمد. بگو اگر خدا به سبب این، مرا به جهنّم هم ببرد، به عشق و محبّت مولایم این كار را مى‌كنم. اثر این، از هزار سال عبادت براى تو بیش‌تر است. براى این كه در آن عبادت‌ها امید ثواب وجود دارد. تو بگو این كار را به عشق امام زمان (علیه السلام) انجام مى‌دهم؛ چه ثواب داشته باشد و چه عقاب.  ادامه دارد
۰۰۶۰ ❣️ مهدی شناسی گاهى میان افراد عادى، این گونه آدم‌هاى عاشق پیدا مى‌شوند. آن وقت آن‌ها خیلى بر ما تقدّم دارند. بكوشید مقدارى روحیه‌ی مروّت و عاشقى هم پیدا كنید. یاد گرفتن اصطلاحات همه چیز نیست. نكته مهمى كه ممكن است براى بسیارى از ما مورد غفلت باشد، این است كه بسیارى از ما دعا و توسّل داریم؛ گریه و عزادارى داریم؛ مجالس سرور هم برقرار مى‌كنیم؛ امّا آیا نیّت‌مان در این اعمال، خالصانه براى خدا است؟ خالص كردن نیّت‌ها قدرى همّت و زحمت مى‌خواهد. بكوشیم این خلوص را كسب كنیم. ارزش كار كوچكى كه خلوص داشته باشد، از هزاران كارى كه آرایه و پیرایه داشته باشد، بیش‌تر و بالاتر است. در حدیث قدسى آمده است: أَنَا خَیرُ شَریك وَ مَن أشركَ مَعِىَ شَریكاً فِى عَمَلِهِ فَهُوَ لِشریِكىِ دُونى لِأنّى لَا أقبَلُ إلاّ مَن خَلِصَ لِى؛ من بهترین شریكم. هركس در كارى كه انجام مى‌دهد، شریكى براى من قرار دهد، سهم خودم را به آن شریك وا مى‌گذارم؛ براى این كه من هیچ عملى را قبول نمى كنم، مگر آن كه خالصانه براى من باشد. خداوند دوست دارد كه همه كارهایمان خالصانه براى او باشد. امام زمان(علیه السلام) نیز كه قلبش خاستگاه اراده و مشیت خداست، دوست دارد، فقط او را دوست بدارید. زخارف دنیا ارزش آن را ندارد كه مؤمن بدان دل ببندد. ارزش قلب مؤمن بسیار والاتر از این است كه جایگاه پول، اتومبیل، و خانه دیگر مظاهر دنیایى قرار گیرد. آن جا كه جایگاه پول شده، بانك است، نه دل مؤمن؛ آن جا كه جایگاه اتومبیل شده، گاراژ است، نه قلب مؤمن؛ قلب مؤمن، عرش خداوند رحمان است. قلب بنده‌ی مؤمن، بارگاه و تجلّى‌گاه كبریاست:  لَم یَسَعُنِى سَمَائِى وَ لاَ أرضِى وَ وَسَعَنِى قَلبُ عَبِدِىَ المُؤمِن؛ نه آسمانم و نه زمینم هیچیك گنجایش مرا ندارد و فقط قلب بنده مؤمنم گنجایش مرا دارد.  ادامه دارد
۰۰۶۱ ❣️ مهدی شناسی بكوشیم با سیّد و آقایمان رابطه‌اى عاشقانه برقرار، و آن را تقویت كنیم و بدانیم كه این ارتباط، امرى حقیقى است. اگر صد سال پیش‌تر به ما مى‌گفتند: انسان از این جا كه نشسته است مى‌تواند با آن طرف كره زمین ارتباط برقرار كند و با آشنایانش حرف بزند و صورت ایشان را ببیند، باور نمى‌كردیم. بشر در آن زمان نمى‌دانست كه با امواج الكترومغناطیس یا با تصویرهاى تلویزیونى یا ارتباط‌هاى تلفنى مى‌شود ارتباط برقرار كرد؛ امّا این امواج در همان زمان نیز موجود بوده‌اند. در قلمرو مسائل روحى و معنوى روابطى وجود دارد كه من و شما نمى‌دانیم. همان طور كه در این عالم، قوه جاذبه‌اى وجود دارد كه اثر مى‌كند و ما نمى‌فهمیم. در گستره‌ی دل ما نیز چنین رابطه‌اى برقرار است و واقعیت دارد. روح آدمى مى‌تواند با روح والاى معصومان (علیهم السلام) ارتباط یابد. این رابطه خیلى مهم‌تر از رابطه برقرار كردن با شخصى است كه در آمریكا یا در مریخ زندگى مى‌كند؛ امّا چقدر مهم است كه انسان بتواند از همین جا كه نشسته است، با امام زمان ارواحنافداه ارتباط یابد؛ با كسى كه همچون اجداد پاكش (علیهم السلام) به ساحت قدس الاهى متّصل است؛ همان گونه كه امیرمؤمنان على (علیه السلام) محو و فانى در ذات خدا بود: فإِنَّهُ مَمسُوسٌ فِى ذَاتِ اللّهِ. بعضى‌ها گمان مى‌كنند چنین رابطه‌اى، یك ارتباط شاعرانه است. مسأله از این‌ها خیلى بالاتر است. براى برقرارى این ارتباط، شما نیاز ندارید با شبكه رایانه‌اى ارتباط داشته باشید. كلیدش دست خود شما است. همین كه توجّه پیدا كنید، كلید دل را زده‌اید و ارتباط برقرار مى‌شود. حالا آیا مى‌ارزد كه این ارتباط را داشته باشید یا نه؟! امروز ولى اللّه الاعظم، حضرت صاحب الامر عَجَّل اللّه تَعالى فَرَجَهُ الشَّریفْ، امام و مولاى همه ما است. شما هرجا و در هر حالى كه باشید مى‌توانید این رابطه را برقرار كنید. آیا مى‌ارزد یا نمى‌ارزد؟! ببینید چه گنجى در اختیار ماست و آن را نشناخته‌ایم و قدرش را نمى‌دانیم. ببینید چه ستمى مى‌كنند كسانى كه مى‌خواهند این معرفت‌ها را از ما بگیرند و هستى را در روابط محض این جهانى محصور كنند. انبیا و اولیاء چه خون دلى خوردند تا این معارف را در دل‌هاى مؤمنان تقویت كرده، كاشتند، و آبیارى كردند و به ثمر رساندند؛ امّا بعضى با یك سخنرانى، با یك القاى شبهه، با یك مقاله مى‌خواهند همه‌ی این معارف را بر باد دهند. آیا جنایتى بالاتر از این مى‌شود؟! این جنایت بالاتر است یا قتل نفس؟! خون هزاران انبیاء و اولیاى خدا ریخته شد تا این ایمان‌ها در دل مردم پدید آمد. این ایمان‌ها ارزشش از خون بیش‌تر است. آن خون‌ها ریخته شد تا این ایمان‌ها پدید بیاید. آن وقت این معرفت‌ها و ایمان‌ها را با یك سخنرانى ساده و با یك شبهه معرفت شناسانه بگیرند و بدزدند. باید در زمینه‌هاى گوناگون بكوشیم تا بتوانیم در برابر این امواج گمراهى مقاومت كنیم. اوّل باید ایمان خودمان را حفظ كنیم و بعد دست دیگران را بگیریم و از گمراهى‌ها برهانیم. كلید این را هم به ما داده‌اند. گنج‌هایى در اختیار ماست كه باید بكوشیم و از آن‌ها بهره بگیریم. عزیزان من! عبادت‌هاى عاشقانه را فراموش نكنید. اگر هنوز عاشقانه عبادت كردن را یاد نگرفته‌ایم، یاد بگیریم. 🇮🇷👉 @MaKofian .
۰۰۶۲ ❣️ مهدی شناسی گاهى انسان نماز شب مى‌خواند تا روزى‌اش فراوان شود. چنین عبادتى خیلى نازل، و چنین همتى خیلى پست است ؛ گرچه در مقایسه با كسى كه نماز شب نمى‌خواند، خیلى خوب است. گاهى انسان از یاد معشوقش، به خواب نمى‌رود. چگونه ممكن است آدمى كسى را دوست داشته باشد و به یادش نباشد. عبادتى ارزش والا مى‌یابد كه از روى عشق و محبّت پروردگار صورت پذیرد. امام على (علیه السلام) مى‌فرماید: مَا عَبدتُكَ خَوفاً مِن نَارِكَ وَ لاَ طَمَعاً فى جَنَّتِكَ وَ لكِن وَجَدتُكَ أَهلا لِلعِبادَةِ فَعَبَدتُكَ. تو را از روى ترس از آتش و براى بهشت نمى پرستم؛ بلكه تو را مى‌پرستم؛ چون پرستیدنى هستى و فقط تو سزاوار پرستشى. من تو را نپرستم، چه كنم؟! حضرت در جاى دیگر مى‌فرماید: و لكنّى أعبدهُ حبّاً له؛ تو را بندگى مى‌كنم؛ چون دوست داشتنى هستى. عبادت عاشقانه مى‌تواند انسان را خیلى سریع بالا ببرد. ادّعاى عبادت عاشقانه آسان، امّا عملش مشكل است. براى پیشرفت در این مسیر، باید دست كم در هر شبانه روز، یك عمل عبادىِ خالصانه را تمرین كنیم. بدین صورت كه نیّت كنیم اگر خداوند در ازاى این عبادت، هیچ مزدى هم به من ندهد، این عبادت را انجام مى‌دهم؛ چون او دوست دارد، و اگر همّت كسى بالاتر باشد، مى‌گوید: اگر خدا بخواهد به سبب این عبادت مرا به جهنّم نیز ببرد، آن را انجام مى‌دهم؛ چون مى‌دانم او انجام این عمل را دوست دارد؛ البتّه هرگز چنین نیست؛ زیرا خداوند به هر چیزى كه دوست بدارد، پاداش مى‌دهد. از عرصه‌ی محبّت پروردگار، طمع‌ها چنان باید بیرون برود كه فقط دوستى و محبّت خداوند حاكم باشد. بكوشیم بر یك كار عبادى كوچك، همچون خواندن دو ركعت نافله یا قرائت یك صفحه قرآن، به طور روزانه مداومت كنیم. یا در جهت تطهیر عواطف و پاك كردن عشق و محبّت از ناخالصى‌ها، مولایمان صاحب الزّمان (علیه السلام) را (هر چند روزى چند لحظه) خالصانه یاد كنیم یا دعاى عهد حضرت را با همین نیّت بخوانیم یا توسّلى خالصانه به حضرت داشته باشیم و خطاب به مولایمان بگوییم: در ازاى این توسّل چیزى از شما نمى‌خواهم؛ بلكه چون شما را دوست دارم، مى‌خواهم به یاد شما باشم. چنین عبادتى بر صد سال عبادتى كه با نیّت‌هاى دیگر انجام بگیرد، برترى دارد و انسان را بیش‌تر بالا مى‌برد. اگر كارهاى خالصانه در زندگانى كسى مداومت یابد، توفیق او بیش‌تر و بیش‌تر مى‌شود تا جایى كه محبّت خالصانه، تمام زندگى او را فرا مى‌گیرد و به جایى مى‌رسد كه مى‌گوید: إِنَّ صَلاتِی وَ نُسُكِی وَ مَحْیایَ وَ مَماتِی لِلّهِ رَبِّ الْعالَمِینَ. نماز و تمام عبادت‌هاى من و زندگى و مرگم، همه براى خداوند، پروردگار جهانیان است. در مناجات شعبانیه از خداوند چنین مى‌خواهیم: إِلهِى هَب لِى كَمالَ الإِنقِطَاعِ إِلیكَ. خدایا! چنان كن كه از همه چیز و همه كس جز تو بِبُرم. وَ أَلحِقنِى بِنُورِ عِزِّكَ الأَبهَج فَأَكونَ لَكَ عَارِفاً وَ عَن سِوَاكَ مُنحَرِفاً. خدایا! مرا به نور مقام عزّتت كه بهجت و نشاطش از هر لذّت دیگر بالاتر است، ملحق كن تا آن كه فقط شناساى تو باشم و از غیر تو روى گردانم. تقدیم جار و مجرور، مفید حصر است. فَأَكونَ لَكَ عَارِفاً وَ عَن سِوَاكَ مُنحَرِفاً؛ یعنى تا فقط تو را بشناسم و از غیر تو روى بگردانم. این مناجات‌ها را به ما آموخته‌اند تا بخوانیم و بفهمیم و به دنبالش برویم. بكوشیم چنین رابطه خالصانه و عاشقانه‌اى را بین خود و خدا و اولیاى خدا برقرار كنیم. چنین امرى شدنى است؛ امّا همّت مى‌خواهد. 🇮🇷👉 @MaKofian .
۰۰۶۳ ❣️ مهدی شناسی بحمداللّه، مردم ما به ویژه پس از پیروزى انقلاب، مشمول الطاف خاصّ الاهى و عنایات مخصوص حضرت ولىّ عصر عجل اللّه تعالى فرجه الشریف قرار گرفته‌اند. نمونه‌ی بارز این عنایات، ساختمانِ باشكوه مسجد مقدّس جمكران است كه در مدّتى كوتاه ساخته شده. در اوایل ورود ما به قم، با این كه از پایه‌گذارى این مسجد قرن‌ها مى‌گذشت، غیر از چند اتاق كه تازه ساخته شده بود، چیزى وجود نداشت. حتّى گاهى براى وضو گرفتن، آب پیدا نمى‌شد؛ امّا بحمداللّه پس از پیروزى انقلاب و با همّت دوستداران امام زمان ارواحنا فداه، در طول چند سال، چنین بناى عظیمى برپا، و دل‌هاى مؤمنان از اطراف و اكناف جهان، متوجّه این مكان شریف شد. بنده، وقتى این عظمت را مى‌بینم، به یاد آیه شریف فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النّاسِ تَهْوِی إِلَیْهِمْ مى‌افتم. این معجزه است كه چنین محبّتى را در دل‌هاى مردم پدید آورده و به این مكان شریف، متوجّه ساخته است تا در تمام ایّام هفته، به ویژه شب‌هاى چهارشنبه و جمعه، از اطراف كشور و گاهى از خارجِ كشور، در این مكان مقدّس، به یاد امام زمان عجل الله تعالى فرجه الشریف اجتماع كنند. بدون شك، جاذبه‌ی خود حضرت ولى عصر ارواحنا فداه است كه دل‌هاى مردم را همچون مغناطیس جذب مى‌كند و اگر این چنین نبود، این مسجد پرعظمت بدین جایگاه و مقام والا نمى‌رسید. خدا را شكر مى‌كنیم كه به بركت خون شهیدان، مردم این شهر لیاقت یافته‌اند مشمول جاذبه معنوى الاهى، از طرف حضرت شوند؛ نعمتى بسیار بزرگ كه هر قدر در عظمت آن بیندیشیم و سخن بگوییم، كم است. دلیلِ این جمع‌هاى باشكوه این است كه مردم ما از نعمت ایمان و معرفت به اهل بیت(علیهم السلام) بهره‌مندند. در این میان، مردم شهر قم در انجام وظایفشان توفیق بسیارى یافته‌اند. آنان مردمى هستند كه جانشان را براى اسلام و مكتب تشیّع، به امید ظهور حضرت صاحب الامر عجل الله تعالى در طَبَق اخلاص گذاشته‌اند. مردم این كشور، سال‌ها مبارزه كردند تا این كه خداوند، پیروزى را به آن‌ها عطا فرمود و نظام طاغوت را به دست ایشان سرنگون كرد و نظام مقدّس اسلامى را در این كشور برقرار ساخت. ما در برابر آن پاك‌باختگان كه یا خودشان در جبهه‌هاى جنگ شركت كرده یا عزیزان و اقوامشان را به میدان جنگ فرستاده و توانسته‌اند در دوران هشت سال دفاع مقدّس، حماسه‌سازى و افتخارآفرینى كنند، جز این كه سر تعظیم فرود آوریم و براى شهیدان آن‌ها دعا كنیم و براى بازماندگان و جانبازانشان شفا بطلبیم، چاره دیگرى نداریم. آنان از سخنان بنده‌اى مثل من بى‌نیازند. آن‌ها راهشان را شناخته‌اند و با قلوبى نورانى به طور كامل به وظایفشان آگاهند؛ امّا باید به نوجوانان و جوانانى كه زمان انقلاب و خاطره‌هاى دوران جنگ را درك نكرده‌اند، مطالبى مختصر تذكّر داده شود. درباره‌ی وجود ولى عصر عجل الله تعالى فرجه الشریف، مطلب فراوان است و بحمداللّه، كتاب‌هاى فراوانى در این زمینه نوشته شده، و در دسترس مردم قرار گرفته است. بسیارى از این مطالب، با این كه بارها تكرار شده، باز هم مفید و راهگشاست. دوست دارم در این محفل باشكوه، چند مطلب مهم را به اختصار ، براى جوانان و نوجوانان عزیز عرض كنم و از ایشان خواهش مى‌كنم این مطالب را به خاطر بسپارند. در ضمن، از عزیزانى كه از این مطالب مستغنى هستند، عذر مى‌خواهم؛ ولى به هر حال گردگیرى از آیات و روایات بى‌فایده نخواهد بود. با این كه نور ایمان و معرفت به اهل بیت در دل‌هاى ما وجود دارد، ولیکن ممكن است آینه‌ی دل‌هاى ما بر اثر برخورد با گردوغبار عالم مادّه، زنگار بگیرد و هر از چندگاهى نیازمند زنگار زدایى و گردگیرى باشد. تكرار این مطالب در این گونه مجالس و محافل مى‌تواند نقش گردگیرى از دل‌ها و صفادادن و جلادادن به آن را داشته باشد: فَإِنَّ الحَدیثَ جَلاءُ القُلُوبِ. سفارش من به شما جوانان و نوجوانان عزیز كه مخاطبان اصلى من و میوه‌هاى انقلاب و امیدهاى كشور و به یقین از امیدهاى امام زمان عجّل اللّه تعالى فرجه الشریف براى آینده اسلام هستید، این است كه بدانید آینده در دست شما است. قدر خود را بیش‌تر بدانید و در كسب علوم و معارف اهل بیت(علیهم السلام)، كوتاهى نكنید. بكوشید همواره ایمانتان را تقویت كنید و دل‌هایتان را همیشه نورانى و از آلودگى‌هاى گناه پاك نگه دارید. 🇮🇷👉 @MaKofian .
۰۰۶۴ ❣️ مهدی شناسی اعتقاد به وجود ولىّ عصر عجّل اللّه تعالى فرجه الشریف، ویژه شیعیان نیست. ما با برادران اهل تسنّن، كه بیشتر مسلمانان جهان را تشكیل مى‌دهند، در پاره‌اى از مباحث اعتقادى، مثل اصل امامت و مباحث فرعى اختلاف‌هاى داریم؛ امّا به تصدیق بسیارى از بزرگان اهل تسنّن، یكى از مطالبى كه در آن، بین شیعه و سنّى و هیچ طایفه‌اى از طوایف مسلمانان اختلاف وجود ندارد، اعتقاد به ظهور حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشریف است. دو كتاب از اهل تسنّن را به خاطر بسپارید كه این مطلب را به روشنى تصدیق كرده اند: یكى كتاب الصواعق المحرقه، نوشته ابن حجر هیثمى كه از بزرگان اهل تسنّن است. وى در این كتاب، اعتقاد به صاحب الامر(علیه السلام) را امرى مشترك بین همه‌ی مسلمانان دانسته و روایات را در این زمینه، بیش از حدّ تواتر معرّفى كرده است. یكى دیگر از بزرگان اهل تسنّن شبلنجى است كه كتاب نورالأبصار را نوشته. او در این كتاب تصریح مى‌كند كه روایات درباره مهدى آخر الزّمان(علیه السلام)، فوق حدّ تواتر است. ابن ابى الحدید معتزلى، در شرح نهج البلاغه معتقد است كه درباره‌ی ظهور امام مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشریف اختلافى میان مسلمانان وجود ندارد و تمام طوایف آن‌ها بر این مطلب اتّفاق نظر دارند. بسیارى از عالمان اهل تسنّن، درباره وجود امام زمان(علیه السلام) و علایم ظهور حضرت، كتاب‌هاى فراوانى نوشته‌اند كه یكى از آن‌ها حافظ گنجى شافعى و دیگرى مولانا متّقى هندى است. كتاب البیان فی اخبار صاحب الزمان را حافظ گنجى شافعى از حافظان قرآن و بزرگان اهل تسنّن نوشته كه و در حدود قرن هفتم هجرى مى‌زیسته است. از دیگر بزرگان اهل تسنّن كه در قرن دهم هجرى و در كشور هندوستان مى‌زیسته، مولا متّقى هندى، صاحبِ كتابِ البرهان على علامات مهدى آخرالزّمان است. آرى، بزرگان اهل تسنّن همانند شیعیان، به اصل وجود صاحب الزمان(علیه السلام) اعتقاد دارند؛ البتّه ممكن است آدم‌هاى منحرف و كوردلى پیدا شوند كه آفتاب را نیز انكار كنند كه در این جا مورد نظر نیستند. بزرگان اهل تسنّن اعتراف دارند كه اخبار درباره‌ی وجود امام مهدى عجل اللّه تعالى فرجه الشریف متواتر، بلكه فوق حدّ تواتر است. 🇮🇷👉 @MaKofian .
۰۰۶۵ ❣️ مهدی شناسی مطلب دیگر، مسأله زنده بودن حضرت ولىّ عصر عجّل اللّه تعالى فرجه الشریف است. از عمر پربركت آن عزیز بیش از هزار و صد سال مى‌گذرد و تا هنگامى كه خداى متعالى اراده فرماید، حضرت در زمین باقى خواهد ماند. در این زمینه، شاید پرسشى به ذهن جوانان خطور كند كه مگر امكان دارد كسى با عمر طولانى، زنده باشد و دیگران از او خبر نداشته باشند؟! به این پرسش پاسخ‌هاى فراوانى داده‌اند. در این جا نمى‌خواهم پاسخ این پرسش را به طور گسترده مطرح كنم؛ امّا اگر كسى به معجزه و قدرت الاهى اعتقاد داشته باشد، نباید در مسأله طول عمر امام زمان شك كند. كسى كه معتقد است خدا مى‌تواند بنده‌اى را پس از صد سال زنده كند: فَأَماتَهُ اللّهُ مِائَةَ عام ثُمَّ بَعَثَهُ، خدایى كه مى‌تواند سیصد سال، گروهى را در خواب، بدون خوراك و پوشاك زنده نگه دارد: وَ لَبِثُوا فِی كَهْفِهِمْ ثَلاثَ مِائَة سِنِینَ وَ ازْدَادُوا تِسْعاً، آیا نمى‌تواند یكى از بندگانش را سه هزار سال یا بیش‌تر از آن زنده نگه دارد؟! عدم اعتقاد به وجود امام زمان(علیه السلام) به ذهن كسانى خطور مى‌كند كه خداوند و قدرت او را نمى‌شناسند و به معجزه اعتقادى ندارند. این پرسشى نیست كه بتواند شبهه‌اى را در اعتقادات فرد مسلمان پدید آورد و شكّى را در دل او وارد كند؛ چرا كه هر مسلمانى قدرت خدا را بى‌نهایت مى‌داند. خداوند متعالى در قرآن از كسانى یاد مى‌كند كه سیصد سال در خواب بوده‌اند؛ ولى زنده مانده‌اند. همچنین از كسانى یاد مى‌كند كه صدها سال از این دنیا رفته‌اند و خدا دوباره آن‌ها را زنده كرده است: أَوْ كَالَّذِی مَرَّ عَلى قَرْیَة وَ هِیَ خاوِیَةٌ عَلى عُرُوشِها قالَ أَنّى یُحْیِی هذِهِ اللّهُ بَعْدَ مَوْتِها فَأَماتَهُ اللّهُ مِائَةَ عام ثُمَّ بَعَثَهُ قالَ: ... انْظُرْ إِلَى الْعِظامِ كَیْفَ نُنْشِزُها ثُمَّ نَكْسُوها لَحْماً فَلَمّا تَبَیَّنَ لَهُ قالَ أَعْلَمُ أَنَّ اللّهَ عَلى كُلِّ شَیْء قَدِیرٌ. این مطالب، نشان دهنده قدرت نامحدود خداوند است. وقتى خدا اراده كند، مى‌تواند بنده‌اش را هزاران سال در این دنیا نگه دارد؛ به طورى كه هیچ مشكلى پیش نیاید. 🇮🇷👉 @MaKofian .
۰۰۶۶ ❣️ مهدی شناسی مطلب دیگر این است كه چرا حضرت ولىّ عصر ارواحنا فداه غیبت كرده، و چرا مثل امامان دیگر(علیهم السلام) در میان مردم نبوده است؟ این پرسشى است كه از قدیم مورد بحث قرار گرفته، و كتاب‌هاى فراوانى در پاسخ به آن نوشته شده است. حفظِ جانِ امام زمان (علیه السلام) خداى بزرگ، پس از وجود مقدّس خاتم الأنبیا(صلى الله علیه وآله)، جانشین معصومى را براى او تعیین فرمود تا وظایف ناتمام رسالت او را بر روى زمین به اتمام برساند. تفسیر آیات، بیان حقایق قرآن، رهبرى جامعه اسلامى، و تربیت نفوس مستعد از وظایفى است كه پس از پیامبر اسلام(صلى الله علیه وآله)، به جانشین او واگذار مى‌شود. یگانه تفاوت امام با پیامبر، مسأله نبوّت است: أَنتَ مِنِّى بِمنزِلَةِ‌ هارُونَ مِن مُوسى إِلاَّ أَنَّهُ لا نبىَّ بعدی؛ تو براى من، به منزله‌‌ی هارون براى موسى هستى با این تفاوت كه هیچ پیامبرى پس از من نیست. امیرمؤمنان(علیه السلام) مى‌فرماید كه پیغمبر اكرم(صلى الله علیه وآله) پس از نخستین نزول وحى در غار حرا به من فرمود: ... إِنّكَ تَسمَعُ مَا أَسمَعُ وَ تَرى مَا أَرىَ إِلاَّ أَنّكَ لَستَ بنبىّ و لكِنَّكَ لَوَزیرٌ. آن چه من مى‌شنوم، تو هم مى‌شنوى، و آن چه من مى‌بینم، تو هم مى‌بینى با این تفاوت كه تو پیامبر نیستى؛ بلكه وزیر منى. خدا چنین كسى را كه ویژگى‌هایش مثل آفتاب روشن است، به مردم معرّفى كرده تا جانشین پیامبر(صلى الله علیه وآله) شود؛ امّا كسانى، از ناآگاهى و غفلتِ بیش‌تر مردم سوء استفاده كردند و كوشیدند تا مسیر جانشینى پیامبر(صلى الله علیه وآله) را عوض كنند؛ البتّه این امر، چیز تازه‌اى نبود. پیش از پیغمبر اسلام نیز بیش‌تر مردم هر پیغمبرى را كه از جانب خداوند برانگیخته مى‌شد، تكذیب مى‌كردند. قرآن در این باره تعبیر عجیبى دارد مبنى بر اینکه گذشتگان به هم سفارش كرده بودند هر پیامبرى كه به رسالت رسید، او را انكار كنند: أَتَواصَوْا بِهِ بَلْ هُمْ قَوْمٌ طاغُونَ. انكار حق، طبیعت مردم جاهل و گمراه بوده است؛ زیرا هوس‌هاى دنیایى آن‌ها، با خواسته‌هاى انبیا(علیهم السلام) موافق نبوده است. پس از ظهور پیامبر اسلام(صلى الله علیه وآله) نیز بیش‌تر مردم آمادگى پذیرش عمومى اسلام و برقرارى نظام عدل جهانى را نداشتند؛ به همین سبب بود كه امیرمؤمنان على(علیه السلام) را پس از چند سال حكومت، به شهادت رساندند و بعد از او، آن بلاها را به سر امام حسن و امام حسین(علیهما السلام) و سایر امامان(علیهم السلام) آوردند. همان طور كه مى‌دانید، اگر وجود مقدّس ولى عصر ارواحنا فداه، كه واپسین ذخیره خداى متعالى براى امّت مسلمان است، از نظرها پنهان نمى‌شد، او را نیز مانند اجدادش به ظلم و جور حاكمان جبّار به شهادت مى‌رساندند. انگیزه‌ی سلاطین و حاكمان، براى سركوب و نابود كردن وجود مقدّس ولىّ عصر(علیه السلام)، خیلى بیش‌تر بوده است؛ زیرا اخبارى كه از پیغمبر اكرم(صلى الله علیه وآله) به دست آنان رسیده بود، از این حكایت داشت كه دوازدهمین پیشواى مسلمانان و واپسین جانشین پیامبر، حكومت كفر را از روى زمین برخواهد چید. همین دلیل باعث شده بود كه سلاطین و جبّاران در صدد برآیند تا نگذارند امام زمان عجل اللّه تعالى فرجه الشریف متولّد شود و اگر تولّد یافت، او را به شهادت برسانند. 🇮🇷👉 @MaKofian .
۰۰۶۷ ❣️ مهدی شناسی فراهم آمدنِ زمینه پذیرشِ حق در جهان: از آن جا كه خداى بزرگ مى‌داند در آینده زمانى فرا مى‌رسد كه بیش‌تر مردم، لیاقت حكومت عدل الاهى را مى‌یابند، با غایب ساختن امام زمان(علیه السلام)، حضرت را از بلاها حفظ فرموده است تا شرایط لازم براى جهانى سازى عدل و معرفت و عبودیت فراهم آید. در آستانه‌ی ظهور امام زمان، هرچند زمین پر از ظلم و جور مى‌شود، آمادگى براى پذیرش حق میان مردم بیش از پیش خواهد شد. شما مى‌توانید چنین وضعیتى را در قالب مثالى عادى تصوّر كنید: شخصى را فرض كنید كه سرش درد مى‌گیرد و این سردرد چنان به او فشار مى‌آورد كه آسایش او را به كلىّ سلب مى‌كند و هیچ عضو سالمى براى او باقى نمى‌گذارد. چنین فردى هرقدر هم كه سرسخت باشد، عاقبت به پزشك مراجعه و به نسخه‌ی او عمل خواهد كرد. عالَم نیز همین گونه است. ستم و فاجعه و جنایت در این عالَم، روز به روز بیش‌تر مى‌شود تا دنیا به جایى مى‌رسد كه از آن به مُلئِت ظلماً و جوراً تعبیر مى‌شود و این مثل همان مریضى است كه هرچه درد او افزون‌تر مى‌شود، آمادگى‌اش براى پذیرفتن نسخه‌ی پزشك بیش‌تر مى‌شود؛ به ویژه وقتى راه‌هاى گوناگون را براى درمان بیمارى‌اش مى‌آزماید و از همه جا سرخورده مى‌شود، آن وقت در برابر نسخه‌ی طبیب به طور كامل تسلیم مى‌شود. جامعه‌ی بشرى، قرن‌ها راه‌هاى گوناگون را مى‌آزماید. شاهد بودیم كه در قرن گذشته، بیش از نیمى از مردم دنیا به رژیم سوسیالیستى ماركسیستى دلبسته بودند و تصوّر مى‌كردند كه سعادت آن‌ها در این راه است و با پذیرش این نظام، از ستم‌هاى حاكمان رهایى مى‌یابند؛ امّا پس از هفتاد سال سرشان به سنگ خورد و از این كار پشیمان شدند. اكنون نیز سنگ لیبرال دموكراسى غرب را به سینه مى‌زنند و متأسّفانه گاهى موج این تبلیغات، مردم ایران را نیز مى‌گیرد و بعضى از نادان‌هاى كشور ما را به سمت خود مى‌كشاند. مطمئن باشید طولى نخواهد كشید، كسانى كه سنگ لیبرال دموكراسى را به سینه مى‌زنند، سرشان به سنگ خواهد خورد و خواهند فهمید كه این رژیم نمى‌تواند سعادت انسان را تأمین كند. بهترین نمونه‌ی ناكارآمدىِ این نظام، مركز لیبرال دموكراسىِ جهان، یعنى آمریكا است. با استقرار این رژیم در آمریكا، مشكلات فراوانى در این كشور پدید آمده است. بچه‌هایى كه در آمریكا مى‌خواهند به مدرسه بروند، براى اطمینان از سلامتشان، اسكورت باید همراهشان باشد. بسیارى از خانواده‌هاى آمریكایى كه بچه‌هایشان به مدرسه مى‌روند، مطمئن نیستند سالم به خانه برگردند. روز به روز جنایت‌ها در آمریكا بیش‌تر و زندان‌ها از زندانیان انباشته‌تر مى‌شود. آمارى كه دولت آمریكا از تعداد مجرمان این كشور مى‌دهد، حاكى از آن است كه در این كشور بیش از یك میلیون زندانى وجود دارد؛ زندان‌هایى مخوف كه بعضى از زندانیان آمریكا، نامش را «زندان در زندان» گذاشته‌اند. وضع كنونى دنیا این گونه است. كشورهاى دیگر نیز مثل آمریكا، دیر یا زود سرشان به سنگ خواهد خورد و ورشكستگى‌هاى اقتصادى و كسرىِ بودجه، آنان را از پاى در خواهد آورد. ارقام نجومىِ كمبود بودجه، مشكلات فراوانى را براى دولت و مردم آمریكا فراهم آورده است. سرانجام، این كشورها خواهند فهمید كه این روش زندگى و سیاست و دنیادارى و مردم دارىِ آن‌ها درست نیست و باید فكر دیگرى بكنند. 🇮🇷👉 @MaKofian .
۰۰۶۸ ❣️ مهدی شناسی چندى پیش در تلویزیون، تظاهرات عظیم مسلمانان را در قلب كفر جهانى، آمریكا دیدید. بحمداللّه، روز به روز اسلام در آن جا رو به گسترش است و ترسى كه دولت آمریكا از ایران دارد و حتّى برنامه و بودجه‌اى براى براندازى دولت ایران پیش بینى كرده، از همین رو است. ریشه‌ی دولت آمریكا، در حال پوسیدن است و اسلام در آن جا نفوذ كرده. هر روز، مسجدهاى عظیمى در گوشه و كنارِ آن كشور ساخته مى‌شود. طبق آمارى كه سال گذشته در یكى از روزنامه‌هاى كثیرالانتشار آمریكا منتشر شده بود، 120 مسجد بزرگ در آمریكاساخته شده است و هر روز، بر شمار مسلمانان آمریكا افزوده مى‌شود. اگر این صحنه تظاهرات مسلمانان آمریكایى را مشاهده نكرده بودیم، شاید باور نمى‌كردیم؛ ولى واقعیت دارد. آرى، تمام مردم جهان، تشنه‌ی نظام مبتنى بر حقیقت و عدالت هستند و این نظام، جز در اسلام در هیچ جاى دیگرى یافت نمى‌شود و حاكمان جبّار، دیر یا زود به این نظام گردن خواهند نهاد؛ آنوقت است كه جامعه‌ی بشرى، لیاقت حكومت حضرت مهدى صلوات اللّه علیه را خواهد یافت؛ البتّه معناى این حرف، این نیست كه همه‌ی مردم جهان آماده پذیرش اسلام هستند یا به آسانى زیر بارِ حكومت حق مى‌روند. مگر در زمان پیامبر اسلام(صلى الله علیه وآله)، مردم به آسانى مسلمان شدند؟! آن همه مقاومت‌ها انجام گرفت تا مردم به اسلام گرویدند؛ ولى به هرحال، مردم آن زمان لیاقت داشتند كه اسلام را بپذیرند. در زمان ظهور صاحب الزّمان(علیه السلام) نیز گروه‌هاى بى شمارى در گوشه و كنار دنیا به دین اسلام گرایش مى‌یابند. در روایات، پیش بینى شده است كه چه جنگ‌هایى اتّفاق خواهد افتاد؛ امّا سرانجام درصدى از مردم حقیقت خواه كه زیر چنگال ستمگران دست و پا مى‌زنند، اسلام را مى‌پذیرند و حكومت عدل جهانى را برقرار خواهند كرد؛ پس علّت ذخیره‌ی وجود مقدّس ولىّ عصر ارواحنا فداه، از سوى خدا، براى این بوده است كه در زمان تولّد حضرت، مردم لیاقت حكومت عدل را نداشته‌اند؛ امّا روزگارى خواهد آمد كه مردم جهان چنین لیاقتى را خواهند داشت. خداوند متعالى، كار بى حكمت نمى‌كند. ما انسان‌ها ممكن است بذرى را در زمین شوره زارى كه هیچ ثمره‌اى ندارد بپاشیم؛ امّا خدا، نعمت‌هایش را بیهوده هدر نمى‌دهد. خداوند حكیم، نعمت امامت و ولایت را به كسانى مى‌دهد كه لیاقتش را داشته باشند. اگر ما این افتخار را داریم كه در دل‌هایمان عشق به ولىّ عصر(علیه السلام) موج مى‌زند، باید خدا را شكر كنیم كه لیاقت داشته‌ایم خدا این معرفت و محبّت را در دل‌هایمان قرار داده است. خدایا! تو را به وجود مقدّس ولىّ عصر عجل الله تعالى فرجه الشریف قسم مى‌دهیم كه این معرفت و محبّت به امام زمان را از دل‌هاى ما بیرون نكن! محبّت به امام زمان عجّل الله تعالى فرجه، یگانه ذخیره‌اى است كه ما براى سعادت دنیا و آخرتمان به آن امید بسته‌ایم و به چیز دیگرى امید نداریم. اگر به این محبّت دل نبسته بودیم، چگونه مى‌توانستیم براى نایب آن بزرگوار این قدر جان فشانى كنیم! هنوز این خاطره جاودان است كه وقتى امام راحل رضوان الله تعالى علیه پیام كوتاهى را مبنى بر حضور یكپارچه مردم در جبهه‌هاى جنگ صادر فرمود، مردم آن قدر علاقه نشان دادند كه ظرفیت پذیرش براى شركت در جبهه‌ها پر شده بود و مسؤولان با اصرار مردم را برمى‌گرداندند. چنین امرى نشانه‌ی معرفت و ایمان مردم ایران است. 🇮🇷👉 @MaKofian .
۰۰۶۹ ❣️ مهدی شناسی علّت حضور یازده امام معصوم(علیهم السلام) میان مردم حال ممكن است این پرسش پیش آید كه چرا یازده امام، میان مردم بوده‌اند؟! وقتى امام زمان عجل الله تعالى فرجه الشریف به دلیل لیاقت نداشتن مردم براى پذیرش حكومت حق، غیبت فرمود، چرا یازده امام قبلى این كار را نكردند؟! مگر آن‌ها نیز خواهان اجراى عدالت و برقرارى حكومت اسلامى نبودند و مگر در این جهت نمى‌كوشیدند؟! در پاسخ به این پرسش باید گفت: خداى متعالى امر واجبى را بر عهده گرفته كه همان هدایت كردن مردم است. فرستادن پیغمبران و اوصیا نیز براى این بوده است كه حجّت را بر مردم تمام كند: لِئَلاّ یَكُونَ لِلنّاسِ عَلَى اللّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ. فرستادن پیامبران باید به گونه‌اى باشد كه مردم بتوانند راه حق را از باطل تشخیص دهند. سرانجام، خدا با ظهور پیامبر خاتم(صلى الله علیه وآله) واپسین و كامل‌ترین برنامه را براى سعادت بشر نازل كرد و در دسترس مردم قرار داد؛ امّا اگر پس از وفات پیغمبر اكرم(صلى الله علیه وآله)، اشخاص معصوم نبودند كه حقیقت قرآن را بدانند و براى دیگران بیان كنند، طولى نمى‌كشید كه حقایق به دست فراموشى سپرده مى‌شد. بسیارى از احكام اسلام بود كه مردم، بارها شاهد اجراى آن بودند؛ امّا پس از چندى، این احكام فراموش مى‌شد. پیامبر اكرم(صلى الله علیه وآله) در طول 23 سال جلوِ چشم مردم وضو گرفته بود و همه‌ی مردم وضو گرفتن ایشان را دیده بودند؛ امّا بعد از چند دهه، این بحث پیش آمد كه آیا حضرت، آب را از آرنج به پایین مى‌ریخته است یا از انگشتان به آرنج. مسائلى از این قبیل بین مسلمانان اختلاف انداخته بود و اگر راهنمایى‌هاى كسانى همچون امیرمؤمنان و اهل بیت(علیهم السلام) نبود، برادران اهل تسنّن ما نیز از اسلام خبرى نداشتند. خیال نكنید بركت اهل‌بیت(علیهم السلام) فقط شامل حال ما شیعیان شده و اسلام فقط نزد ما است؛ اسلام اهل تسنّن نیز مرهون زحمات اهل بیت(علیهم السلام) است. بزرگان و عالمان آن‌ها، شاگردان اهل‌بیت(علیهم السلام) بوده و به شاگردى نزد آن‌ها افتخار مى‌كرده‌اند. هرچه مسلمانان از اسلام دارند، به بركت اهل بیت(علیهم السلام) است؛ وگرنه آن قدر افراد آن زمان، ساده و سطحى نگر بودند كه به راحتى حقایق را فراموش مى‌كردند و به سرعت فریب مى‌خوردند. اگر امیرمؤمنان(علیه السلام)، پس از رحلت پیامبر اكرم(صلى الله علیه وآله) غیبت مى‌كرد، طولى نمى‌كشید كه حقایق اسلام به كلّى فراموش مى‌شد. كار مسلمانان در زمان بنى امیّه به جایى رسید كه نماز جمعه را روز چهارشنبه مى‌خواندند. یكى دیگر از خلفا در كاخ خود، حوضى از شراب درست كرده بود و هر وقت مى‌خواست شراب بخورد، دهانش را به حوض مى‌گذاشت و از آن مى‌خورد و بعد هم با كنیزكان مشغول عیّاشى مى‌شد. گاهى در حالت مستى خلیفه، به او خبر مى‌دادند كه مردم در مسجد براى نماز جماعت منتظر شما هستند. در همان موقع، خلیفه، لباس خود را بر تن كنیزكى كه با او عیّاشى مى‌كرد، مى‌پوشاند و او را به مسجد مى‌فرستاد تا به نام خلیفه مسلمانان براى مردم نماز بخواند. در شكارگاه، هنگام تیراندازى، قرآن را هدف تیر قرار مى‌دادند. آیا با این وضع خلفا، دیگر از اسلام، اسمى باقى مى‌ماند؟! 🇮🇷👉 @MaKofian .
۰۰۷۰ ❣️ مهدی شناسی حكمت الاهى در آن زمان اقتضا مى‌كرد كه در طول بیش از دو قرن، امامان معصوم (علیهم السلام) با تمام قدرت، حقایق اسلام را در زمین گسترش دهند. در سیره‌ی رفتارى امامان معصوم(علیهم السلام)، حكمت و برنامه ریزى وجود داشته است. از لابه لاى تاریخ، با این كه پرده‌ی تقیّه روى صفحات آن كشیده شده، به خوبى قابل كشف است كه امامان (علیهم السلام) با چه همّت و تلاش وافرى كوشیده‌اند اسلام حقیقى را زنده نگه دارند. آنان حتّى یارانشان را به روستاهاى ایران، در مناطق فارس و طبرستان و مرو (افغانستان كنونى) و جاهاى دیگر مى‌فرستادند تا حقایق اسلام را براى مردمى كه تشنه حقیقت هستند، بیان كنند. در هر نقطه‌اى، حتّى مناطق دور از مركز خلافت و دور از بغداد و شام، فعّالیت‌هاى امامان معصوم(علیهم السلام) چنان اسلام را در زمین گسترش داد كه دیگر امكان از بین بردن آن وجود نداشت. وقتى امام دوازدهم(علیه السلام) به خلافت رسید، بقاى اسلام در زمین با تلاش‌هاى یازده امام پیشین تضمین شده بود. در این هنگام، مى‌شد این گوهر گرانبها را براى روزگار دیگرى ذخیره كرد؛ امّا اگر امامان قبلى مى‌خواستند از چشم مردم غایب شوند، اسلام به كلّى از صحنه‌ی زمین محو مى‌شد و حتّى برادران اهل تسنّن، به همین اندازه‌اى كه از اسلام آگاهى دارند، آگاهى نمى‌یافتند؛ پس حاصلِ بحثِ فلسفه غیبت امام زمان(علیه السلام) این است كه اگر حضرت به اراده و مشیت خدا غایب نمى‌شد، مانند امامان دیگر به شهادت مى‌رسید و انسان‌ها تا قیام قیامت از رهبرى امام معصوم(علیه السلام) محروم مى‌ماندند. امام زمان ارواحنا فداه روزى ظهور مى‌كند كه افراد جامعه، آمادگىِ پذیرش او را داشته باشند. براى حفظ اسلام بود كه امامان قبل از امام زمان(علیه السلام) غیبت نكردند و اگر آنان نیز مانند او غیبت مى‌كردند، حقایق اسلام از صحنه‌ی زمین محو مى‌شد. درست است كه خدا، جاودان بودن قرآن را تضمین كرده است؛ امّا قرآن به تنهایى نمى‌تواند درد مردم را درمان كند. در كنار قرآن باید یك مفسّر معصوم نیز وجود داشته باشد تا حقایق قرآن و تفاسیر احكام را براى مردم بیان كند. 🇮🇷👉 @MaKofian .