در خیال این همه لُعبَت به هوس می‌بازم بو که صاحب نظری نامِ تماشا ببرد

علم و فضلی که به چل سال دلم جمع آورد ترسم آن نرگسِ مستانه به یَغما ببرد

بانگِ گاوی چه صدا بازدهد؟ عشوه مَخر سامری کیست که دست از یدِ بیضا ببرد؟

جامِ میناییِ مِی سَدِّ رَهِ تنگ دلیست مَنِه از دست که سیلِ غمت از جا ببرد

راهِ عشق ار چه کمینگاه کمانداران است هر که دانسته رَوَد صَرفه ز اَعدا ببرد

حافظ! ار جان طلبد غمزهٔ مستانهٔ یار خانه از غیر بپرداز و بِهِل تا ببرد

•حافظ!

‹🎧♥️› این هم صوت سوره جمعه☝️🏻😌 اگه حال نداری خودت بخونی، دانلود کن گوش بده🎶:) آسون کردم کارو که از کار خوب جا نمونین، گوش بدینااااا^^🌱 افرین بچه‌های من😌♥️

پدر :)؛

خدایا؛ نذار دستمون جلوی هیچ‌کس جز خودت دراز بشه.

#یک‌تکه‌کتاب غم های عالم بر سینه‌ام زانو زدند. بغض در گلویم نارنجک شد و بدون کشیدن ضامن ترکید. افسار احوالات، دستم را رها کرد و اشک بارید، خفه و بی صدا. تکیه زده به دیوار، روی زمین فرود آمدم. هیام یک آرزو داشت، آن هم اینکه فرمانده، چون دیگر فرزندان شهدا، او را هم فقط یک‌بار صدا بزند«عموجان»! نگاه تارم روی تصویر سردار برصفحه‌ی گوشی ماند. این مرد شبیه هیچ‌کس نبود. آه‍ از چشمانش :)). اصلا قسم به خستگی چشمانش که: اللّٰهم إِنّا لا نَعْلَمُ مِنهُم اِلّا خَیرا🫀:) [ باروت‌خیس؛ زهرا اسعد بلند دوست ] پ.ن این کتاب ادامه‌ی کتابِ ″مثل بیروت بود″ هستش.