درحالی که دعا در زبان عربی به معنای صدا زدن و خواندن شخص است. فارغ از اینکه حاجت خواستن در آن مطرح باشد یا نباشد.

در دعا کردن"صرف صدا زدنِ معبود و خواندن حضرت حق فضیلت دارد"

صحبت با خدا یکی از مهم‌ترین مظاهر ذکر و ارتباط و نزدیک شدن به خداست.

حالا طبق فرموده ائمه اطهار(ع) دعا کردن آداب خاص خودشُ داره:

¹.حمد و ثنای الهی و بیان کنیم(شکرگذاری کنیم)

².حاجت خودمون و حالا بیان کنیم.

³.مجددا صلوات بفرستیم. یا شکرگذاری کنیم.

روش صحیحِ ارتباط و انس با خدا توسط امیرمؤمنین در مناجات شعبانیه به زیبایی مراعات شده است.

حضرت‌علی(ع)؛ در فرازهای اول به صلوات و حمد و ثنای الهی پرداخته و از این راه با خداوند صحبت می‌کنند و در خلال آن بارها شرمندگی و فقرونیاز خود را بیان می‌کنند

سپس حاجت های اولیه خود را از حضرت حق طلب می‌نمایند و پس از بیان برخی توصیفات الهی،