پاییز واقعا فصلیه که آدم دلش میگیره، برعکس اون چیزایی که خیلیا میگن بنظرم پاییز فصل آرومیه، حداقل الان اینطوریه. الان که تو خونه نشستم تنها صدایی که داره میاد صدای ورق زدن کتابیه که مامانم داره میخونه که اگه دست از خوندن برداره میشه سکوت مطلق..

بعضی وقتا تنها چیزی که نیاز داری یه خواب طولانیه .

باید توی یه گوشه‌ای از وجود خودت، کسی رو ساخته باشی که توی روزهای سخت بهش پناه ببری .

من کسیم که از چیزای تکراری خسته نمیشه. هر بار با دیدن ماه ذوق‌زده میشم، هر دفعه به اندازه دفعه‌ی قبلی از تماشای طلوع و غروب آفتاب لذت میبرم، بارها یه چیز رو نقاشی میکنم بدون اینکه از کشیدنش خسته بشم، همیشه از خوردن غذایی که قبلا هم زیاد خوردمش لذت میبرم، هر دفعه از حرف زدن با آدمایی که هر روز هم باهاشون ارتباط دارم خوشحال میشم، یه فیلمی که قبلا دیدم رو بار دیگه با همون شوق دفعه اول نگاه میکنم، پوشیدن یه لباس که قبلا چندین بار پوشیدمش رو دوست دارم و یه آهنگ رو چندین بار با علاقه گوش میدم .